🔻چون در سراسر فلسطین فقط دو منطقه است که هنوز در برابر زورگویی این موجودات نفرت‌انگیز دوام آورده است: کرانه باختری و نوار غزه.

🔻باقی شهرها و مناطق فلسطین، کاملا در اختیار رژیم منفور اسرائیل قرار دارد. اسرائیل تا میتواند میخواهد قلمروی این دو منطقه را کوچک‌تر کند و بخش‌های بیشتری را ویران کند.

🔻بعد در یک فرصت مناسب، وقتی جمعیت با تراکم زیاد موقتا در جایی در جنوب غزه ساکن شدند، نقشه نسل‌کشی‌اش را به پایان برساند...

شما شاید من رو درست نشناسید. اما من آخر شب‌ها با این صدا گریه می‌کنم. هزار بار این بیست‌وسه ثانیه رو گوش میدم و توی خودم مچاله می‌شم و فکر می‌کنم و اشک هام رو با آستینم پاک می‌کنم. من از این فراموش کردن و فراموش شدن دلهره دارم... این صدا من رو به یاد گذشته‌ می‌اندازه از دوری و نسیان می‌ترسم از حرفام تعجب می‌کنید؟ بهتون گفته بودم که: I am surely far different from what you suppose!

اینجا تا مدت‌ها آرشیو لحظات گمشدگی من بود. چیز عمومی ای نبود که بخوام عمومی‌ترش کنم. اونهایی که از اول بودن میدونن هیچ وقت دنبال افزایش ممبر نبودم... اما ماجرای غزه که پیش اومد یه چیزی توی من تکون خورد. واسه‌م خیلی سنگین بود که عده‌ای این طور آسیب ببینند و من به فکر غم‌های کوچیک خودم باشم. در اون صورت حس می‌کردم انسانیت در من مرده است. دیدم تنها چیزی که دارم صد و خورده‌ای ممبر در این گوشه از دنیاست! اما ماهیت اینجا هنوز هم آرشیویه از لحظات گمشدگی زهرا. به فکرش هستم اوضاع رو بهتر کنم اما کمی زمان می‌بره‌. (چون باید یک طرح کامل برای غزه داشته باشم و چون باید خودم هم التیام پیدا کنم...) تا اون موقع شما هرجا به نظرتون مطلبی مفید بود پخشش کنید.

(🎙خواننده این اثر زن است.) سلام من شش سال دارم و درست همینجا زندگی می‌کنم جایی که صدای بمب‌ها بلند است و آسمان به نظر نزدیک می‌آید من خانه‌ای داشتم با سقف و در که حالا تماماً بر زمین ریخته است مامان بهم گفت قوی باشم و گریه نکنم اما حالا او کجاست؟ حتی نمیدانم چرا ... همین دیروز دستانم را گرفت و حالا جهان بسیار دور به نظر می‌آید میتوانی من را بشنوی؟ میتوانی ببینی؟ من فقط یک بچه ام قرار نبود اینطور باشم دوست دارم بخندم و بازی کنم اما هر روز فقط دود می‌بینم لطفاً گوش کن با تو هستم؛ من شش سال دارم! چه کار می‌توانم بکنم؟

قاب پانزدهم [یک صبح عادی در محوطه بیمارستان الشفا غزه]

قاب شانزدهم [چند کودک فلسطینی در یک روز بارانی با لاشه یک ماشین پارک شده در نزدیکی اردوگاه موقت آوارگان در دیرالبلح بازی می‌کنند.]

غم دارم

اما خیلی وقته که درمورد غم‌هام سکوت می‌کنم

بین این همه آدم روی زمین یک زهرای کوچک و غم‌هاش چه اهمیتی داره؟

قاب هفدهم [مرد فرزند نوزاد خود را در صندوقی که به انتهای دوچرخه اش متصل شده، حمل می‌کند.]