شیطونه میگه عجله برای مدرک گرفتن نداشته باشم یه کم شل کنم تو این مدت برم تو فضای شغلی

نه که فضای شغلی خیلی میخوادم

چرا من انقدر در زندگی بلاتکلیفم؟

راستش دلم ماجراجویی میخواد از درس‌خوندن بی‌وقفه خسته شدم

با این همه احساس اینسکیوریتی چه کنم؟

مثل اینکه مجبورم باهاش بجنگم مجبورم.

وات اِور

گیو می سام پشن اُ دیِر لایف!

یک گروه می‌زنیم شامل همه‌ی دانشجوهایی که نمی‌دونن باید بعد از لیسانس چی‌کار کنن تا دور هم گریه کنیم

من مشکلم اینه که خیلی بلندپروازم و در عین حال حاضر نیستم پام رو از منطقه‌ی امنم بیرون بزارم

و اینکه هنوز «تنهایی» میتونه شکستم بده.

ولی راستش بدم نمیاد یه بارم که شده درست و حسابی باهاش بجنگم یه بار این کار رو کردم البته خیلی طول کشید و شامل افت و خیزها و کم‌آوردن‌های بسیار بود. ولی در نهایت تونستم تا حدودی موفق بشم ولی خب الان هنوزم دربرابر «تنهایی»، «اضطراب» و «تروماهای گذشته‌م» کاملاً ایمن نیستم. (به خاطر اینکه منتال هلث به شخصه برای من یه حالت تناوبی داره. هیچوقت صد درصد بی‌نقص نمیشم. هرچقدر پیشرفت کنم و التیام پیدا کنم باز یه جایی شرایط و احوالات سابق، بی‌رحمانه بهم کامبک میزنن و من باز خودم رو وسط گرداب می‌یابم!) خلاصه این دوسال شاید فرصت خوبی باشه برای اینکه جسور باشم (unlike my real self)