و اصن نمیدونم دارم فلسفه میخونم که به کجا برسم

کاش میشد شش ماه برم خارج از کشور تو یه قاره دیگه درس بخونم (برگرفته از قانونِ «اگه قراره تنها و بی‌کس بشم و تا کمر تو درس فرو برم پس بزار از پایه و اساس چنین بشم)

حس میکنم بیست سال دیگه‌م منو ببینید همچنان دارم فلسفه میخونم و همچنان به هیچ جایی نرسیدم

شیطونه میگه عجله برای مدرک گرفتن نداشته باشم یه کم شل کنم تو این مدت برم تو فضای شغلی

نه که فضای شغلی خیلی میخوادم

چرا من انقدر در زندگی بلاتکلیفم؟

راستش دلم ماجراجویی میخواد از درس‌خوندن بی‌وقفه خسته شدم

با این همه احساس اینسکیوریتی چه کنم؟

مثل اینکه مجبورم باهاش بجنگم مجبورم.

وات اِور

گیو می سام پشن اُ دیِر لایف!

یک گروه می‌زنیم شامل همه‌ی دانشجوهایی که نمی‌دونن باید بعد از لیسانس چی‌کار کنن تا دور هم گریه کنیم