چرا نمیتونم محض رضای خدا بی نگرانی زندگی کنم؟

استرس منو قورت میده رسماً

راستش من یه بار نگاهی به دنیا انداخته ام و ازش خوشم نیومده ممنون!

خدایا این همه آدم خوب و مفید خلق کردی که اهدافشون رو با سرسختی دنبال می‌کنن و در محیط اطرافشون تأثیر مثبت می‌گزارن، من این وسط چه غلطی دارم می‌کنم دقیقاً؟

خاطره‌ها رفته اند خاطره من پس تو چرا مثل خاطرات نمردی؟

بعد بیست سال تنها احساسم به این جهان غریبگی ـه

ولی بچه ها ما می‌ریم و هیچ نشانی ازمون تو این جهان باقی نمی‌مونه

[در عین هولناکی] آرامش بخش نیست؟

همچون انار خون دل از خویش می‌خوریم غم پرویم! حوصله ی شرح قصه نیست...

تموم شدم.

آرامش گرونه عزیزِ من! در دنیا راحت به دست نمیاد

نکنه بمیریم و باز آروم نشده باشیم؟