ای وای عروسی زدن

فرض کن، توی این اوضاع اقتصادی، با هزار و یک امید و چقدر زحمت عروسی بگیری. خوشحال باشی، پدر و مادرت بالاخره دارن سر و سامون گرفتنت رو می‌بینن، همه باید کِل بزنن، باید قهقهه‌های مستونه‌ی دوستات تو آسمون بپیچه و بچه‌ها روی سن رقص بالا و پایین بپرن. ولی دختر جنوبی، تو خواسته‌هات خیلی غیرعادی‌ان. قبول کن که جشن عروسی تو، بچه‌های مدرسه‌ی میناب، بیمارستان شیرخوارگان و هزارجای دیگه در مقابل خواسته‌ی لخت شدن و ولنگاری بهای کمی‌ان؛ قبول کن که تو و همه‌ی عزیز از دست‌ داده‌های این جنگ، به قدر لخت بودن و عریون شدن مهم نیستید.. -حیان

تصور میکنم. تصور میکنم پسرک قبل از جشن، آرایشگاهش را رفته. موهایش را حالت داده. کت‌و‌شلواری را که از چندماه قبل اصرار به خریدنش داشته و پدرش بالاخره توانسته برایش بخرد، پوشیده. خودش که ادکلن شخصی ندارد. از ادکلن پدرش چند پاف، طوری به کتش زده که لک نشود. پسرک جلوی آینه، وجنات مردانه خودش را که دیده لبخند زده. لپ‌هایش گل‌ انداخته. شبیه آدم‌بزرگ‌ها شده. مرد شده. پسرها با کت‌شلوار، خیلی آقا می‌شوند. مخصوصا با اولین کت‌وشلواری که در عمرشان می‌پوشند. مادرش قربان صدقه پسرک رفته. وان یکاد برایش فوت کرده و گفته ماشالا هفت‌قرآن به میان، ایشالا دامادیتو ببینوم. پسرک طوری راه می‌رود که خدای ناکرده غباری به کت‌وشلوار تازه‌اش ننشیند. لک به پیراهنش نیفتد. یک تار مویش جابجا نشود. او خوشحال‌ترین مرد مراسم امشب است. گو که سور و سات مرد شدن اون برپاست. چند لحظه بعد، حالا پسرک افتاده. کت‌و‌شلوار تازه‌اش، چاک‌چاک ترکش‌هاست. خونین و خاکی و پاره. لپ‌های گل‌انداخته‌اش مثل برف سفید شده و موهایش به هم ریخته. پسرک، شهید شده. مردتر شده. مردتر از خیلی‌ها. و زنی میان جمعیت جیغ می‌کشد که پسری با کت‌وشلوار تازه‌ مشکی ندیدید؟ «مهدی مولایی» @m_molaie110

سقف آسمان آرزوهایشان به بلندای یک شب بود؛

‌

ای حرمت ملجأ درماندگان؛ من درمانده چاره کارم حرمت است!

جانِ دگرم بخش که آن جان که تو دادی چندان ز غمت خاک به سر ریخت که تن شد پیراهنی از تارِ وفا دوخته بودم چون تابِ جفایِ تو نیاورد کفن شد هر سنگ که بر سینه زدم نقشِ تو بِگرِفت آن هم صَنَمی بَهرِ پرستیدنِ من شد! -طالب‌آملی

-من که همیشه می‌خندم و می‌خندانم به این معنی نیست که یادم رفته است چه بر سرم گذشته، بلکه میزان علاقه‌ام بر همه چیز میچربد و درد را در پستوهای دل خود پنهان میکنم تا که دیگران آزرده نشوند؛

اینجام دیگه مثل قبل رونق نداره :)

دائم سوره‌ ی قل‌هوالله‌احد را بخوانید و ثوابش را هدیه کنید به امام زمان، این‌‌کار عمر شمارا بابرکت‌ ومورد توجه خاص حضرت قرار میگیرد. -آیت‌الله‌بهجت

کم می شود ز جمع خسته‌دلان یاران🕊👋🏻

-این داستان اصحاب کهف