برف پر از خاطره است.
خاطره ی شب هایی که پشت پنجره میایستادم و ریزش دانه های سفید را، زیر نور چراغ برق میپاییدم.
خاطره ی صبح هایی که همراه مامان، قبل از هر کاری، مینشستم پای تلفن و از باز بودن مدرسه مطمئن میشدم.
خاطرهی خوشحالی کردن، بعد از تعطیل شدن مکرر مدرسه ها.
خاطرهی روزی که روی یخ ها سر خوردم و افتادم جلوی ماشینی که استارتش را زده بود و میخواست راه بیفتد.
خاطرهی آش دوغ خوردن توی هوای مه آلودِ گردنه حیران.
خاطرهی اردبیل، شورابیل، سرعین، فندقلو....
و همهی خاطره های دیگری که سالهاست مثلش را تجربه نکرده ام.
و برفی که سالهاست ندیده ام.
و به خاطرش تعطیل نشده ام.
حالا بعد از این همه سال، دو روز است که آسمان دارد برایم خاطره میباراند....
#برف
#زمستان
(عکس: کاج های محوطه دانشگاه)