eitaa logo
عاکف سلیمانی
1.8هزار دنبال‌کننده
1 عکس
1 ویدیو
4 فایل
تنها کانال شخصی عاکف سلیمانی عاکف یعنی عبادت کننده، مُعْتَکِف، گوشه نشین مخاطب عزیز، بنده کاره‌ای نیستم و فقط یک بسیجی ساده‌ام. دوستانم شهید گمنامند نام من شد بسیجی فعال
مشاهده در ایتا
دانلود
عاکف سلیمانی
قسمت هفتم ایرپیس را به گوشم چسباندم، به عاکف گفتم: «دکتر سالمه، آقا. ماشین منهدم شده. دو تا کفتار ز
قسمت هشتم چهل‌وهشت ساعت بعد از استقرار در باکو / ساعت ۰۲:۴۵ بامداد / حومه باکو، منطقه ساحلی بیلدره موج‌های تاریک و کف‌آلود خزر، با یک خشم عجیبی به صخره‌های ساحلی کوبیده می‌شدند. باد تندی می‌وزید. باران ریزی روی عینک دید در شب من نشسته بود و همه چیز را به رنگ سبز فسفری می‌دیدم. چهار نفر بودیم. در لباس‌های غواصی تاکتیکی ضدحرارت، بدون هیچ نشان و اتیکتی. سلاح‌های ساب‌ماشین‌گان با لوله‌های مجهز به صداخفه‌کن‌های کربنی و خشاب‌های پر از فشنگ‌های مادون صوت. روی سقف یک ویلای بزرگ سنگی با حیاطی پوشیده از درختچه‌های تزیینی پنهان شده بودیم. سیستم جمر فرکانسی کوله‌پشتی سجاد «متخصص مخابرات تیم»، فعال بود. تمام سیگنال‌های موبایل و وای‌فای ویلا در شعاع صد متری تبدیل به نویز سفید شده بودند. دوربین‌های مداربسته هک شده بودند و تصاویر آرشیوی نیم ساعت قبل را به اتاق نگهبانی می‌فرستادند. صدای عاکف از طریق ماهواره امنیتی و نظامی اختصاصی، مستقیم از تهران در باکو در گوشم نشست. شفاف مثل بلور. خطاب به من گفت: «آقای هجوم، تیم دیدبان تهران آماده‌ست. سه هدف داخل لابی ویلا هستند. یوناتان توی اتاق کار طبقه اوله. مانیتورها روشن هستن. محافظ مستقر در تراس غربی هر چهار دقیقه یک‌بار گشت می‌زنه. زمان ورود: پنجاه ثانیه دیگه. بدون شلیک اضافه. ورود تمیز. یاعلی مدد.» گفتم: «دریافت شد تهران. اجرا می‌کنیم.» با علامت دست من، رضا با کاتر هیدرولیکی قفل در نورگیر سقفی را بدون کمترین صدایی برید. گاز مایع خنک‌کننده پیستون، مانع از هر گونه جرقه‌ای شد. سیم را به آرامی بستیم و یکی‌یکی مثل اشباح سیاه سر خوردیم به داخل راهروی طبقه دوم. پایین پله‌ها، اولین محافظ، مردی چهارشانه با چهره قفقازی و یک مسلسل روی ران پا که پشتش به ما بود و داشت قهوه می‌ریخت، باید خنثی می‌شد. رضا مثل سایه از پشت سرش نزدیک شد. با دستان زمختش، دهان و بینی محافظ را گرفت. فوری با ضربه یک شوکر با ولتاژ پنجاه‌هزار ولت به گردن او، زمین‌گیرش کرد. محافظ حتی فرصت نکرد فنجان را رها کند. بدنش مثل تکه گوشتی شل شد و رضا فنجان را آرام از دستش گرفت و گذاشت روی صندلی، سپس او را آرام روی موکت خواباند. به در اتاق کار یوناتان رسیدیم. نور آبی مانیتورها از شکاف زیر در چوبی بیرون می‌زد. دستم را بردم بالا: سه... دو... یک! لگد اول مرصاد، قفل لولایی را پودر کرد. وارد شدیم. به محض ورود به عبری گفتم: «تکون نخور! دست‌ها روی سر!» مردی با موهای جوگندمی، عینک فریم‌فلزی و پیراهن پشمی سورمه‌ای پشت میز بزرگ شیشه‌ای نشسته بود. با دیدن ما، چشم‌هایش از حدقه بیرون زد. دستش با شتابی جنون‌آمیز رفت سمت کشوی راست میز برای برداشتن یک زیگ‌زااور پی۲۲۶. شلیک خفه من با صداخفه‌کن، مچ دست راستش را شکافت. خون شتک زد روی کیبورد لپ‌تاپ. فریاد خفه‌ای کشید و روی زمین افتاد. سجاد مثل عقاب پرید پشت میز. فلش‌درایو فوق‌سریع نظامی را در کسری از ثانیه فرو کرد توی پورت سرور مرکزی ویلا. فوری گفت: «عاصف، هارد داره وایپ (پاک) خودکار می‌شه! سیستم تله‌داده دارن! سی ثانیه وقت دارم متوقفش کنم!» رفتم سمت یوناتان. اسلحه‌ام را گذاشتم روی شقیقه‌اش. خون از لای انگشتان مچ شکسته‌اش می‌جوشید. دستم را روی زخم فشار دادم. ناله‌اش تبدیل به جیغ شد. به عبری گفتم: «کد لغو دیلیت رو بگو... به عبری بگو، به روسی بگو، یا به فارسی بگو، فرقی نداره! کد لعنتی رو بگو وگرنه زانوی دومت رو هم می‌فرستم رو هوا!» چشم‌های یوناتان پر از وحشت خالص شد. یقین کرد که با یک تیم آماتور طرف نیست و بچه‌های اطلاعاتی تهران تا قلب ویلای مخفی‌اش آمده بودند تا کار را یکسره کنند. گفت: «چهار... هفت... دبل‌زیرو... شما!» با لهجه غلیظ ناله کرد. سجاد کد را تایپ کرد. خط قرمز روی مانیتور ناگهان سبز شد. صدای بوق کوتاهی آمد، گفت: «آقا عاصف! متوقف شد! کل دیتابیس داره دامپ میشه روی هارد ما. فهرست تیم‌ها، پشتیبانی مالی، ارتباطات امن... یا ابوالفضل! آقا عاصف، این لیست ترور هست.» تنم مورمور شد. یوناتان را کشیدم بالا، با زیپ‌پلاستیکی دست‌هایش را از پشت بستم و پارچه سیاهی روی سرش کشیدم، گفتم: «چیه سجاد؟ ترور بعدی کیه و چطوره؟» سجاد چشم دوخت به متن عبری ترجمه‌شده روی صفحه، گفت: «سناریوی برخورد آتش در پردیس! دو روز دیگه، تو جاده تحقیقاتی جاجرود، پردیس. این نقشه کاملشونه... ترور بعدی یک قتل‌عام تمام‌عیاره!» همان لحظه صدای سوت ممتد آژیر بیرونی بلند شد. سیستم اعلام خطر محلی عمل کرده بود. نورافکن‌های حیاط روشن شدند و صدای شلیک‌های کلاشینکف از طبقه همکف به سمت راه‌پله اوج گرفت.
عاکف سلیمانی
قسمت هشتم چهل‌وهشت ساعت بعد از استقرار در باکو / ساعت ۰۲:۴۵ بامداد / حومه باکو، منطقه ساحلی بیلدره
بسم الله و بالله و علی ملة رسول‌الله قسمت نهم صدای عاکف مثل تندبادی توی گوشم پیچید: «عاصف! پشتیبانی گارد ساحلی باکو داره حرکت می‌کنه! شش دقیقه وقت دارید تا خط ساحل. قایق تندرو سر صخره‌های سیاه منتظره. اون هاردها و یوناتان نباید زیر آب بمونن! تخلیه فوری! تأکید می‌کنم تخلیه فوری. بزنید بیرون. شنفتی چی گفتم. فوری بزنید بیرون.» یوناتان را مثل کیسه سیب‌زمینی انداختم روی دوشم. ام‌پی‌ایکس را با دست چپ مسلح کردم، فریاد کشیدم: «رضا، نارنجک دودزا تو راهرو! سجاد، هارد رو بزن به کمرت! حیدر، آتش پوششی... یاعلی مدد. می‌زنیم به ساحل!» پس از یک درگیری سنگین، از ویلا خارج شدیم. آن شب واقعا خدا به ما رحم کرد و چیزی نمانده بود من اسیر شوم. شبی که می‌توانست تمام برنامه‌های تهران علیه تیم ترور را به چالش بکشد و زحمات همه‌ی بچه‌ها ناتمام بماند. تهران ساعت ۰۶:۱۵ صبح شنبه بود که یوناتان را در تهران به ستاد تحویل دادم و به خانه امن منتقل شد و رفت زیر تیغ بازجویی‌های سنگین حاج آقای سعیدی و آقا عاکف. داخل صندوق عقب خودرو، هارد اکسترنال زردرنگ عملیات باکو کنار چند خشاب اضافه و بی‌سیم‌های رمزنگاری‌شده قرار داشت. حدود چهل‌وهشت ساعت از شبیخون ما به ویلای بیلدره باکو می‌گذشت. یوناتان حالا در یکی از امن‌ترین سلول‌های انفرادی زیرزمین تهران بود و اعتراف کرده بود که تیم ترور تمام تجهیزات و سناریوی خود را برای ساعت ۰۷:۰۰ امروز صبح در پیچ خطرناک تخت‌سنگی جاده قدیم پردیس تنظیم کرده‌اند. گوشی دارای سیم کارت طبقه‌بندی شده‌ام که روی داشبورد بود، زنگ خورد. خط دارای طبقه بندی حاج عاکف بود. همین که جواب دادم، بدون سلام و احوالپرسی گفت: «عاصف، وضعیت چطوره؟ رادیوی دشمن روی فرکانس ۱۷۳.۵۰ مگاهرتز فعاله. حواستون باشه تیم عملیاتی موساد تو باکو فکر می‌کنن هنوز یوناتان تو ویلا هست و دستورات داره از اونجا صادر می‌شه. اونا دارن کورکورانه تیم ترور تو پردیس رو هماهنگ می‌کنن. بازی توی دست ماست. کوچکترین گافی بدید، باختیم.» برگشتم و نگاهی به صندلی عقب انداختم. این‌بار دکتر با کلاه پشمی و کاپشن تیره، آرام و متمرکز نشسته بود. برخلاف روزهای اول، دیگر اثری از استرس و خستگی در چهره‌اش دیده نمی‌شد. او به بازوی حفاظتی تشکیلات امنیتی ما ایمان آورده بود. گفتم: «آقا عاکف، ما دقیقاً سه دقیقه با پیچ تخت‌سنگی فاصله داریم. تیم پشتیبانی سایه (خودروهای سمند سورن خاکستری) تو لاین مخالف مستقر شدن؟» گفت: «دقیقاً. تله کاملاً پهنه. تریلی ماک انتحاری با بار آهن‌آلات تقلبی الان پشت پیچ متوقف شده و راننده فکر می‌کنه دکتر داره با این لندکروز از روبه‌رو میاد. تیم آرپی‌جی‌زن هم توی ارتفاعات مشرف به جاده مستقرن. ما زیر نظر داریم همشون و. اما ضربه اصلی اینجاست که ما قرار نیست جلوشون تسلیم بشیم یا فرار کنیم؛ ما قراره میز رو روی سرشون برگردونیم...» صدای عاکف لحنی به خود گرفت که همیشه پیش از عملیات‌های بزرگ از او می‌شنیدم. لحنی کاملا قاطع و بی‌رحم برای دشمن، بخصوص اگر قرار بود آن دشمن یهودیان صهیونیستی یا مزدوران آنان باشند. مؤکداً گفت: «عاصف، به محض اینکه تریلی حرکت کرد تا مسیر رو مسدود کنه، چراغ‌های گردان مخفی رو روشن کن و بپیچ توی فرعی خاکی کارگاه متروکه. همون‌جا تله معکوس کلید می‌خوره.» چند دقیقه بعد، لندکروز با سرعت وارد پیچ شد. ناگهان از پشت یک کامیون باری، هیکل غول‌پیکر یک تریلی ماک دودزا با چراغ‌های خاموش بیرون پرید و عرض جاده را به طور کامل بست. راننده تریلی با چهره‌ای پوشیده از شال‌گردن، با دنده عقب داشت به سمت ما می‌آمد تا راه فرار را کور کند و در همان لحظه، دو موتورسیکلت با چهار فرد مسلح به سلاح‌های نیمه‌خودکار و یک قبضه آرپی‌جی۷ از صخره‌های کنار جاده سرازیر شدند تا خودرو را هدف قرار دهند. این لحظه، لحظه صفر بود. فریاد زدم: «حسن وقتشه. اجرا...» حسن، به جای ترمز کردن، پایش را تا ته گذاشت روی پدال گاز. لندکروز با غرش وحشتناکی شتاب گرفت، اما به جای برخورد با تریلی، فرمان را به سمت ورودی تنگ کارگاه متروکه سنگ‌بری در سمت راست جاده چرخاند. سپر فولادی خودرو درآهنی کارگاه را از لولا درآورد و داخل محوطه وسیع و سرپوشیده، پریدیم. دکتر را از ماشین کشیدم بیرون و پشت یک کانتینر مستقر کردم. تروریست‌ها که فکر می‌کردند گیر افتاده‌ایم، با عجله و شلیک‌کنان به سمت ورودی کارگاه هجوم آوردند. دو نفر با کلاشنیکف جلو دویدند و آرپی‌جی‌زن روی سقف کانکس نگهبانی نشست تا شلیک نهایی را انجام دهد. اما آن‌ها نمی‌دانستند که این کارگاه، تله‌ای است که عاکف بر اساس دیتای استخراج‌شده از هارد باکو تدارک دیده بود. نیمی از محوطه تاریک کارگاه ناگهان با نور پروژکتورهای قوی کورکننده روشن شد.
عاکف سلیمانی
بسم الله و بالله و علی ملة رسول‌الله قسمت نهم صدای عاکف مثل تندبادی توی گوشم پیچید: «عاصف! پشتیبان
قسمت دهم صدای چرخش لوله تیربارهای سنگین تیم خنثی‌سازی بچه‌های عملیات ویژه «نوپو» که قرار بود در این عملیات کمک‌مان کنند، از پشت انبارهای سیمان بلند شد. صدای رسول، فرمانده تیم یگان ویژه از بلندگوی بیسیم مرکزی، کل فضای کارگاه را پر کرد: «محاصره‌اید! اسلحه‌ها روی زمین، دست‌ها بالا.» تروریست‌ها در یک ثانیه فهمیدند که بازی عوض شده است. آرپی‌جی‌زن خواست لوله را بچرخاند، اما شلیک دقیق و کنترل‌شده تک‌تیرانداز ما از روی لبه انبار، او را به تسلیم وادار ساخت. تیروکمان ترور در تهران، در کمتر از سی ثانیه خلع سلاح شد. بچه‌های رسول و تیم عملیاتی‌اش مثل صاعقه روی سرشان ریختند و دست‌بندهای پلاستیکی را با مهارت حرفه‌ای قفل کردند. چندساعت بعد... صفحه نمایش بزرگ اتاق وضعیت، عکس چهره‌های دستگیرشده در پردیس را نشان می‌داد که در کنار تصاویر یوناتان در باکو قرار گرفته بود. پازل کامل شده بود. در اتاق باز شد. عاکف با پیراهن سفید اتوکشیده و لبخندی محو روی لب، وارد شد. من و دکتر به هم نگاهی کردیم و لبخندی زدیم. از جایمان برخاستیم، دکتر دستش را به نشانه احترام و قدردانی به سوی عاکف دراز کرد، گفت: «آقای عاکف... اگر هوشیاری شما و بچه‌های عملیاتی نبود، امروز من روی این صندلی نبودم. صنعت موشکی ایران مدیون شماست.» عاکف دست دکتر را محکم فشرد، نگاهی به من انداخت و با همان آرامش همیشگی‌اش گفت: «دکتر، ما فقط وظیفه‌مون و انجام دادیم. دشمن فکر می‌کرد با ترور و ایجاد ارعاب می‌تونه چراغ علم و پیشرفت این مملکت و خاموش کنه. اما فراموش کرده بودن که پشت این چراغ، دیده‌بان‌هایی بیدار ایستادند که نه تنها تحرکات کوچه و خیابان، بلکه ضربان قلب دشمن رو هم در اون‌طرف مرزها می‌شمارن.» عاکف به پرونده ضخیم روی میز اشاره کرد و رو به من گفت: آقا سیدعاصف، پرونده ترور بسته شد. اما شبکه لجستیک منطقه‌ای‌شون هنوز ریشه‌کن نشده. آماده باش. به زودی، فصل بعدی کار ما شروع می‌شه.» پایان. یا حیدر مدد
1_174896375.pdf
حجم: 6.6M
جنگ امنیتی ایران و اسرائیل مستند داستانی امنیتی عاکف سلیمانی فصل سوم «PDF» مستندی داستانی امنیتی از نفوذ دشمن در مراکز حساس و امنیتی و هسته‌ای کشورمان https://eitaa.com/AkefSoleimani
1_1652766742.pdf
حجم: 2.9M
پی دی اف درمورد پرستوهای موساد اسراییل میباشد. اگر می‌خواهید از روش‌های پیچیده زنان امنیتی موساد که برای افراد موثر تله جنسی می‌گذارند آگاه شوید، توصیه میشود پی دی اف فوق را مطالعه بفرمایید. https://eitaa.com/AkefSoleimani
مستند داستانی امنیتی عاکف سری پنجم.pdf
حجم: 3.4M
✍پی‌دی‌اف فصل پنجم مستند داستانی امنیتی عاکف سلیمانی در دل آشوب خاورمیانه، ایران نه با شعار که با اشراف اطلاعاتی می‌جنگد. شبکه‌ای نامرئی اما منسجم، از بیروت تا بغداد و از دمشق تا تهران، رد دشمن را دنبال می‌کند. ربایش یک افسر زن موساد در خاک امن یکی از دولت‌های وابسته، نشانه‌ای بود؛ نشانه از نفوذی چنان عمیق که حتی سرویس‌های غربی را به سکوت واداشت. هم‌زمان در قلب تهران، تیمی از عناصر داعش که مأمور اجرای عملیات انفجاری بودند، پیش از آن‌که ماشه را بفشارند، زیر ضربه قرار گرفتند. همه چیز آرام به نظر می‌رسد، اما در پس این آرامش، نبردی خاموش جریان دارد؛ نبردِ اشراف اطلاعاتی ایران، با امواج بی‌ثباتی منطقه. https://eitaa.com/AkefSoleimani
مستند امنیتی سری ششم نسخه معمولی-encrypt.pdf
حجم: 19.9M
پی‌دی‌اف فصل ششم مستند داستانی امنیتی عاکف سلیمانی، وارد تاریک‌ترین لایه‌ی جنگ امنیتی می‌شود؛ جایی که منافقین دیگر یک گروهکِ فراری نیستند، بلکه یک ابزار عملیاتیِ نیابتی در خدمت اتاق‌های فکر دشمن‌اند. این مستند داستانی نشان می‌دهد چگونه یک شبکه‌ی سوخته، با بازطراحی اطلاعاتی، دوباره فعال می‌شود؛ از رمزهای قدیمی تا مأموریت‌های جدید، از شعار تا عملیات. باید پرده برداشت از مسیر نفوذ، خط ارتباط، و لحظه‌ای که تهدید قبل از اجرا متوقف می‌شود. اینجا روایتِ احساس نیست؛ خوانش امنیتیِ دشمن است، با جزئیاتی که معمولاً گفته نمی‌شود. این حرف‌ها، یک هشدار است؛ منافقین تمام نشده‌اند؛ فقط شکل تهدیدشان عوض شده است. هرگونه کپی برداری ممنوع https://eitaa.com/AkefSoleimani
بسم الله الرحمن الرحیم ملت شریف، بصیر و مقاوم ایران اسلامی در شرایط حساس و خطیر کنونی که کشور درگیر توطئه‌های پیچیده دشمنان و شرایط جنگی است، بیش از هر زمان دیگری به حفظ وحدت، هوشیاری و انسجام ملی نیازمندیم. جنگ امروز دشمن، تنها در میدان امنیتی و رزم نظامی نیست، بلکه جنگ اراده‌ها، جنگ روانی و تلاش برای شکاف در صف واحد ملت است. در این برهه تاریخی، نکات زیر به عنوان یک تکلیف شرعی و ملی، توسط این برادر کوچک شما، یادآور می‌شود: اول: هوای تفرقه‌افکنان را نداشته باشید. دشمن و عوامل خودفروخته‌اش با تمام توان به دنبال دمیدن در اختلافات، شایعه‌پراکنی و ناامید کردن مردم هستند. به هیچ‌یک از صداهایی که بوی تفرقه، تسلیم یا تضعیف اراده ملی می‌دهد، توجه نکنید. رمز پیروزی ما در این میدان، فقط و فقط وحدت کلمه و ایستادگی پشت سر ولایت مطلقه فقیه است. دوم: تمسک به اهل‌بیت عصمت و طهارت (ع) از توصیه‌های موکد است. در روزهای سخت و طوفانی، دل‌های مضطرب و خانه‌های خود را به نور ذکر و توسل به اهل‌بیت (ع) روشن نگه دارید. پناه بردن به آستان مقدس ائمه اطهار (سلام‌الله علیهم اجمعین)، به ویژه در این ایام، مایه آرامش قلب‌ها، نزول نصرت الهی و تقویت صبر و استقامت خواهد بود. سوم: هوشیاری امنیتی و مسئولیت همگانی از مهمّات است. امنیت میهن اسلامی، خط قرمز ماست. هرگونه تحرکات مشکوک، افراد ناشناس، رفت‌وآمدهای غیرعادی و موارد مهم و مشکوک را فوری به نهادهای امنیتی و اطلاعاتی کشور گزارش دهید. امروز هر شهروند هوشیار، یک سنگر دفاعی است. فرزندان شما در نهادهای امنیتی و نظامی و بسیج تا آخرین قطره خون از امنیت و کیان این خاک دفاع خواهند کرد و ملت بزرگ ایران از این آزمون بزرگ نیز با سرافرازی عبور خواهد کرد. وَ سَیعلَمُ الّذینَ ظَلَموا أَی مُنقَلَبٍ ینقَلِبونَ و آنان که ظلم و ستم کردند به زودی خواهند دانست که به چه کیفرگاهی باز می گردند. هیچ‌بن‌هیچ الاحقر، بسیجی عاکف سلیمانی
امواج سهمگین را داریم می‌بینیم. آماده باشید.
ایران پایگاه‌ها و خانه‌های امن موساد در باکو را زیر ذره‌بین دارد. رصد دقیق تردد سرپل‌ها و شبکه‌های سلولی صهیونیست‌ها زیر چتر امنیتی ایران است. حیاط خلوتی برای اقدامات تروریستی در مرزهای شمالی باقی نخواهد ماند. @AkefSoleimani