امام حسین(ع) برای امر به معروف شهید شدند یا برای حفظ عزت؟! اگرچه خروج حضرت اباعبدالله‌الحسین(ع) به هدف امر به معروف و نهی از منکر بود. اما آیا در نهایت حضرت شرایط تحقق آن را پیدا کردند یا خیر و برای حفظ عزت به شهادت رسیدند یا برای امر به معروف و نهی از منکر؟ برای پاسخ به این مسئله باید ابتدا پرسید: کدام معروف و کدام منکر مدنظر ایشان بود؟ ۱. معروفی به بزرگی حکومت؛ منکری به نام حکومت ظالمانه یزید معروفی که حسین بن علی(ع) در پی اقامۀ آن بود، اصل اقامه‌ی «حکومت الهی» است؛ همان حکومتی که پیامبر پایه‌گذاری کرد و قرار بود خلفای الهی آن را ادامه دهند. و منکری که حضرت درصدد نابودی‌اش بود، حکمرانی یزید بود؛ حکمرانی‌ای که نه تنها فاسد بود، بلکه اساساً با روح اسلام در تضاد بود. ۲. اصلاح امت از رأس قدرت آغاز می‌شود از کجا می‌فهمیم مراد حضرت از امر به معروف و نهی از منکر، همین بود؟ از جمله‌ای که دقیقاً پیش از آن فرمود: «من برای اصلاح امت جدم قیام کرده‌ام.» حال باید پرسید: اصلاح امت چگونه ممکن است؟ آیا باید رفت و خانه‌به‌خانه با مردم صحبت کرد یا سراغ رأس فساد یعنی حاکمیت رفت؟ پیامبر اکرم(ص) فرمودند: «دو گروه امت را اصلاح می‌کنند: علما و حاکمان» (خصال ج۱، ص۳۶) پس برای اصلاح جامعه باید سراغ اصل منکر یعنی حاکم فاسد رفت. ۳. فریاد "نهی از منکر" یعنی فریاد بر سر اصل منکر یعنی نظام سلطه امر به معروفی که حضرت می‌خواستند محقق کنند یعنی اقامۀ حکومت عدل، و نهی از منکر یعنی مقابله با حکومت جائر بود. شاهد دیگر، سخن حضرت است که فرمود:«مَن رَأى‌ سُلطاناً جائِراً ، مُستَحِلّاً لِحُرَم اللَّهِ ، ناكِثاً لِعَهدِ اللَّهِ ، مُخالِفاً لِسُنَّةِ رَسُولِ اللَّهِ ، يَعمَلُ في عِبادِ اللَّهِ بِالإِثمِ وَالعُدوانِ ، فَلَم يُغَيِّر عَلَيهِ بِفِعلٍ ولا قَولٍ ، كانَ حَقّاً عَلَى اللَّهِ أن يُدخِلَهُ مُدخَلَهُ» (وقعة الطف ج۱، ص۱۷۲) بنابراین معروفی که باید اقامه شود، حکمرانی عادلانه است، و منکری که باید محو شود، حاکم جائر و زورگوست. نه منکر جزئی نظیر بی‌حجابی و... (در مقابل منکری به نام نظام سلطه). 4. بدون نقش افرینی مردم، این معروف محقق نمی‌شود اما شرط تحقق این معروف بستگی به همراهی مردم دارد. وقتی مردم کوفه همراهی نکردند، حضرت فرمود:«اگر بگذارید، بازمی‌گردم؛فَإِذَا کُنْتُمْ عَلَى خِلَافِ مَا أَتَتْنِی بِهِ کُتُبُکُمْ وَ قَدِمَتْ بِهِ عَلَیَّ رُسُلُکُمْ فَإِنَّنِی أَرْجِعُ إِلَى الْمَوْضِعِ الَّذِی‏ أَتَیْتُ مِنْهُ» (تاریخ طبری ج۵ ص۴۰۲) چرا؟ چون شرط تحقق این معروف، همراهی مردم هست که اکنون فراهم نشد. 5. وقتی مردم حاضر به اقامه معروف نشدند، حسین(ع) برای حفظ عزت جان داد اما وقتی راه بازگشت را بستند، فرمودند: «هیهات منا الذلة»؛حال که راه اقامۀ معروف را بستند، من برای عزت می‌جنگم. هدف از خروج، امر به معروف و نهی از منکر بود؛ اما نه هر معروف و هر منکری، بلکه اصل معروف و اصل منکر مد نظر بود: تغییر در ساختار حکمرانی. و شرط آن، همراهی مردم؛ همان‌گونه که امیرالمؤمنین(ع) نیز تنها زمانی که یارانی داشت، اقامۀ حکومت کرد، و در غیاب حمایت مردم، سکوت را برگزید. در نهایت، حضرت اباعبدالله(ع) چون شرایط تحقق امر به معروف و نهی از منکر (ایجاد حاکمیت اسلامی و محو نظام سلطه) –یعنی همراهی مردمی– رخ نداد، برای حفظ عزت جان دادند. 6. عزت حقیقت قیام اباعبدالله الحسین(ع) عنصر اصلی در «حماسه ‌حسینی»، «عزت» هست و اگر «عزت» را از کربلا حذف کنیم، نه آن‌قدر کربلا ماندگار بود و نه شعارش و نه شعاعش جهانی می‌شد. بالاخره یک مظلوم منفعلی در مقابل دشمن به شهادت رسیده است. اما حسین بن علی (ع) «مظلوم با عزت» هست. این حسین(ع) آدم را می‌کُشد و به دنبال خودش می‌کِشد. حضرت در کربلا خطاب به لشکر دشمن فریاد زد و فرمود: «لا وَ اللّهِ، لا اُعطِيكُم بِيَدي إِعطاءَ الذَّليلِ، و لا أَفِرُّ فِرارَ العَبيدِ؛ نه. به خدا سوگند، دستِ خوارى به شما نمى‏دهم و چون بندگان نمى‏گريزم.»(ارشاد: ج 2 ص 98) شما در رجزهای اباعبدالله الحسین یک دقتی بکنید. عزتمندی موج می‌زند. فرمود:«المَوتُ خَيرٌ مِن رُكوبِ العارِ؛ مرگ [در نزد من‏]، از ننگ، بهتر است‏»(المناقب، ج 4،ص 68) پیغمبر اباعبدالله الحسین(ع) را اینچنین امام عزت معرفی می کند و می فرماید: «وَ الَّذِي بَعَثَنِي بِالْحَقِّ نَبِيّاً إِنَّ الْحُسَيْنَ بْنَ عَلِيٍّ فِي السَّمَاءِ أَكْبَرُ مِنْهُ فِي الْأَرْضِ وَ إِنَّهُ لَمَكْتُوبٌ عَنْ يَمِينِ عَرْشِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ مِصْبَاحُ هُدًى وَ سَفِينَةُ نَجَاةٍ وَ إِمَامٌ غَيْرُ وَهْنٍ وَ عِزٌّ وَ فَخْر؛ حسين بن علىّ در آسمان بالاتر از [مقام‏] او در زمين است، و در طرف راست عرش الهى در باره او چنين نوشته شده است: چراغ هدايت و كشتى نجات، امام استوار، مايه عزّت و افتخار»(عیون اخبار الرضا، ج1، ص60)

بیانیه اصلاح‌طلبان علیه کشور، با مخالفت اصلاح‌طلبان روبه‌رو شد! حالا عکس تخت بیمارستان و لباس صورتی آقای خاتمی ترند شده... به‌نظرم این بیشتر پوششی برای اون گند بیانیه است تا یک «تحرک علیه کشور». اصلاح طلبان بیش از پیش دچار ضعف و دو دستگی شده‌اند لینک ویراست ✅دین پلاس| علی حیدری 🆔 @ali_heidari_ir

واکنشی انتقادی به مصاحبه حجت الاسلام اولیایی؛ 🔺روحانیت و بحران حرف نو! 🔑علاج در حوزه است! چرا نسل جدید پای منبر نمی‌نشیند؟ ▫️هر جا صحبت از کاهش نفوذ روحانیت در نسل جوان می‌شود، خیلی‌ها سریع سراغ ابزار می‌روند: روش‌های تبلیغ قدیمی است!، منبر جواب نمی‌دهد!، باید برویم سراغ اینستاگرام و یوتیوب! 🔹اما واقعیت ساده‌تر و تلخ‌تر از این حرف‌هاست: مشکل اصلی، کمبود حرف تازه است. نسل امروز فقط گوشی‌اش عوض نشده، ذهنش هم عوض شده. ▫️وقتی پای منبری می‌نشیند که همان حرف‌های چهل سال پیش را با ادبیات دیروز تکرار می‌کند، طبیعی است که دل نمی‌دهد. این نسل دنبال پاسخ به پرسش‌های تازه است: از صحبت درباره نیازهای روحی به زبان روز تا بحران هویت. ▫️طلاب امروز برای نزدیک شدن به مردم سراغ کارهای جهادی می‌روند: واکسی، چای‌ریزی، خدمات سفر اربعین و… زیباست، اثرگذار است، اما جایگزینِ سخن تازه نمی‌شود. طلبه‌ای که نتواند «حرف نو» تولید کند، حتی اگر هزار کار جهادی کند، در نهایت اثر فرهنگی ماندگار نخواهد گذاشت. رهبر انقلاب چه می‌گویند؟ رهبر انقلاب بارها تأکید کرده‌اند: 🔸"حوزه باید حرف نو بزند." این یعنی حوزه نباید فقط میراث گذشته را تکرار کند؛ باید معارف را بازآفرینی کند برای زمانه‌ای که پرسش‌هایش هر روز پیچیده‌تر می‌شود. ▫️اگر حوزه به سمت تولید فکر تازه و آموزش میان‌رشته‌ای نرود، فاصله‌ی نسل جوان با روحانیت نه با ابزار رسانه‌ای پر می‌شود و نه با کارهای جانبی. 🔹روحانیت تنها زمانی دوباره مرجعیت فرهنگی خود را به دست می‌آورد که به جوان امروز بگوید: «ما پاسخی تازه برای پرسش‌های تازه تو داریم.»/ حجت الاسلام علی حیدری ➕ مشکل اصلی اساساً در ذات نهاد روحانیت نیست، بلکه می‌تواند در مهارت و روش‌ها مانند عدم تطابق روش‌ها با نیازهای روز باشد. / پیوند ➕طلبه‌های امروز و بحران "حرف نو"! 🎙جایی برای شنیدن صدای طلاب 🌐 V.O.H / Voice Of Howzeh 🆔 @sedayehowzeh

🚩شیعه و سنی یا اسلام و طاغوت؟ مسئله را کجا گم کرده‌ایم؟ ▫️شهید صدر و درسی که هنوز نگرفته‌ایم .علی حیدری شهید صدر سال‌ها پیش خطری را نشان داد که امروز هم درست در برابر چشم ماست. او هشدار داد که طاغوت و یارانش می‌خواهند دعوا را بین شیعه و سنی جا بزنند؛ تا اهل‌سنت را از میدان نبرد اصلی‌شان بیرون بکشند و شیعه را تنها بگذارند. این تنها گذاشتن، یعنی خالی کردن پشت اسلام در برابر دشمن مشترک.(بارقه‌ها، ص٣٨۴) اما سؤال اینجاست: چرا ما هنوز این نگاه راهبردی را در عمل جدی نگرفته‌ایم؟ چرا هر بار که اختلاف مذهبی شعله‌ور می‌شود، باز هم زمین بازی را همان‌طور می‌چینیم که دشمن می‌خواهد؟ بله، وقتی ایران برای دفاع از فلسطینیان سنی‌مذهب وارد میدان شد، بخشی از این تصویر شکسته شد و نشان داد که مرز اسلام، مرز فرقه نیست. اما کافی است یک رفتار نسنجیده، یک سخن تند یا یک اقدام خلاف مصلحت اسلام اتفاق بیفتد تا همه آن سرمایه دوباره بر باد رود و دشمن دوباره بتواند قصه «شیعه علیه سنی» را بازنویسی کند. مشکل ما این است که وحدت را بیشتر به‌عنوان یک تاکتیک موقت می‌بینیم، نه یک راهبرد دائمی. در حالی‌که نگاه شهید صدر دقیقاً نقطه مقابل این ذهنیت است: او وحدت را شرط بقا و قدرت اسلام می‌دانست، نه یک مصلحت سیاسیِ گذرا. امروز اگر واقعاً دغدغه مبارزه با استکبار و صهیونیسم داریم، باید این نگاه را جدی بگیریم. چون بدون وحدت، ما فقط سرگرم دعواهای داخلی می‌شویم و میدان اصلی را دو دستی تقدیم دشمن می‌کنیم. در ادامه بخش دیگری از سخن شهید صدر را بیان : من از آن زمان که [جایگاه] خودم و مسئولیتم را در این امت شناختم، وجودم را به‌طور یکسان وقف شیعه و سنی و عرب و کُرد کرده‌ام لینک یادداشت در خبرگزاری حوزه hawzahnews.com/news/1293845 ✅دین پلاس| علی حیدری 🆔 @ali_heidari_ir

🔺حوزه و توجیه آسان افول 🟢 از پیشتازی تا پس‌افتادگی؛ روایت سقوط سرمایه اجتماعی حوزه #صدای_طلاب ▫️در برخی تحلیل‌ها گفته می‌شود کاهش اعتبار روحانیت را نباید صرفاً مشکل حوزه دانست، بلکه باید آن را در چارچوب یک روند عمومی دید؛ همان روندی که نقش خانواده و معلمان را نیز کم‌رنگ کرده است. به بیان ساده‌تر: همه نهادهای سنتی ضعیف شده‌اند و روحانیت هم یکی از آن‌هاست؛ این گزاره شاید در ظاهر آرام‌بخش به نظر برسد، اما در حقیقت توجیهی خطرناک است، چرا؟ 🔹اینکه معلمان یا خانواده دیگر نفوذ سابق را ندارند، چیزی از مسئولیت روحانیت کم نمی‌کند. جامعه پیش می‌رود، پرسش‌های تازه می‌آورد و مرجعیت را به نهادی می‌سپارد که توانایی پاسخ‌گویی داشته باشد. اگر روحانیت نایستد، دیگری می‌ایستد. اگر حوزه پاسخ‌گو نباشد، دیگران پاسخ می‌دهند. اگر حوزه متناسب با نیاز جامعه در عرصه‌های مختلف ورود نکند، دیگران وارد می‌شوند. ▫️حوزه در تاریخ خود هیچ‌گاه منفعل و عقب‌مانده نبوده است. در بسیاری از مقاطع، حتی جلوتر از زمان حرکت کرده؛ از نهضت‌های فکری گرفته تا جنبش‌های اجتماعی. همواره سهم حوزه، تولید ایده و پیش‌دستی بر تحولات بوده است، اما امروز چه؟ امروز حوزه نه‌تنها همراه زمان نیست، بلکه فرسنگ‌ها از آن عقب افتاده است. همین شکاف تاریخی است که باید بیش از همه نگران آن بود. 🔹نهاد خانواده و مدرسه، مسائل بنیادین خود را باید از کجا پاسخ بگیرند؟ آیا جز حوزه و روحانیت مرجعی برای پرسش‌های عمیق اخلاقی و دینی دارند؟ آن فیلمنامه‌نویس باید از کدام بخش حوزه بیاموزد که اثری ارزشمند خلق کند؟ آن مدیر کارخانه باید از کدام منبع حوزوی یاد بگیرد که چگونه مانند رسول خدا و اهل‌بیت(ع) با کارگر خود رفتار کند؟ آیا باید از بروکراسی حوزه یاد بگیرد؟ از حضور و غیاب‌هایی که بیش از پیش نشانه بی‌اعتمادی به طلبه است؟ چگونه می‌تواند مفهوم مواسات را به دانشگاه، کارخانه و همه عرصه‌های جامعه ببرد؟ آیا حوزه و مرکز مدیریت آن چنین الگویی به دست داده‌اند؟ ▫️مشکل اینجاست که امروز کمتر کسی به سراغ حوزه می‌آید؛ چرا؟ چون حوزه حرف تازه‌ای ندارد و زمانه را رها کرده است. چون متناسب با نیاز مخاطب و اقتضائات امروز حرکت نکرده است. 🔹قرار دادن روحانیت در کنار معلمان و والدین، بیش از آنکه تحلیل باشد، به «فرار از پاسخ‌گویی» شبیه است. اصل مسئله این است که حوزه زمانه را درست نفهمیده و در تولید «اندیشه نو» عقب مانده است. این ضعف با گفتنِ «دیگران هم افت کرده‌اند» جبران نمی‌شود. ▫️برخی معتقدند در دهه اخیر مرجعیت‌های تازه‌ای ساخته شده و سلبریتی‌ها جایگاهی یافته‌اند؛ علت این امر آن است که حوزه نتوانست مرجعیت فکری ایجاد کند، نیازهای مخاطب را برطرف سازد و سخنی تازه ارائه دهد، بلکه در گذشته خود ماند و در عین حال انتظار همراهی مردم را داشت! 🔹روحانیت صرفاً یکی از ارکان فرهنگی جامعه نیست که بگوییم با سایر نهادها هم‌سرنوشت است. حوزه، مدعی هدایت و تبیین دین است؛ جایگاهی که اگر دچار فرسایش شود، پیامدش بسیار فراتر از بحران اعتماد به خانواده یا آموزش‌وپرورش خواهد بود، باید صریح گفت: مشکل امروز حوزه، عقب‌ماندگی از زمان است؛ در حالی‌ که تاریخ آن، همواره جلوتر بودن بوده است./ حجت الاسلام علی حیدری ➕ مبلغ باید ملا باشد! ➕ حوزه علمیه و مسأله آینده پیش رو ➕ ردپای فرهنگ پست مدرن در حوزه های علمیه ➕روحانیت و بحران حرف نو 🎙جایی برای شنیدن صدای طلاب 🌐 V.O.H / Voice Of Howzeh 🆔 @sedayehowzeh

💔 دل‌نوشته‌ای برای طلاب 📜 دو سال پیش، رهبر معظم انقلاب سخنی فرمودند که اگر دل‌ها بیدار بود، باید لرزه بر جان ما می‌انداخت. ایشان فرمودند: «تبلیغ باید اولویت اول حوزه باشد؛ اگر چنین نشود، دچار استحاله فرهنگی خواهیم شد و اسلام سیلی خواهد خورد.» و چه تلخ است بدانیم که جمله‌ی «اسلام سیلی خواهد خورد» را معظم‌له تنها دو بار فرموده‌اند، و هر دو بار خطاب به حوزه‌های علمیه بوده است. 🕰 برادران طلبه! دو سال از آن هشدار گذشته است... بیایید صادقانه از خود بپرسیم: ❓ آیا پس از آن سخن، سبک زندگی طلبگی ما تغییر کرد؟ ❓ آیا در برنامه‌ریزی‌ها و اولویت‌هایمان جایی برای تحول در تبلیغ باز کردیم؟ ❓ آیا اندیشیده‌ایم که اگر این تحول رخ ندهد، چه بر سر اسلام، انقلاب و ایمان مردم خواهد آمد؟ ⚖️ بیایید ساده و بی‌پرده بگوییم: مشکل تبلیغ، کمبود بودجه یا کم بودن مبلّغ نیست. مشکل اصلی در دل حوزه و در نگاه ما طلاب است. ما هنوز باور نکرده‌ایم که «تبلیغ»، نفسِ حوزه است. هنوز گمان می‌کنیم تبلیغ یعنی منبر و اعزام، نه تحول در فهم، در بیان، در شیوه و در دل. ⏳ دو سال گذشته و مسیر حوزه همان است... گاهی دلخوشیم به آمار اعزام‌ها، به برگزاری دوره‌ها یا حمایت‌های مالی. اما رهبر انقلاب هیچ‌یک از این‌ها را راه‌حلِ مسئله تبلیغ ندانسته‌اند. 🔥 ای برادر طلبه! تحول در تبلیغ، کار بخشنامه و دستور نیست. تحول از دل‌های مؤمن، دغدغه‌مند و خسته‌نشدنی شما آغاز می‌شود. بیایید دوباره به اصل خود برگردیم. بیایید باور کنیم که اگر ما برای تبلیغ قیام نکنیم، نه تنها اسلام، که خودِ حوزه سیلی خواهد خورد. 🌱 بیایید کاری کنیم که وقتی تاریخ این روزها را مرور کرد، بگوید: «طلاب آن زمان، هشدار رهبرشان را شنیدند و ساکت نماندند.» 🚫چه کار کنیم برای تبلیغ شما بگوییید و پیام بدهید @Aliheidari ✅دین پلاس| علی حیدری 🆔 @ali_heidari_ir

🌿 زندگی در مسیر جهاد، معنا می‌گیرد... زندگی و تلاش ما زمانی رنگ و بو می‌گیرد که در بستر جهاد و مبارزه باشد؛ ممکن است تلاش ما زیاد و فراوان باشد و حتی از خود احساس رضایت کنیم. اما آیا این رضایت درونی، رضایتی واقعی است یا بیشتر به‌مثابه رضایتِ نفس؟ 🤔 یک سوال دیگر این که کدام جهاد و مبارزه می‌تواند به زندگی انسان رنگ و بو بدهد؟ آیا هر تلاشی این‌گونه است؟ تشخیص این مسئله سخت و دشوار است. تلاش و جهادی واقعاً جهاد است که ذیل امر ولیّ خدا قرار گیرد. ⚖️ گاهی کارهایی انجام می‌دهیم که در ظاهر و باطن نیکو و مفید به‌نظر می‌آیند و حتی خودِ ما از آن احساس رضایت داریم، اما آیا این همان جهادِ واقعی است؟ در مسیر جهاد، تعدد کارها و تکالیف انسان را دچار سردرگمی می‌کند. 🙏 حتی ممکن است کاری در ذیل امر ولی انجام دهیم اما نتوانسته باشیم اولویت‌ها را درست تشخیص دهیم؛ تشخیص اولویت دشوار است. .گاهی کارهای خوب اما کم ثمر ما رو فریب می‌دهند. گاهی کارهای خوب بزرگ. گاهی کارهای که فکر می‌کنیم در جهت امر ولی خداست اما در واقع اشتباه تشخیص دادیم. گاهی کاری واقعا حتی ضروری‌ترین کاراست اما اولویت کار امروز چیز دیگری است. و همین‌جاست که توسل لازم می‌شود — باید از خدا بخواهیم تا جهادِ اصلی و اولویت‌دار را به ما نشان دهد. 🔸چرا که گاهی آنچه می‌کنیم، بیشتر برای خودمان است و نه در امتداد فرمان ولیّ خدا. و درست در همین‌جا خطر خسران، حتی برای نیکان هم جدی می‌شود. 📖 خداوند متعال می‌فرماید: «قُلْ هَلْ نُنَبِّئُكُم بِالْأَخْسَرِينَ أَعْمَالًا * الَّذِينَ ضَلَّ سَعْيُهُمْ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَهُمْ يَحْسَبُونَ أَنَّهُمْ يُحْسِنُونَ صُنْعًا» (کهف، ۱۰۳–۱۰۴) ⚠️ این آیه هشداری است برای خوبانِ غافل — کسانی که گمان می‌کنند کارشان نیکوست، اما مسیرشان اشتباه است. یا حتی اولویت امروز نیست. عجب و غرور از بزرگ‌ترین خطر نیکوکاران است؛ اگر کسی بگوید «کار من که درسته!» همین خودبینی می‌تواند عمل او را نابود کند. حتی اگر بگه کار من که اولویت داره اما تشخیصش اشتباه باشه. 🔻نکنه فکر کنیم جهاد ما ذیل امر ولی خداست ولی راه را اشتباه می‌رویم. نکنه دچار توقف در عمل. تحجر در عمل، غرور در عمل، دچار ایستایی در عمل بشیم. و نیاز لحظه امر ولی خدا رو فراموش کنیم ... ✅دین پلاس| علی حیدری 🆔 @ali_heidari_ir

✍️ پویش یادداشت‌نویسی شماره‌ دوم ویژه مجله «حکمت و بیان» 🔹 موضوع پویش «تحجر، بحران هویت و ضرورت آزاداندیشی در حوزه علمیه» با محوریت بازخوانی مفهوم تحول، قانون زمان و نقش حوزه در پویایی اندیشه دینی 🔶 مقدمه ▫️حوزه علمیه، قلب تپنده‌ی اندیشه دینی در تاریخ تشیع است؛ اما امروز بیش از هر زمان دیگری در برابر پرسش‌های بنیادین درباره‌ی هویت، کارکرد و مسیر آینده خود قرار گرفته است. ▫️رهبر معظم انقلاب بارها هشدار داده‌اند که اگر حوزه متحول نشود، به‌تدریج از زمانه عقب خواهد ماند. در چنین شرایطی، خطر تحجر فکری، ایستایی ساختاری و خودبسندگی تاریخی بیش از پیش جدی است. 📌این پویش می‌خواهد فرصتی باشد برای گفت‌وگو میان طلاب، اساتید و دغدغه‌مندان درباره‌ی اینکه: ▫️تحجر دقیقاً چیست و چگونه پدید می‌آید؟ ▫️چرا تحول در حوزه دشوار شده است؟ ▫️و چگونه می‌توان با آزاداندیشی دینی، به بازتولید خلاق سنت علمی پرداخت؟ 🌀پویش یادداشت‌نویسی مجله حکمت و بیان، از همه‌ی اهل اندیشه دعوت می‌کند تا در قالب یادداشت‌های کوتاه و تحلیلی، از درون حوزه درباره‌ی این چالش بزرگ بنویسند. ❓ پرسش محوری ▫️چرا حوزه علمیه در برابر تحول مقاومت می‌کند؟ ▫️ریشه‌های تحجر، ایستایی و استبداد فکری در آن چیست؟ 🧭 محورهای کلی یادداشت‌ها 🔸 تحجر و مفهوم زمان؛ نسبت پویایی و جمود در اندیشه دینی 🔸 بحران هویت حوزه؛ از ساختار تا معنا 🔸 استبداد فکری و ریشه‌های روانی تحجر 🔸 آزاداندیشی و مرزهای تحول در نهاد دین 🔸 درس‌های تاریخ حوزه در مواجهه با تغییر ✅ ویژگی یادداشت‌ها ▫️تحلیلی، عمیق و مستند (نه صرفاً شعاری یا احساسی) ▫️میانگین ۱۵۰۰ تا ۱۷۰۰ کلمه ▫️دارای ساختار منسجم و پاسخ به پرسش محوری ▫️مبتنی بر نگاه تحول‌خواهانه، نقادانه و درون‌حوزوی 📅 آخرین مهلت ارسال: ۲۰ آبان ۱۴۰۴ 📮 ارسال یادداشت: @agr_admin #تحجر #تحول_حوزه #آزاداندیشی #بحران_هویت #مجله_حکمت_و_بیان 📝 فصلنامه حکمت و بیان 📗 @HEKMATVABAYAN_ir 🔻@Hawzah_Panahian

روز عاشقان خاموش ❤️ 🔻با اینکه در ذهن مردم محبت مادر به فرزند ضرب‌المثل است، قرآن در زیباترین داستان خود نشان می‌دهد که اوج عشق، عشق پدر است؛ عشقی که در دل یعقوب آن‌چنان می‌جوشد که از فراق یوسف چشمانش سپید می‌شود، اما هنوز آن‌قدر زنده است که بوی پیراهن فرزندش را از فرسنگ‌ها دورتر حس می‌کند و با همان بو دوباره بینا می‌شود. این همان محبت پدرانه‌ای است که در دل ابراهیم برای اسماعیل و در دعای زکریا برای یحیی هم می‌درخشد؛ 🔸روز مرد مبارک، به همه پدرانی که بی‌صدا عاشقانه دوست دارند. ✅دین پلاس| علی حیدری 🆔 @ali_heidari_ir

روایت آخرالزمانی دشمنان از فتنه های اخیر و غفلت جامعه تبلیغی از آن ➕جملات امامین انقلاب درباره رابطه جمهوری اسلامی و ظهور ✍️حجت الاسلام علی حیدری ـــــــــــــــــــــــ 🔸اونجلیست‌های آمریکایی هر زمان که دولت اسرائیل در طول این هفتاد سال اقدامی انجام داده که برخلاف «مبانی پروتستانیسم تقدیری» بوده است، به شدت به آن تصمیم اسرائیل اعتراض کردند. از جمله «پت رابرتسون» رهبر صهیونیسم مسیحی آمریکایی در سال ۱۹۹۴ وقتی کابینه اسحاق رابین به دنبال معاهده صلح با فلسطینیان بود، بشدت به این موضوع، اعتراض نمود. زیرا معتقدند صلح پیشامسیحایی، موجب تأخیر در تحقق وعده الهی می‌شود. بنابراین از دیدگاه صهیونیسم مسیحی، و آمریکایی‌ها صلح در خاورمیانه نه تنها مطلوب نیست بلکه مانع ظهور منجی است. 🔹نگاه به مسئله ظهور و فراهم کردن مقدماتش نه فقط در شیعه بلکه در گروهی از مسیحیان نیز به صورت فراگیر و فعال وجود دارد. 🔻 واکنش‌های آخرالزمانی برخی مسئولان کشورهای غربی را در این چند روزه نیز دیده‌ایم. از آن مسئول فرانسوی که نابودی اسرائیل را نابودی غرب می‌داند. تا واکنش‌های دیگر نشان از توجه بیش از حد به مسئله ظهور در غرب و آمریکاست. جنبش اونجِلیستی، شاخه‌ای پرنفوذ از مسیحیت پروتستان است و یکی از نیروهای اصلی قدرت در سیاست آمریکا محسوب می‌شود. نفوذ مالی، رسانه‌ای و انتخاباتی این جریان، موجب شده بسیاری از سیاستمداران جمهوری‌خواه برای جلب حمایت آنان وسوسه شوند. ️ترامپ که در طول زندگی چهره‌ای مذهبی نبوده، با اتکا به حمایت رهبران اونجِلیست، کوشید تصویری معنوی از خود بسازد. ترامپ خود را «نجات‌یافته از جانب خدا» هم تلقی می‌کند و حامیان مذهبی‌اش این رویداد را نشانه الهی دانستند. 🔸نکته قابل توجه فقدان این نگاه در بین شیعان است. که متاثر از تبلیغات و رویکردهای بعضاً اشتباه برخی نسبت به مسئله ظهور است. فروش ۵۰ میلیون نسخه از کتاب منجی‌گرایی مسیحی در آمریکا را مقایسه کنیم با کتاب‌های مذهبی در ایران، نشان از گسترش منجی‌گرایی در مردم و سیاست‌مداران آمریکایی برخلاف مردم و مبلغین ایرانی است. 🔳می شود به فکر ظهور و مقدمات آن بود بدون این که وقت تعیین کرد. افراط در نپرداختن به مسئله ظهور ما را به فراموشی سپرده است. در حالی که دیدگاه امامین انقلاب برخلاف این رویکرد خطا و اشتباه است. مگر حضرت امام(ره) نفرمودند: اميد است كه اين انقلاب جرقه و بارقه‌اى الهى باشد كه انفجارى عظيم در توده‌هاى زير ستم ايجاد نمايد و به طلوع فجر انقلاب مبارك حضرت بقية اللَّه- ارواحنا لمقدمه الفداء- منتهى شود(۱۰ مرداد ۱۳۶۰) 🔘و در جای دیگر فرمودند: انقلاب اسلامى ايران با تأييد خداوند منان در سطح جهان در حال گسترش است، و ان شاء اللَّه با گسترش آن، قدرتهاى شيطانى به انزوا كشيده خواهند شد و حكومت‌ مستضعفان برپا و زمينه براى حكومت جهانى مهدى آخر الزمان- عجّل اللَّه تعالى فرجه الشريف و ارواحنا لتراب مقدمه الفداه- مهيا خواهد شد(۱۲ آبان ۱۳۶۰) 🔻حضرت امام مکرر در مکرر این مسئله را در بیانات خود مطرح می کنند. و در یک سخنرانی راهبرد اصلی حرکت مسئولین را گوش زد می‌کنند که: مسئولان ما بايد بدانند كه انقلاب ما محدود به ايران نيست. انقلاب مردم ايران نقطه شروع انقلاب بزرگ جهان اسلام به پرچمدارى حضرت حجت- ارواحنافداه- است (۱ فروردين ۱۳۶۱) 🔸رهبر انقلاب نیز فرموده اند: ما به زمان ظهور امام زمان أرواحنا فداه، اين محبوب حقيقى انسانها نزديك شده‌ايم؛ زيرا معرفتها پيشرفت كرده است.( ۰۳ آذر۱۳۷۸) ▫️ مسئله انتظار فرج و ظهور بهترین راه‌کار برون رفت از ناامیدی و یأس است. ◽️تمام اتفاقات پیرامون در واقعیت قسمتی از حرکت ما برای ظهور است. با این خط گفتمانی در ایام پیش رو می‌توانیم اصل و اساس دین اسلام و حرکت اصیل انقلاب اسلامی را به درستی تبیین کنیم . تمام هدف جمهوری اسلامی تشکیل تمدن اسلامی توسط امام زمان(عج) است که جمهوری اسلامی قدم‌های مهمی از آن را برداشته است. 📮دارالحکمه، مرکز توسعه گفتمان تبلیغ @Hawzah_Panahian darolhekmah-tabligh.ir

انتشار این یادداشت روایت آخرالزمانی دشمنان از فتنه های اخیر و غفلت جامعه تبلیغی از آن در : 🚩کانال حوزه و تبلیغ eitaa.com/Hawzah_Panahian/1440 🚩خبرگزاری حوزه hawzahnews.com/xfpM6 🚩کانال خبرگزاری تسنیم حوزه eitaa.com/tasnimhowzeh/929 🚩سایت خبرگزاری تسنیم tasnimnews.ir/3496657 🚩خبرگزاری فارس fna.ir/pKOBR 🚩شبکه نویسندگان eitaa.com/howzavian/16997 کانال بسته فرهنگی تشکل فراگیرگروه های تبلیغی https://eitaa.com/bastefarhangi/5866