ولی مگه دل آدم چقدر جا داره؟ چه جوریه که هیچ وقت نمی‌ترکه! هیچ وقت گنجایشش تموم نمیشه! چرا پس منفجر نمیشه؟!!

می‌دونم منظورم اینه که چرا هیچ کس از غم و غصه زیاد نمی‌میره؟ بلاهایی که سر روح میاد تمومی نداره و هیچکدوم باعث تموم شدن زندگی نمیشه ! باید همینطور تحمل کنی و ادامه بدی! ولی اگه بدنت یه مریضی کوچک یا جراحت عمیق برداره خیلی زود می‌میری و تموم! انگار روح خیلی جا داره و این اذیت کننده‌س همون قضیه ی هرکه بامش بیش برفش بیشتر...

اونجایی که دیگه واست مهم نیست کی اطرافت نشسته و بی توجه به جمع می‌زنی زیر گریه احتمالاً باید آخراش باشه!

خوشحالم که می‌تونم به عنوان دو شخص متفاوت، با دو سلیقه و عقیده متفاوت با خودم حرف بزنم:)

حس می‌کنم کل ایتا رو یه جمع خاصی تصرف کردن که به صورت زنجیره‌وار به هم وصلن و اکثر کانال های مودیِ ایتا رو مدیریت می‌کنن👀😂

تقریباً مطمئنم👀

آدم داره زندگیشو می‌کنه از ته دل می‌خنده به ترک دیوار یهو یکی یه حرفی می‌زنه قشنگ خنده آدم از بیخ می‌ماسه😕 یهو کل حس و حال آدم فروکش می‌کنه🙁 قشنگ ضد حال

الان نه لطفاً خواهش می‌کنم الان پنج دقیقه مونده به امتحان گریه ت نگیره،اوکی؟ (من و التماس های بی فایده‌م به خودم ..)

ولی من همونم که هرموقع می‌خوام ایموجی قلب بدم نیم ساعت دنبالش می‌گردم بس که کم کاربرده برام😂

دوستان در جریانید که mbti ایز نات گوئینگ تو دیفاین یو؟ جاست اکسپلین😐✋🏻 به زبان منطقی شما اعم از تایپ‌تون هستین! قرار نیست کل زندگی تون و آدما رو بر اساس تایپ‌شون قضاوت کنید😐

هووف کاش مغزم واقعاً توانش رو داشت بعضی اوقات بعضی ها رو به معنی واقعی ایگنور کنه با همه سر و صداها و حرکات‌شون:/

هر چی فکر می‌کنم نمی‌فهمم چرا دارم یه کارایی رو می‌کنم و هدف حقیقی‌م از انجامش چیه و فقط و فقط دارم به خاطر خانواده این کار رو انجام میدم! و این وضعیت عذابم می‌ده! کلا اعصابم خورد می‌شه وقتی دارم یه کاری می‌کنم و نمی‌دونم «چرا»!!