فکر کنم پیامتون نصفه اومده، بهرحال اگر رهبر وعده‌ای می‌دن ما باید شاهد نتیجه‌اش باشیم، اگر وعده کمک به مجروحین و مصدومین داده شده، من باید ببینم که اتفاق می‌افته. اگر دست خود رهبر نیست هم پیگیری کنه، تا اتفاق بیفته. من همیشه این پیام رو دریافت می‌کنم که رهبر فلان چیز را گفته اما دست اون نیست و دولت باید انجام بدهد و فلان، اگر رهبر مثل یکی از ما مردم است و هیچ هماهنگی‌ای با دولت ندارد؛ از همان اول وعده‌ای هم ندهد. اینکه وعده شنیده شود و بعد اجابت نشود، بی اعتمادی عمیق از مردم در پی خواهد داشت.

#ناشناس من نمیگم ترامپ قراره ما رو آزاد و کشورمونو آباد کنه، اون و ج.ا هر دو به فکر منافع خودشونن. ولی این وسط، ما سود میبریم. داریم از دست سرطان خلاص میشیم و داره کمک میده خلاص شیم. البته نه برای ما، برای خودش که تهدیدی نباشه. خب ما هم این وسط سود میبریم!

اون کودک یکساله زیر آوار هم سود برده؟ یا اون ۱۷۶ دانش آموز معصوم و بی‌گناه؟ من حرف‌هام رو زدم، شما تصمیم گرفتید که نشنوید.

#ناشناس یکی از ابتدایی ترین اقدامات هر نهاد کنترلگری اینه که به دیگران بقبولونه که بدون اون از بین خواهند رفت و فردایی ندارند. کارای که ج.ا واضحا با مردم ایران کرده. اون بچه یک ساله و اون ۱۷۶ دختربچه مدرسه‌ای که همگی عزیز دل من نوعی هستند و با رفتنشون جگرم خون شد سودی از حمله آمریکا نبردند. اون طبق آمار خودشون ۳۰۰۰ نفر فرزند این خاک هم از سرکوب ج.ا سودی نبردند. می‌بینید؟ همیشه و در هر صحنه نبردی قربانیانی وجود دارن که ناگریز از دست میرن. ج.ا دلبند شما برای ایستادن و حضور داشتن آیا دست به سلاخی مخالفشان نزد ؟ آیا دوست منو داغدار برادرش نکرد؟ مادری رو داغدار دخترش نکرد؟ در صحبت قبلی که با شما داشتم فرمودین من آماده‌ام بعد از عبور از این برهه اعتراض کنم به ج.ا آیا تضمینی وجود داره که شمایی که قصد آسیب زدن به کسی رو ندارید مورد آسیب قرار نگیرید؟

بهتره که موضوعات رو با هم قاطی نکنیم. همون‌طور که بارها گفتم و هنوزم می‌گم، شرایط بسیار روشنه «دشمن و وطن» پیدا کردن حق و باطل نیز در این مبارزه خیلی ساده است. من هیچوقت ج‌ا را پاک و مطهر ندانستم و نمی‌دانم، ظلم هایی که بهم تحمیل شد از سوی این حکومت هم از یادم نمی‌ره، جوانانی که در آرزوی آزادی پر کشیدند هم یادم نمی‌ره. اما الان شرایط جنگی است، آن هم نه هر جنگی، این جنگ جنگِ وجودیت است. در پایان آتش بس معنایی ندارد، فقط یکی از دو جناح کوتاه می‌آید و تسلیم خواسته های دیگری می‌شود. در این جنگ مردمان ما دارند هزینه می‌دهند، آن رزمنده پشت لانچر دارد هزینه می‌دهد، تمام اینها را کنار بگذاریم و بذاریم آمریکای قلدر هر چیزی می‌خواهد از ما بکند و برود؟ ترامپی که نقل دهانش پاک کردن ما «هم حکومت هم مردم» از صفحه‌ی روزگار است چگونه می‌تواند برای ما آزادی بیاورد؟ به تازگی صحبت های این بی‌خانواده را خوانده‌اید؟ بروید بخوانید و متوجه بشید دشمن اصلی امروز چه کسی هست.

#ناشناس https://eitaa.com/alefeazadi/985 منم با ج.ا مشکل دارم ولی کاش کاش کاش یه ذره تاریخ بخونید یا حداقل چشماتون رو باز کنید و ببینید ماها نور چشمی و برگزیده نیستیم که آمریکا طوری که با سوریه و عراق و لیبی و افغانستان رفتار کرد، با ما نکنه. از کدوم سود حرف میزنی؟ کمک میده خلاص شیم؟ چطور ممکنه که حاضر شی ایران رو ویران ببینی و دم از خلاصی بزنی؟ زدن آثار تاریخی کشورت رو نابود کردن، مردم بیگناه، اون همه طفل معصوم رو تیکه تیکه کردن و تو میگی این وسط ما «سود» می‌بریم؟ نه خیر رفیق این وسط ما در واقع «قربانی» میشیم. من بد هیچکس رو نمیخوام، غم و سوگ هموطنم، غم و سوگ منه، قلبم میسوزه وقتی مردمم رو اینطوری میبینم، مردم عزیزی که لیاقتشون یه زندگی خیلی بهتره. فقط دارم فکر میکنم این جماعت تا زمانی که سرشون به سنگ نخوره و خودشون عزادار نشن، بیدار نمیشن

با این‌حال امیدوارم تحت هیچ شرایطی سوگ عزیز نبینید.

#ناشناس https://eitaa.com/alefeazadi/986 بعضیا میگن این بهای از بین بردن یه توده ی سرطانیه..خودم باهاش موافق نیستم فقط چیزی که شنیدمو گفتم

نه عزیز، این بهای از دست دادن استقلال و آزادیه. ما می‌شیم همین که هستیم زیر سلطه آمریکا و اسرائیل.

#ناشناس https://eitaa.com/alefeazadi/991 از بین بردن تودهٔ سرطانی به دست پزشک غیرمتعهد و بدخواه، باعث مرگ می‌شه نه زندگی با سلامتی (جوابم به سخنی که بازگو کردیده✨)

#ناشناس عزیزان این بهای کدوم آزادیه وقتی ناجی میگه ما ملت تروریم، ما شومیم، تازه الان داره این حرف‌هاش بولد میشه اما بارها میگفته که دیدگاهش به ما چیه. واقعاً درست کردن یک حکومت و یک کشور در امنیت و استقلال بدون وجود شخص ثالث بهتر از این نیست که دیگه زورت به هیچی نرسه و امر، امر اون باشه؟ واقعاً اونها مداخله گرن، حتی اگه روزی بخواد بحث و مذاکره‌ای بین طرفین معترض و به قول شما مستبد رخ بده هیچوقت قرار نیست یک صندلی برای شخص مداخله گر گذاشته نشه! قرار نیست منافعش در نظر گرفته نشه. آره حتی ممکنه اون اینجا رو با خاک یکسان نکنه که اون هم از زرنگیشه اما اینجا رو خواهد دوشید. روزی که نفعش باشه بر وفق مراد مردم و روزی که نه برعلیه‌شونه، به تجربه تاریخ در تمام کشورها. تازه که گفتم، اگر که شانس بیاریم و قصدش مارموزی باشه عین ونزوئلا نه کشت و کشتار مطلق عین افغانستان تازه دارم میگم در بهترین حالت اگر نخواد فقط و فقط کشت و کشتار کنه، چون خودش تو سخنرانیش گفته، بدون ذره‌ای تغییر عرض می‌کنم، اگر بخواهیم جوری اون ملت رو نابود می کنیم که هیچگاه توانایی بازسازی خودش رو به شکل یک ملت نداشته باشه. آه بچه‌ها واقعا وقت تردید و نه من اون طرفی نیستم ولی آمریکا رو بهانه تغییر میدونم نیست. وقتی میراث تاریخی، زیر ساخت و ملت هدف دشمن باشه، وقتی یکی از پلن‌هاش نسل کشی باشه، چیزی فردای جنگ میمونه که بخوایم تغییرش بدیم؟

#ناشناس من به شدت این روزها آدم‌هایی که نظر دیگری داشتن رو جدی نگرفتم، چون در موقعیت‌های‌ افراطی، عمدتا گزینه‌ها محدودن و‌ وقایع به شدت قابل درک همگانین و خیلی چیزی از چشم کسی پنهان نیست. اگر هم قراره کسی بابت شرایط و موقعیت افراطی سرزنش بشه اونیه که موجب شده امروز به اینجا برسیم. اونی که مارو در یک‌ موقعیت افراطی گیر انداخت که گزینه‌های‌ محدود ما به مرگ و خون ختم‌ شن. جالبیش میدونید چیه؟ اون‌ها ‌هم درباره‌ی ما ممکنه اینطوری فکر‌ کنن. فرقش صرفا در اینه که ما یک زندگی معمولی متنوع میخواستیم اما اونها میخواستن صرفا یک نوع زندگی‌ معمولی رو به ما اجبار کنن.این آدم‌ها هیولا نیستن. این‌آدم‌هارو به جایی رسوندید که از شرکت در انتخابات، راهپیمایی سکوت و انتقادهای‌ کلامی و راه‌های‌ سازنده، حالا دیگه فقط رقصیدن با صدای انفجار امکان تغییر رو براشون فراهم می‌کنه. این موقعیت افراطی‌ با گزینه‌های محدود سهم کسی می‌شه که هر راه حل دیگه‌ای رو‌ غیرممکن کرد. هر راه‌حل دیگری بجز اون چیزی که خودش دوست‌داشت‌ رو.خود من تا دوسال پیش بدی نکردن به دیگری، رواداری و تغییر بی‌خشونت رو جار می‌زدم. الان نه. چون برای نوشتن ساده‌ترین چیزها ناتوان‌مون کردید. چون دوستام‌رو توی بند کردید. چون هم‌وطنام با کابوس می‌خوابیدن. چون‌ هم‌سنام دیگه فردایی رو‌حتی نمی‌تونستن آرزو کنن. چون‌ برای وارد شدن یک‌ واکسن خون جگر خوردیم و‌ نکردید چشم‌هاتون رو بستید و کشتید. و‌ ما هربار متمدنانه فقط خواستیم‌ که نکشید. خواستیم‌ که ظلم نباشه. خواستیم‌ که آزادی باشه.‌ خواستیم‌ که آدم‌ها‌ مالک‌ جان و فکرشون باشن. هر راهی رو ازمون گرفتید تا وقتی که به اینجا برسیم که فقط کمک نظامی، ممکنه و شاید فرصتی بده که بتونیم زندگی معمولی دلخواه خودمون رو داشته باشیم. زندگی معمولی. معمولی. ما چیز زیادی نمی‌خواستیم.وقتی همه گزینه‌هارو ‌گرفتید، وقتی ظلم کردید، وقتی حرف نشنیدید، وقتی هرکاری کردیم نشد، وقتی توی چشم دوست‌هام امیدی به آینده ندیدم و هرلحظه از اینکه یکیشون خودکشی کنه ترسیدم و کابوس‌شون شدید رو دیدم، معلومه که می‌ذارمتون توی فرمول ریاضی و حساب کتاب میکنم. معلومه که این‌ مردم می‌شینه و می‌بینه حاضره جزو اقلیت کشته‌ شده‌ی جنگ باشه تا اکثریت کشته‌شده‌ی بی‌رحمی شما. ما حساب‌کتابهای‌ انسانی رو قبلا‌ کردیم. کرامت انسانی رو قبلا دیدیم. تمامی راه‌های موجود رو امتحان‌ کردیم. صبر کردیم و صبر کردیم و صبر کردیم. اما کشتید. ما گفتیم ببخشید، ببخشید، وقتشه که بلند شید. اما کشتید.‌ کشتید‌ و کشتید. اگر آدم‌ها قرار باشه بمیرن، معلومه چرتکه دستشون می‌گیرن و حساب می‌کنن که با کدوم روش، شما هم باهاشون ممکنه بمیرید و شما بیشتر بمیرید. چون هرکاری که می‌تونستن رو‌ کردن. انسانیت رو در حق شما تمام کردن و‌ شما قصد کردید انسان بودن مارو تموم کنید. برای من تز و لکچر اخلاقی ندید. این آدم‌ها، تک تکشون، شریف، شجاع و از مهر بی‌نظیرند. این مردم از دل‌رحمی کم‌ ندارن. حالا‌ حق دارن‌ چرتکه دست بگیرن. و این هم‌ حتی تقصیر شماست، چون شما قدرت داشتید.