ای مانندِ من دل‌کنده و غمگین..

وَ أَمَاتَ قَلْبِي عَظِيمُ جِنَايَتِي [و بزرگي جنايتم دلم را ميرانده]

وَ لاَ أَرَي لِكَسْرِي غَيْرَكَ جَابِراً [و براي دل شكستگي ام جبران كننده اي جز تو نمي بينم]

فَإِنْ طَرَدْتَنِي مِنْ بَابِكَ فَبِمَنْ أَلُوذُ [اگر مرا از درگاهت براني به كه روي آورم؟]

اون عشقی که تو فیلم «گود ویل هانتینگ» روانشناسه تجربه کرده بود و ازش حرف می‌زد به نظرم خیلی ملموس و حقیقی بود و در عین حال جلوه ی زیبایی داشت و من واقعاً دوسش داشتم

سرگرمی: اگه نقاشی می‌کنین سعی کنید با دست مخالف‌تون طرح های مختلف بکشید. تفریح جالبیه

اعتراف می‌کنم هنوزم جایی این انیمیشن رو بزاره با اشتیاق می‌شینم پاش🙂✋🏻

از بچگی هم از اون لاغره خیلی خوشم میومد😂

به قول استادمون حافظ می‌خواسته بگه معشوقش چقد لوسه گفته من چه گویم که تو را نازکی طبع لطیف آنقدر هست که آهسته دعا نتوان کرد! ینی من زیرلب دعاتم کنم بهت برمی‌خوره! ولی چقدر دلنشین همینو گفته ؛))

او کپتن~ مای کپتن!

میشه چن وقت یه بار در فیلما رو باز کنی و پاتو بزاری توش؟ بری تو اون دنیا منظورمه الان دوست داشتم برم تو حیاط دبیرستان و جان کیتینگ رو صدا کنم و وقتی جواب نداد بگم او کپتن مای کپتن ؛) دوست داشتم زنگ ورزش هرجوری دوست داشتم راه برم و شب یواشکی از دبیرستان بزنم بیرون و توی غار با یه سری شاعر مرده، شعر بخونم! دوست داشتم الان درِ دد پوئتز سوسایتی رو باز می‌کردم و پامو می‌گذاشتم توش! #خیال_پردازی_های_شبانه_من

الان یهو یادم اومد راهنمائی بودیم با اکیپمون خط درست کرده بودیم😂 یعنی یه خط خاصی اختراع کرده بودیم که فقط خودمون بلد بودیم و تو نامه نگاری های فراوونی که سر کلاس می‌کردیم با اون می‌نوشتیم. و خب وقتی دست کسی می‌افتاد از نقشه های سری مون سر در نمی‌آورد🤭🤣 بعد خطش هم اصطلاحی بود ینی هر حرف یه علامت خاص نداشت، واژه ها و اصطلاحات پرکاربردمون علامات خاص داشتن وای چقد باحال بودیم😔😂 دلم خواست😂