واقعا من چرا باید درس بخونم؟! من الان باید با شوهرم تو خیابونای تبریز قدم بزنم😐😔 .

ولی شهر با این زاویه دید:) کل شهر دیده میشه..

امسال خیلی سخت بود :) نمیدونم چجوری دووم آوردم اما من یکی از عزیزترین کس زندگیم رو از دست دادم .. من خونه مادربزرگم رو از دست دادم ؛ گلای ِ خونش رو از دست دادم ؛ غذای و سفره رنگیِ خونش رو از دست دادم ؛ درواقع من خونه امیدم رو از دست دادم .. این سخت ترین چیزی بود که تجربه کردم و نفهمیدم چطور اینجوری زود گذشت اما میدونم اون حواسش به من هست :) و خوب خوابیده ..🖤

اما امشب..

دچار نوعی بهت‌زدگی و بی‌حسی شده‌ام . احساس خستگی نمیکنم ، خوابم نمی‌آید ، غصه‌دار نیستم اما شاد هم نیستم .

و گاهی هیچ میل به سخن نیس چون وصفی در حال فعلی نیست...

اکنون به نظر میرسد صبورتر شده‌ام ..، اما در عوض ، چراغی در وجودم خاموش شده است که دوست داشتم تا ابد روشن بماند .

من به تنهایی معتاد بودم . اگر هرروز کمی با خودم خلوت نمی‌کردم مثل این بود که ضعیف تر می‌شدم . چیزی نبود که به آن افتخار کنم! اما وابسته‌اش شده بودم ، تاریکی داخل اتاق ، برایم مثل نور آفتاب بود .

میخوام به هر بچه ای که میبینم بگم بزرگ نشو ، این یه تله‌س !

بگو بگو!

منم همراهی میکنم✅

:))