عشق! کلمه‌ای‌که‌شاید‌یکی‌ازش‌به‌عنوان‌بهترین و‌قشنگرین‌اتفاق‌یاد‌کنه‌و‌یک‌نفرِ‌دیگه‌به عنوانِ‌بزرگترین‌دردی‌که‌تجربه‌کرده؛ ‌عشق‌هم‌میتونه‌به‌گرمای‌تابستون‌وصلت کنه،هم‌وجودت‌رو‌پر‌از‌یخِ‌سرد‌کنه؛ میتونه‌باعث‌بشه‌تو‌‌خودت‌ُبه‌چشم‌خوشبخت ترین‌آدم‌دنیا‌ببینی؛روزات‌قشنگتر‌میشن؛ شبا‌راحت‌تر‌میتونی‌بخوابیُ‌حالت‌کوکِ‌کوکه. اما‌.امان‌از‌حالتِ‌دوم‌عشق! عشقی‌که‌میدونی‌غلطه،میدونی‌درست نیست،میدونی‌وصال‌در‌کار‌نیست‌ولی‌ این‌قلبِ‌لعنتی‌که‌حرفِ‌حساب‌حالیش‌نمیشه! شبُ‌روز‌از‌خواب‌و‌خوراک‌میفتی‌و‌فقط‌به‌اون فکر‌میکنی؛یعنی‌الان‌داره‌چیکار‌میکنه؟حالش خوبه؟خوشحاله،خوشبخته؟‌اگه‌کنارهم‌بودیم همه‌چیز‌قشنگتر‌بود؟ نمیدونی!خودتم‌جواب‌سوالاتُ‌نمیدونیُ صبح‌تا‌شب‌تو‌سرت‌میچرخن.‌سوالای‌بی جوابی‌که‌شاید‌اگه‌عاشق‌نمیشدی‌فکرتو درگیر‌نمیکردن؛ ولی‌تو‌حاضری‌درد‌بکشی،اذیت‌بشی،قلبتُ دستی‌دستی‌به‌باد‌بدی،ولی‌بهش‌فکر‌کنی‌ و‌آروم‌بگیری‌. و‌این‌یعنی‌عشق. . . ! -رویـا

میشه بیای منو با خودت ببری؟ بریم یه جایی که فقط من باشم تو باشی ُ دو لیوان چایی.

- کاش یه روز بیای و بگی دیدی بهمدیگه رسیدیم ..؟!

آره دورت بگردم؛ چشمای تو از کل زندگی ِمن قشنگ‌تره >>

از میونِ همه‌ئ آرزوهام،تو محال ترینشونی.

من صداتو ؛ خنده هاتو ؛ چشماتو ؛ و هر چیزی که مربوط به تو باشه رو میپرستم!

دروغ میگن نجات‌دهنده تو آینه‌ست؛نجات‌دهنده من فقط خنده‌هائِ توعه.

اصلا میدونئ من چه شبایی رو با فکرِ تو صبح کردم؟

تو واسم مقدس ترین و پاک ترین رویایی عزیزِدلم!