🔺نمایشنامه صوتی " از مستی تا پرواز "🔺 برگرفته از زندگی علی گندابی کاری از رادیو اقالیم 🔻🔻 🎙️@raduoaghalim بزودی.......... 💠@AGHALIM

پروفسور #هانری_کوربن فرانسوی: همه ادیان با مرگ پیامبران خود، مُردند. یهود با مرگ موسی مسیحیت با مرگ عیسی سُنی‌ها با مرگ محمد (ص) مردند. فقط شیعیان از مرگ امتناع کردند. آنها نامزد مرگ نیستند، چون حسین را در ابتدا و مهدی را در انتهای راه دارند. #امام_حسین از عمق تاریخ آنها را هُل می‌دهد و امام مهدی آنها را به آینده دعوت می‌کند.» «چنین جامعه‌ای نمی‌تواند بمیرد، چون رهبری و آرمان‌های آن زنده و در حال تجدید شدن است.» #حسین(ع) 💠@AGHALIM

🔴تصویری از مراسم روز تاسوعا در زمان قاجار 🇮🇷 💠@AGHALIM

🎬🎧 نمایشنامه صوتی 🎧🎬 ⬛️ "از مستی تا پرواز" ⬛️ برگرفته از زندگی علی گندابی نویسنده : فاطمه محمد وند طراحی و تدوین : محمدامین علوی فر صداپیشگان : عاطفه موحد (راوی) محمدامین علوی فر (علی گندابی) اکبر زند (شیخ حسن و میرزای شیرازی) رقیه عیسی پور (همسر علی گندابی) کاری از رادیو اقالیم 🔻🔻 🎙@raduoaghalim 💠@AGHALIM

🎬🎧 نمایشنامه صوتی 🎧🎬 ✨ "از مستی تا پرواز" ✨ برگرفته از زندگی علی گندابی □نویسنده: فاطمه محمد‌وند 🎙صداپیشگان : 🪞 عاطفه موحد (راوی) 🪞 محمدامین علوی فر (علی گندابی) 🪞 اکبر زند (شیخ حسن و میرزای شیرازی) 🪞رقیه عیسی پور (همسر علی گندابی) کاری از رادیو اقالیم 🔻🔻 🎙@raduoaghalim 💠@AGHALIM

ا ﷽ ا 🏴 عاشورای‌حسینی‌تسلیت‌باد 🏴 #عاشورا 💠@AGHALIM

#سمفونی_عاشورا 🚩به رهبری #لوریس_چکناواریان "شب قبل از عاشورا" ارکستر سمفونیک البرز و گروه کر فیلارمونیک ایران 🍃🎶چکناواریان درباره سمفونی عاشورا : از کودکی در میان دوستان مسلمانم بزرگ شدم و تمام آداب و رسوم و ایمان و تمدن اسلامی را مطالعه کردم. از بچگی هنگام محرم به عزاداران آب می‌دادیم. به‌عنوان یک ایرانی در این سنت بزرگ شدم حالا ارمنی هم که باشم، فرقی نمی‌کند چون امام حسین برای همه ماست و همه ارامنه خیلی به ایشان ارادت دارند. یادم می‌آید در زمان بچگی وقتی در دسته‌های عزاداری بودم، سقای آب بودم و بقیه ارامنه هم نذری‌های دیگر می‌دادند و همه اینها با اینکه مذهب‌شان فرق می‌کرد اما احترام خاصی برای امام حسین قائل بودند و هستند. اینکه سقا بودم به خاطر علاقه‌ای است که به حضرت عباس داشتم.. از بچگی این حس را درباره ایشان داشتم که کسی که برای دیگران به آب و آتش بزند و دست‌های خود را از دست بدهد، شخصیت منحصربه‌فردی دارد که می‌تواند بدون دست، دست‌های دیگران را تا قرن‌ها بگیرد تمام موسیقی‌های محرم را جمع‌آوری کردم. بعدازآن، پس‌از سال‌ها توانستم سمفونی عاشورا را بنویسم و اجرا کنم. https://t.me/Mahdavi_Mojtaba 💠@AGHALIM

#رادیو_اقالیم #محرم #کربلا #عاشورا #امام_حسین روز دهم محرم 🎙️گوینده : اکبر زند به رادیو اقالیم بپیوندیم 🔻🔻 📻@raduoaghalim 🎙️@raduoaghalim

. 🖤 ای خون اصیلت به شتک ها ز غدیران آمیخته با خون سیاووش در ایران ✍️ شعر حسین منزوی 🎤 با صدای زنده‌یاد بهروز رضوی #حسین_منزوی #بهروز_رضوی #عاشورا #حسین[ع] 💠@AGHALIM

اندوهی که بر بوم فریاد می‌زند نگاهی اکسپرسیونیستی به تابلوی «عصر عاشورا» اکسپرسیونیسم نه به دنبال کمال‌گرایی در شکل است و نه تعهدی به طبیعت دارد. هنرمند بیان‌گرا، واقعیت بیرونی را فدای شهود درونی می‌کند. تابلو «عصر عاشورا»ی فرشچیان، در دل سنت نگارگری ایرانی، با قدرت تمام در این مسیر قدم برمی‌دارد: تصویری نه از کربلا، بلکه از دل یک انسان سوگوار بازنمایی درونی رنج: تحریف آگاهانه برای حقیقت‌مندی بیشتر نگاهی به زنان در تابلو بیندازیم: دستان به طرز غریبی بزرگ و کشیده‌ هستند، قامت‌ها خمیده‌تر از طبیعی‌ترین اندوه. این‌ها نقاشی واقع‌گرایانه نیستند، اما حقیقت‌مندند. در اکسپرسیونیسم، تحریف وسیله‌ای برای خلوص عاطفی است. اینجا زنان، نه ‌تنها مادران سوگوار، بلکه «نمادهای ازلی غم بشری» شده‌اند. گویی کربلا تنها یک بار رخ نداده، بلکه هر روز در جان آدمی تکرار می‌شود. اسبِ بر‌گشته، یک شخصیت دراماتیک اسب بی‌سوار، زین آویخته و نگاه پراضطرابش را می‌توان به مثابه یک شخصیت محوری در درام تابلو دید. در سنت نگارگری، حیوانات معمولاً خنثی هستند اما اینجا، فرشچیان از اسب، زبانی برای فریاد خاموش حسین ساخته است. اگر اکسپرسیونیسم در نقاشی اروپایی از فریاد (تابلوی «جیغ» ادوارد مونک) استفاده می‌کند، فرشچیان همان فریاد را در چشم‌های یک اسب خون‌آلود روایت می‌کند. این همان بیانی است که فراتر از کلمات می‌رود. رنگ‌ها به جای واژه‌ها تابلو از رنگ‌های تند و متضاد تهی است؛ خاکستری، زرد سوخته، و سبز محزون، اما با غلظتی که نمی‌توان از کنارشان بی‌تفاوت گذشت. این رنگ‌ها مثل صدایی بم در موسیقی هستند؛ فشار روانی را منتقل می‌کنند، نه زیبایی تزئینی را اکسپرسیونیسم به رنگ‌ها اجازه می‌دهد «احساس» را فریاد بزنند. فرشچیان، در وفاداری به این اصل، پالت خود را به پچ‌پچی در گوش وجدان مخاطب تبدیل کرده است. زمانِ بی‌زمان تابلو هیچ نشانه‌ای از گذر زمان ندارد: خورشیدی نیست، سایه‌ای نیست، دشمنی در دور دست دیده نمی‌شود. اینجا، لحظه‌ای ابدی از اندوه به تصویر در آمده است؛ همان‌گونه که در اکسپرسیونیسم، لحظه به جای تداوم اهمیت دارد، فرشچیان به ما نمی‌گوید «چه شد»، بلکه می‌پرسد: «چه احساسی داشت؟» از روایت به شهود: مخاطب درگیر درون خویش در نگاه اکسپرسیونیستی، هنر قرار نیست فقط دیده شود، باید تجربه شود؛ «عصر عاشورا» نه‌تنها روایتی از یک واقعه تاریخی، بلکه بازتابی از حالات درونی مخاطب نیز هست. هر بیننده، غم خود را بر بوم می‌افکند و نقش خود را در این مرثیه می‌بیند. فریاد بی ‌کلام هنر در زمانه‌ای که تصویر اغلب به سطحی‌ترین لایه‌های معنا تقلیل می‌یابد، «عصر عاشورا» برآمده از سنتی معنوی، اما همزمان در امتداد مدرن‌ترین برداشت‌های زیبایی‌شناختی غربی - یعنی اکسپرسیونیسم - توانسته است بر مرز فرم و احساس، شاهکاری در ستایش اندوه شریف بیافریند. فرشچیان با واژگان رنگ، ژست و اغراق، نه واقعه عاشورا، بلکه حقیقت آن را بازآفرینی کرده است؛ و این، جوهره اکسپرسیونیسم است: بیان چیزی که نمی‌توان گفت، اما می‌توان حس کرد. 💠@AGHALIM