تُنسیٰ کَأنَّکَ لَمْ تَکُن تُنسی کَمَصرعِ الطائرٍ کَکَنیسَةٍ مَهجورةٍ تُنسی کَحُبِّ عابرٍ و کَوَردَةٍ فی الثَلج تُنسی فراموش می‌شوی، گویی که هرگز نبوده‌ای! مانند مرگ یک پرنده مانند یک کنیسه‌ی متروکه فراموش می‌شوی مثل عشق یک ره‌گذر و مانند یک گل در شب فراموش می‌شوی #محمود_درویش

صدایت رو دوست دارم، با لحجه‌ی غلیظ عربیت که هربار از شنیدنش ذوق میکنم و تکراری نمی‌شوی برایم؛ حتی کنون که داری غم خوار خانواده‌‌ای میشوی که از دور به اندازه دریاها دورند... غریبم ما مهمان نوازان خوبی برایت نبودیم؛ ⁰⁴.⁰⁶.¹⁹

_

می‌کشم بر دوش خانه‌ی دلم را، می‌بَرمَش با خود از میان شما، می‌روم تا که در آبادی دل خانه زَنَم آنجا، تا نباشم در وسط راه، میان چاه، خانه‌ام درهایش آبی ست به رنگ آسمان، دَرَ را روبه آسمان میکنم تا آسمانیان را به خلوت کلبه دل خویش راه دهم، شاید که مرا مهمان خود کردند... #الف‌سین‌را

:)

؛ آواز گنجشک‌ها | مجید مجیدی

◜🤍✨◞ چو بر دستش ترنجی بود، ماه از شرم رفت چشمِ نرگس در نگاهِ او زِ حیرت غرق شد خنده‌اش بگشود باغی تازه در فصلِ خزان چشم‌هایش آفتاب و بوسه‌اش چون برق شد پیشکشی شده به | @alfsinra

جهان فارغ ز ما می کوشد در پی روز را به شب کردن و شب را به روز کردن. #الف‌سین‌را

علیِ من
همان علیست 
که به من آموخت  
بزرگترین خیانت انسان 
به خودش 
ترس از این است که 
دیگران درموردش

_چه میگویند.

خون میچکد از دیده در این کنج صبوری ....

کوچه ای می خواهم بارانی، دیوارهایش کاهگلی، پیچک تمام کوچه را در بر گرفته باشد، بوی گل یاس مست کند جان را، هر نفس دمی باشد عمیق که حبس شود در کنج دل، آدمی نباشد، تنها رهگذر آن کوچه من باشم، آسمان ابری سرخ غروب، قدم هایی که آهسته و پیوسته به سمت انتهای کوچه پیش رود، مسیر پیداست اما مقصد نه... #الف‌سین‌را

گاهی با خود فکر میکنم که ته ته عمر آدمی می‌شود یک عدد دو رقمی؛ به همین میزان کم و ناچیز، البته باید این را هم گفت که در هر سالش ۳۶۵ روز است و هر روزش ۲۴ ساعت و هر ساعتش ۶۰ دقیقه و هر دقیقه‌ش ۶۰ ثانیه است؛ ولی باور کنید در برابر عمر جاویدان پس از حیات آدمی این اعداد و ارقام خیلی ناچیزتر از آن است که بشینیم و حساب و کتابش کنیم اما، حساب و کتاب داریم تا حساب و کتاب؛ می بینی آن دنیا همه رو به صدم ثانیه برایت دوتا چهارتا کردنده‌اند و خوب‌و‌بَدت و پس‌و‌پیش‌ات رو به طرفه العینی، تمام آن حیاتی که به مدعی طولانی بودنش بودی را به اندازه دو پلک بَرهم زدن حساب می کنند و اعمالت می‌شود اندازه دو مُشت کوچک نوزاد تازه به دنیا آمده به همین میزان حیاتت رو می بینی که وسعتش کمتر از کف دستت بوده است و حال تو بشین با خود هر روز بگوید که من فلانم و فلان کارم و... انقدر مَنم،مَنم کن تا بفهمی تو نیم مَن هم نیستی ای بشر خوش خیال، به خود بیا که اگر اندازه تو را با جهان مقایسه کنند می بینی به اندازه کله پاچه مورچه هم نمی‌شوی! ⁰⁴.⁰⁶.²⁰ | الف.سین.رآ | #در_قعر_خود