این روزها خیلی احساس عجیبی دارم. شنبه شب که تهران رو ترک می‌کردم برای خودم نوشتم «خداحافظ تهران عزیزم، به امید دیدار» حال اما خواندم ونک و ده ونک، جامی و جمهوری، ولیعصر و فلسطین، همه زیر رگبار موشک‌ها رفتند؛ و معلوم نیست چه خاطراتی را با خود خراب کردند. تهران من، شهر زنده و پر از آرزو و امیدِ من. با تو چه کردند؟ تاب بیاور این نبرد آخر است.

----------------------

#ناشناس https://eitaa.com/alefeazadi/373 من طرفدار پهلوی نیستم ولی اینجا یک تناقض به وجود میاد،پس چرا دوره انقلاب ۵۷ جوان های مردم رو شیر کردن ریختن تو خیابون؟ چه فرقی کرده الان با اون موقع؟ اون سال خمینی تو اون سر دنیا بود الان رضا پهلوی اون سر دنیا چه تفاوتی کرده؟

اگر درباره‌ی تاریخ معاصر و انقلاب ۵۷ خوانده باشید می‌دانید که خمینی با سخنرانی‌های بی‌ترس و سانسورش مردم بسیاری رو جذب خود کرد، در خود قم، در میادین. نه در کشور بیگانه پشت شیشه‌های ضدگلوله! نکته دوم، خمینی چرا اون‌سر دنیا بود؟ چون تبعید شده بود بخاطر حرکاتش در بطن جامعه =)

ممکنه گفتن این حرف دوباره کلی فحش و حمله به‌دنبال داشته باشه، ولی واقعیت رو نمی‌ش نادیده گرفت. هر کسی که تاریخ انقلاب ۵۷ و روند فعالیت خمینی و اطرافیانش رو جدی مطالعه کرده باشه، با یه مقایسه ساده می‌فهمه فاصله اپوزیسیون امروز جمهوری اسلامی با اون مدل کنش سیاسی چقدر عمیقه. خمینی سال‌ها قبل از به ثمر رسیدن انقلاب کار تشکیلاتی کرد، شبکه ساخت، نیرو تربیت کرد و آدم‌ها رو بر اساس توانایی‌شون سازمان داد؛ یکی دنبال تهیه سلاح بود، یکی آموزش چریکی می‌داد، یکی کار فرهنگی و تبلیغاتی می‌کرد، یکی مأمور ارتباط‌گیری و متحد کردن جریان‌ها و اقشار مختلف سیاسی و فکری بود و خودش هم به‌عنوان رهبر، دائم در متن ماجرا حضور داشت، سخنرانی می‌کرد، خط می‌داد و هزینه می‌داد. حالا این تصویر رو بذاریم کنار وضعیت فعلی اپوزیسیون؛ رضا پهلوی که خیلی‌ها با شور و تعصب ازش به‌عنوان رهبر نام می‌برن، عملاً چه کار مشخص و مؤثری انجام داده؟ نه شبکه‌ای ساخته، نه سازمانی شکل داده، نه برنامه عملی جدی‌ای رو جلو برده. حتی در مقاطع حساس هم حاضر نشد از رفاه و برنامه‌های شخصی خودش بگذره؛ تعطیلات کریسمسش تموم شد، بعد تازه چند موضع‌گیری از راه دور شروع شد که نهایتش چند توییت و بیانیه بود. اگر قراره واقع‌بینانه نگاه کنیم، از نظر کار میدانی، سازمان‌دهی، حضور عملی و هزینه دادن، این اپوزیسیون فعلی به گرد پای مدلی که انقلاب ۵۷ رو جلو برد نمی‌رسه. این نه دفاع از خمینیه و نه تأیید نتایج اون انقلاب؛ فقط مقایسه‌ایه بین ادعا و واقعیت.

خامنه‌ای، رفسنجانی و بسیاری از چهره‌های شاخص انقلاب ۵۷ سال‌ها قبل از به قدرت رسیدن، هزینه‌ی واقعی مبارزه رو دادن؛ زندان رفتن، شکنجه شدن و مستقیم با ساواک درگیر بودن. چه بخوایم چه نخوایم، این‌ها آدم‌هایی بودن که بدن و زندگیشون رو وسط گذاشتن. حالا سؤال ساده‌ست: در میان لیدرهای اصلی جریان «جاوید شاهی»، کدوم‌شون وزنه‌ای در حد خامنه‌ای یا رفسنجانیه که داخل ایران باشه و حاضر باشه مستقیم مبارزه کنه و چنین هزینه‌ای بده؟ واقعیت اینه که تقریباً همه‌شون خارج از ایرانن؛ آمریکا، کانادا، اروپا. نشستن روی مبل، با توییت و ویدئو و لایو دارن با جمهوری اسلامی می‌جنگن و اسمش رو هم مبارزه گذاشتن. این وسط فقط مردم داخل ایرانن که دارن واقعی و بی‌واسطه هزینه می‌دن؛ زندان، ضرب‌وشتم، اخراج، مرگ. انقلاب اصلاً شوخی و بچه‌بازی نیست. انقلاب با هشتگ، بیانیه و چند تا پست شبکه اجتماعی اتفاق نمی‌افته؛ انقلاب یعنی حضور، خطر، و پرداخت هزینه‌ی واقعی.

#ناشناس https://eitaa.com/alefeazadi/381 رضا پهلوی اگه از این کار ها بلد بود و سختی به جون می‌خرید ما ۱۸و۱۹ چهل هزار نفر و بیشتر کشته نمی دادیم. و یک تسلیت خشک و خالی به مردم ایران میداد نه اینکه توییت بزنه واسه سه تا تروریست آمریکایی و غمش رو نمایش بده. من شک دارم به ایرانی بودن این فرد یکم شرف،یکم غیرت هیچی تو وجود این بشر نیست و نخواهد بود.

حرف حساب!

#ناشناس موضوع چیه؟مردم خستن و دنبال تغییرن حالا به هر قیمتی. دیگه الان سال ۵۷ نیست که اگاه سازی بکن و مردم رو آماده بکنن. متاسفانه هیچ لیدر وجود نداره و مردم برای اینکه نظام جدید روی کار بیاد به هرکس ناکسی اجازه می‌دهن دخالت کنه مثل رضا پهلوی

همواره گفتم و بازم می‌گم، اگر دلیلتون برای دخالت خارجی و حتی رضا پهلوی اینه که مردم انگیزه و انرژی کافی برای ایجاد انقلاب از بطن و ریشه جامعه را ندارند، پس این جامعه آمادگی تغییر و انقلاب را ندارد. باید صبر کرد تا زمان درست.

اگر مردم انگیزه کافی ندارند یعنی زمان تغییر فرا نرسیده! چیزی که به دست خودمان اتفاق نیفته تکرار تمام سالهای گذشته خواهد بود.

مشکل دقیقا همینه، تغییر ناگهانی! هیچ انقلاب و تغییری یک شبه رخ نمی‌ده، حتی همین الان هم ما بگیم آمریکا اومد و ج‌ا رو نابود کرد آیا شما فکر می‌کنید این جامعه به تغییر پاسخ مثبت می‌دهد؟ اگر انگیزه و توان تغییرات اساسی و ساختاری رو ندارید پس هنوز زمان تغییر نیست، هنوز مصمم نیستید. صددرصد که نمی‌تونیم همه‌ی جامعه رو همراه کنیم، اما باید به جمعیتی موافق دست پیدا کرد. و تا امید به منجی و تغییرات ناگهانی باشد، هیچ تغییری رخ نخواهد داد چون در نهایت این مردم هستند که باید قبول کنند!