eitaa logo
امیررضا علی نقیان
80 دنبال‌کننده
214 عکس
121 ویدیو
0 فایل
الهی و ربی من لی غیرک سلام علیکم مبلغ دینی استاد دانشگاه سطح چهارم حوزه دکتری انقلاب اسلامی ارتباط با بنده @A_alinaghian
مشاهده در ایتا
دانلود
فعلا قابلیت بارگیری به دلیل درخواست زیاد فراهم نیست
نمایش در ایتا
رحمه‌الله علیه
سلام بر هر کسی که خدا مقدر کرده است نوشته مرا بخواند « مذاکره نکنیم چه کنیم؟ » تکلیف هر جنگی با مذاکره مشخص می‌شود. ما هر چقدر هم بجنگیم بالاخره باید در مذاکره برای تثبیت نتایج جنگ حاضر شویم. این گزاره بعنوان اصل قطعی، تقریبا در همه نحله های فکری کشور مورد پذیرش قرار گرفته است. مذاکره پایان جنگ در یکی از زمینه های زیر صورت می‌گیرد: 1⃣ یکی از طرفین احساس می‌کند در مرز نابودی یا صدمه جدی غیرقابل تحمل قرار گرفته است و باید امتیاز قابلی بدهد تا مرگ خود را عقب بیاندازد برای همین پیش قدم مذاکره می‌شود مثل کسی که در مواجهه با زورگیر از ترس صدمه جدی، حاضر می‌شود گوشی و لپتاپ خود را بدهد. سرنوشت قطعی چنین مظلومی ذلت و باج دادن های پشت سر هم است و لاغیر! 2⃣ طرفین درگیری فهمیده‌اند زورشان به هم نمی‌رسد باید به نوعی غائله را ختم کنند. در این صورت امتیاز دادن و گرفتن معنا ندارد. در نهایت هر کدام‌ شان به مرزهای قبل از درگیری برمی‌گردند تا برای موقعیت مناسب بعدی آماده شوند. شاید از برخی منافع چشم بپوشند اما امتیاز اساسی نمی‌دهند هر دو طرف هم باید فعلاً با صدماتی که خوردند کنار بیایند. در این صورت هر کدام از طرفین باید خودشان را برای درگیری پُر قدرت تر و پُر صدمه تر بعدی آماده کنند. در انتها هم خدا حسرت موقعیت های قبلی را به دل مظلوم می‌نشاند. 3⃣ یکی از طرفین که طرف پیروز و قوی است می‌داند که در جنگ هم پیروز می‌شود اما تحلیلش این است که اگر مذاکره کند هم امتیاز می‌گیرد هم هزینه جنگ را نمی‌پردازد. در این صورت با ضربات مؤثر و اساسی، اول توان خود برای شکست طرف مقابل را به رخ می‌کشد، آنگاه باب مذاکره را باز می‌کند. آنگاه با دست برتر با اعتماد به نفس بالا و شروط حداکثری و با حوصله مذاکره می‌کند، در صورت شکست گ مذاکرات هم راه سخت تر را می رود همین! 💢اما موجود در این معادله چیز دیگری است! اگر عده‌ای از مظلومین با دور ریختن همه معادلات و محاسبات این چنینی فقط حاضر باشند تا پای جان بایستند هم پیروز خواهند شد هم امتیاز نمی‌دهند. به این روایت توجه کنید: دَعَا رَجُلٌ بَعْضَ بَنِي هَاشِمٍ إِلَی اَلْبِرَازِ فَأَبَی أَنْ يُبَارِزَهُ فَقَالَ لَهُ أَمِيرُ اَلْمُؤْمِنِينَ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ مَا مَنَعَكَ أَنْ تُبَارِزَهُ قَالَ كَانَ فَارِسَ اَلْعَرَبِ وَ خَشِيتُ أَنْ يَغْلِبَنِي فَقَالَ لَهُ أَمِيرُ اَلْمُؤْمِنِينَ صَلَوَاتُ اَللَّهِ عَلَيْهِ فَإِنَّهُ بَغَی عَلَيْكَ وَ لَوْ بَارَزْتَهُ لَغَلَبْتَهُ وَ لَوْ بَغَی جَبَلٌ عَلَی جَبَلٍ لَهُدَّ اَلْبَاغِي. کافی ج۵ ص۳۴ ظالمی، فردی از بنی‌هاشم را به مبارزه دعوت کرد اما آن فرد از مبارزه کنار کشید و ابا کرد، مولی علی پرسیدند چرا با او مبارزه نکردی؟ گفت: پهلوان و ابرقدرت عرب بود، ترسیدم شکست بخورم! مولی علی فرمود: او به ناحق و به ظلم تو را به مبارزه دعوت کرده بود، اگر مقابلش می‌ایستادی و کنار نمی‌کشیدی حتماً به او غلبه می‌کردی! اگر کوهی به کوه دیگر ظلم کند کوه ستمگر متلاشی می‌شود. نکنیم چه کنیم؟ مرد باش، بجنگ! ۳۰ اردیبهشت ۱۴۰۵ شیخ اسماعیل رمضانی
امیررضا علی نقیان
سلام بر هر کسی که خدا مقدر کرده است نوشته مرا بخواند « مذاکره نکنیم چه کنیم؟ » تکلیف هر جنگی با م
سلام علیکم نقدی بر یادداشت استاد شیخ اسماعیل رمضانی بزرگوار ۱. مسئله‌ی اول با مثالی که مطرح شده، هم‌خوانی ندارد. کسی که در معرض نابودی قرار گرفته، مظلوم است یا ظالم؟ اگر ظالم باشد، با مثال کسی که لپ‌تاپش مورد سرقت قرار گرفته، تطبیق ندارد. اگر هم مظلوم باشد، می‌تواند با دادن یک امتیاز، فعلاً از نابودی نجات پیدا کند و خود را برای نبرد بعدی آماده سازد. کسی هم که مورد سرقت قرار گرفته، می‌تواند لپ‌تاپش را بدهد و جانش را حفظ کند؛ مانند جوانی که نزدیک دانشگاه تهران در برابر سارق مقاومت کرد و متأسفانه کشته شد، یا خانمی که در میدان آزادی سوار خودرو شد و به‌دلیل مقاومت در برابر سرقت موبایلش جان باخت. بنابراین، به نظر می‌رسد مثال‌هایی که استاد رمضانی مطرح کرده‌اند، با اصل مسئله هم‌خوانی ندارد. ۲. گاهی شرایط کشور ایجاب می‌کند که در جنگ توقفی صورت بگیرد؛ به دلایل مختلفی مانند ترمیم خطوط پدافندی و آفندی و ... برای نمونه، در جنگ ۱۲ روزه آتش‌بس را پذیرفتیم. ثمرات تقویت پدافند را نیز در جنگ رمضان مشاهده کردیم؛ از جمله شکار اف-۱۵، اف-۳۵، ای-۱۱۰، حدود ۱۶۰ پهپاد و ... ۳. گزینه‌ی آخر نیز مطلوب به نظر می‌رسد. در مورد روایتی که استاد رمضانی به آن اشاره کردند، به نظر می‌رسد می‌توان دو برداشت داشت: ۱. سنت قطعی خداوند، که یکی از سنت های خداوند یاری مظلوم میباشد. البته در صورتی که پای حق در میان باشد و ایستادگی نماید. إن کنتم مومنین در مفهوم روایت هم ایستادگی در برابر ظلم، وجود دارد؛ اما باید به نکته ای نیز توجه کرد: الف.این ایستادگی الزاماً به معنای مقابله با همان ابزار و همان شیوه‌ی ظالم نیست. گاهی اوقات ما در برابر ظالم ابزار لازم را در اختیار نداریم. برای مثال، اگر کسی وسط خیابان شمشیر یا قمه بکشد، چه باید کرد؟ در چنین شرایطی ممکن است راه فراری پیدا کنیم و بعداً از مسیر قانون با او برخورد کنیم؛ و گردن او را بشکنیم نه اینکه ما هم در وسط خیابان قمه بکشیم و چون او با قمه ظلم می‌کند، ما نیز دقیقاً با همان روش در برابرش بایستیم. ب. منطوق کلام و ظاهر روایت، ناظر به یک نبرد محدود، مثلاً میان دو نفر است. حال سؤال این است: آیا از چنین روایتی می‌توان یک قاعده‌ی کلی استخراج کرد؟ به نظر بنده خیر. چرا؟ ۱.مواجهه‌ی پیامبر اکرم(ص) با مشرکان در مکه توجه کنیم. آیا پیامبر(ص)، در زمانی که هنوز حکومت تشکیل نداده بودند، در برابر ظلم مشرکان مکه مقابله‌به‌مثل می‌کردند؟ یا این شیوه پس از هجرت به مدینه و تشکیل حکومت مطرح شد؟ بنابراین، به نظر می‌رسد با ظاهر این روایت نمی‌توان یک قاعده‌ی کلی ساخت. یعنی ایستادگی در برابر ظالم بسیار ارزشمند است، اما باید با ابزار مناسب خود انجام شود؛ همانی که می‌توان از آن به «جنگ نامتقارن» تعبیر کرد. به نظر می‌رسد شیخ رمضانی برای هرگونه مذاکره، شمشیر را از رو بسته‌اند. شیخ عزیز! مذاکره هم یک ابزار است و باید بتوانیم به‌درستی از آن استفاده کنیم. این نکات پیش‌تر هم عرض شده بود. رهبری نیز به ابزار دیپلماسی اشاره داشته‌اند. مذاکره با دست برتر، می‌تواند ابزاری برای تثبیت دستاوردها باشد. مذاکره تابو نمیباشد مثل جنگ ۸ ساله که بعدش با عراق وارد مذاکره شدیم یا صلح حدیبیه نه اینکه ما عاشقان مذاکره هستیم ابدا ولی دپیلماسی رو ادامه جنگ میدانیم اینبار سر میز مذاکره ارادت داریم به شیخ رمضانی که الحمدالله در این شب ها در خیابان فعال هستند https://eitaa.com/alinaghian14
همه‌ی مدت مسئولیت این انسان بزرگوار و فداکار چه در دوران کوتاه ریاست جمهوری و چه پیش از آن، یکسره به تلاش بی‌وقفه در خدمت به مردم و به کشور و به اسلام سپری شد. رئیسی عزیز خستگی نمیشناخت. در این حادثه‌ی تلخ، ملت ایران، خدمتگزار صمیمی و مخلص و با ارزشی را از دست داد. برای او صلاح و رضایت مردم که حاکی از رضایت الهی است بر همه چیز ترجیح داشت، از این رو آزردگیهایش از ناسپاسی و طعن برخی بدخواهان، مانع تلاش شبانه روزیش برای پیشرفت و اصلاح امور نمیشد. پیام تسلیت رهبر شهید و اعلام عزای عمومی در پی درگذشت شهادت‌گونه رئیس‌جمهور و همراهان گرامی ایشان، ۱۴۰۳/۰۲/۳۱ فرا رسیدن سالروز شهادت رئیسیِ عزیز و شهدای پرواز اردیبهشت تسلیت باد. رحمت و رضوان خدا بر این مرد بزرگ https://eitaa.com/alinaghian14
رحمه الله علیهم اجمعین
بخشی از پیام رهبر انقلاب به مناسبت دومین سالگرد شهید جمهور از زمره‌ی ویژگیهای بارز شهید رئیسی، مسئولیت‌پذیری، جوانگرائی، توجه به عدالت، دیپلماسی فعال و نافع، و بخصوص مردمی بودن را می‌توان برشمرد. این خصوصیات موجب دلگرم شدن دوستان ایران از جمله مجاهدان جبهه‌ی قدرتمند مقاومت و بسیاری از دلسوزان نظام می‌شد. این همه البته با معنویتی که ریشه در عمق جان او داشت، آمیخته بود. در رابطه‌ی بین مسئولین و مردم، خصوصیات مثبت تأثیرگذار، موجب قدردانی متقابل می‌شود. اینگونه بود که بدرقه‌ی او تا جوار مولا و مخدومش حضرت ابِی‌الحسنِ‌الرّضا صلوات‌الله و سلامه ‌علیه با شکوه کم نظیری صورت گرفت. دوران ناتمام ریاست جمهوری آن شهید، مقیاسی از تلاش و دلسوزی برای ملت و کشور در عین حفظ استقلال آن را فراهم ساخت. اینک ما در برابر حماسه‌آفرینی‌های ملت ایران در مقاومت منحصر به فرد تاریخی مقابل دو ارتش تروریست جهانی هستیم. این امر، بار تکلیف مسئولان جمهوری اسلامی ـ از رهبری و رؤسای قوا تا همه‌ی سطوح مدیران ـ را سنگین‌تر از گذشته می‌کند. امروز شکر نعمت انسجام ملت و دولت و تمامی دستگاه‌های جمهوری اسلامی، در تقویت انگیزه و خدمت مضاعف و مجاهدانه‌ی مسئولان، گره‌گشایی از مسائل و دغدغه‌های مردم خصوصاً در عرصه اقتصادی و معیشتی، حضورهای میدانی و مستقیم، و تعریف نقش جدّی برای مردم بعثت‌یافته در مسیر پیشرفت کشور و حرکت امیدوارانه به‌سوی آینده‌ی روشن است. رحمت و رضوان الهی بر شهیدان راه خدمت و نصرت الهی و دعای سرورمان عجل‌الله تعالی فرجه‌ الشریف پشتوانه‌ی خدمتگزاران به مردم مسلمان ایران باد.
شهید سیدعلی خامنه‌ای: همه‌ی مدت مسئولیت این انسان بزرگوار و فداکار چه در دوران کوتاه ریاست‌جمهوری و چه پیش از آن یکسره به تلاش بی‌وقفه در خدمت به مردم و به کشور و به اسلام سپری شد. رئیسی عزیز خستگی نمی‌شناخت.
تصویری از آقا مجتبی و شهید رئیسی سال ۹۱
کهکشان نیستی: داستانی بر اساس زندگی آیت‌الله سیدعلی قاضی‌طباطبایی (ره)