eitaa logo
علی صبوحی طسوجی
16.6هزار دنبال‌کننده
1.7هزار عکس
235 ویدیو
19 فایل
کانال رسمی علی صبوحی طسوجی استاد حوزه و دانشگاه | خادم تدبر در قرآن ارتباط از وبگاه: http://alisaboohi.com سایر پیوندها: https://zil.ink/alisaboohi_com سؤال از طرح ۴۰ روز با عاشورا: @Entezar0m سایر سؤالات: @mr7167 پرسش و پاسخ اعتقادی @AnswerQ_Tadabor
مشاهده در ایتا
دانلود
📝 نحوه توبه از گناه غیبت ❓ با توجه به آیۀ 70 سورۀ مبارک فرقان: مَن تابَ وَآمَنَ وَعَمِلَ عَمَلًا صالِحًا فَاُولئِكَ يُبَدِّلُ اللَّهُ سَيِّئاتِهِم حَسَناتٍ وَكانَ اللَّهُ غَفورًا رَحيمًا. (آنان که توبه کنند و ایمان آورند و کار شایسته انجام دهند، که خدا بدی‌هایشان را به خوبی‌ها تبدیل می‌کند و خدا بسیار آمرزنده و مهربان است): کسی که مرتکب شده و توبه کرده، چگونه باید اثرات غیبت‌هایی را که کرده از بین ببرد؟ آیا صرف و تصمیم بر عدم تکرار کافی است یا باید از کسانی که آنها را کرده است، هم بطلبد؟ مخصوصاً که در برخی موارد، ممکن است آثار بدی مانند ایجاد کدورت داشته باشد. ✅ کسی که مرتکب گناه غیبت شده، باید توبه کند و توبه از این گناه اولاً این است که دیگر آن را تکرار نکند و تصمیم داشته باشد که این گناه را تکرار نکند. دوم اینکه گناهی را که نسبت به کسی انجام داده و باعث شده که آبروی او برود، تا جای ممکن جبران کند؛ یعنی سعی کند آن آبرویی را که رفته تا جای ممکن برگرداند. مثلاً اگر بدی شخصی را به کسی گفته‌ایم، برویم و نزد آن شخص که بدی را برایش تعریف کرده‌ایم، از خوبی آن فرد غیبت‌شده هم صحبت کنیم و به نحوی این مسأله را جبران کنیم تا ذهنیت او تا حدی اصلاح شود و همچنین از آن فردی که غیبتش را کرده‌ایم، طلب حلالیت کنیم. اما در مواردی که طلب حلالیت از فردی که غیبتش شده، ممکن است باعث ایجاد مفسده شود (مثلاً موجب کدورت و ناراحتی‌ای شود که احیانا مقداری وضعیت را بدتر می‌کند و دل او را می‌رنجاند و می‌شکند و باعث غصه‌دار شدن او یا قطع یا تضعیف رابطه‌ی ما با او و... می‌شود)، در این صورت به جای این‌که بخواهیم به او بگوییم که غیبت تو را کرده‌ایم، باید برای او دعا کنیم و تا جایی که می‌توانیم از طرف او تا جایی که می‌توانیم، صدقه دهیم و در قرآن‌خواندن‌ها و اعمال خیرمان او را شریک بکنیم تا اندازه‌ای که خدا آثار منفی بین ما و او را که به‌وسیله‌ی غیبت ایجاد شده، از بین ببرد. 🔸🔹🔸🔹🔸 سؤالات خود را در سامانۀ پرسش و پاسخ تدبر در قرآن کریم، مطرح کنید: http://tadabbor.help 🔸🔹🔸🔹🔸 @alisaboohi_com | علی صبوحی
📝 غیبت در هنگام مشورت دادن ❓ اگر بخواهند در مورد شخصی تحقیق کنند (به‌عنوان مثال برای امر خیر ازدواج یا شراکت)، اگر در فرد مورد تحقیق، خصوصیات منفی سراغ داشته باشیم، تکلیف چیست؟ باید به فرد سؤال‌کننده خصوصیات منفی را بگوییم؟ اگر تمامی خصوصیاتی را که در فرد تحقیق شونده سراغ داریم، اعم از مثبت و منفی بگوییم باز هم دچار گناه غیبت شده‌ایم؟ ✅ در خصوص مشورت، وقتی در مورد ازدواج یا شراکت در مورد کسی تحقیق و از ما سؤال می‌کنند، ما که طرف مشورت واقع می‌شویم، وظیفه داریم آنچه را که می‌دانیم و دانستن آن برای فرد مشورت‌گیرنده لازم است، به او بگوییم. البته لازم نیست بیش از آن حرفی بزنیم. مثلاً می‌دانیم که فردی، شخص بدحسابی است یا اگر قرض بگیرد، پس نمی‌دهد یا در شراکت‌هایی که با دیگران داشته -خدای ناکرده- با آنان بد معامله کرده و جفا کرده. حال، کسی از ما سؤال می‌کند که «من می‌خواهم با او شراکت کنم، آیا این کار را انجام دهم یا خیر»؛ ما به همین اندازه که بگوییم «من تا جایی که می‌دانم، ایشان گزینه‌ی مناسبی برای شراکت نیست» کافی است. حال، اگر مشورت‌گیرنده پرسید چرا؛ مثلاً می‌گوییم «ظاهراً مواردی بوده که در شراکت -طبق آنچه ما می‌دانیم- ایشان درست عمل نکرده». به حداقل اکتفا کنیم و فقط آنچه را لازم است، بگوییم و مثلاً لازم نیست بگوییم «ایشان روزه هم نمی‌گیرد» یا «کسی است که من گاهی از او دشنام هم شنیده‌ام»! لازم نیست چیزهایی را که مورد سؤال نبوده، مطرح کنید. پس فردی که مورد مشورت قرار می‌گیرد، اولاً وظیفه دارد طبق امانت‌داری، نکته‌ی لازم را بگوید و ثانیاً به میزان لازم اکتفا کند، نه بیش از آن. اینها علاوه بر این است که باید دقت کرد که فردی که مشورت می‌گیرد، قصد سوء استفاده نداشته باشد. 🔸🔹🔸🔹🔸 سؤالات خود را در سامانۀ پرسش و پاسخ تدبر در قرآن کریم، مطرح کنید: http://tadabbor.help 🔸🔹🔸🔹🔸 @alisaboohi_com | علی صبوحی