🔴🔴🔴 چرا امام خمینی ره آمریکا را استکبار و تجسم عینی شیطان بزرگ می دانست؟ از منظر نظریات رئالیستی و انتقادی در روابط بین‌الملل، مواجهه جمهوری اسلامی با ایالات متحده، فراتر از یک مناقشه دیپلماتیک ساده، در واقع رویارویی با راهبردی است که در ادبیات سیاسی با عنوان «سلطه گر» و «سلطه ستیز» یاد می‌شود. تحلیلِ ماهیت این رابطه نشان می‌دهد که ایالات متحده در رویکرد کلان خود نسبت به ایران، نه به دنبال «هم‌زیستی مسالمت‌آمیز» یا «موازنه قدرت»، بلکه به دنبال سلطه حداکثری( ترامپ من ۹۵٪ هم نمی خواهم من ۱۰۰٪ را می خواهم) و جذب کامل حاکمیت است. تصویر منتشر شده (نقشه ایران به رنگ پرچم آمریکا)، نماد عینی #استکبار و راهبردِ «یکپارچه‌سازی هژمونیک» است که در آن، استقلال سیاسی یک کشور نفی و در چارچوب منافع قدرت مسلط بازتعریف می‌شود. در فضای سیاست‌گذاری، برخی جریان‌های داخلی با رویکردی مبتنی بر «خوش‌بینی استراتژیک»، معتقد به امکان «معامله برد-برد» با ایالات متحده بوده‌اند. این گروه با اتکا به مدل‌های کلاسیک لیبرالیسم در روابط بین‌الملل، تصور می‌کردند که #مذاکره می‌تواند منجر به کاهش تنش و هم‌گرایی منافع شود. با این حال، شواهد تاریخی و سیر تحولات نشان می‌دهد که این نگاه، غافل از ساختار سلطه‌جویانه نظام بین‌الملل و ماهیتِ «بازی مجموع-صفر» در دکترین سیاست خارجی آمریکا بوده است. #امام_شهیدمان در طول دهه‌های اخیر، با تأکید بر تحلیلِ کلان از اهداف آمریکا، پیوسته هشدار داده‌اند که راهبرد حریف، نه در پی امتیازگیریِ محدود (درصدی)، بلکه «بلعیدن» و فروپاشی کامل ساختار حکمرانی مستقل در ایران است. نادیده گرفتن این تحلیل راهبردی و اصرار بر مسیر «مذاکره و توافق» در حالی که طرف مقابل، هدفِ نهایی خود را نابودی تمدن، حذفِ موجودیتِ مستقلِ نظام و تجزیه ایران تعریف کرده، از منظرِ جامعه‌شناسیِ سیاسی، نوعی «کج‌فهمیِ واقعیت» یا «خوش‌خیالیِ سیاسی» تلقی می‌شود که می‌تواند هزینه‌های گزافی برای امنیت ملی و استقلالِ یک ملت ایجاد کند. بنابراین، از نگاهِ سیاست‌گذاریِ علمی، هرگونه رویکردِ مبتنی بر امتیازدهی به قدرتی که به کمتر از «انقیاد کامل» رضایت نمی‌دهد، نه یک تاکتیک دیپلماتیکِ عقلانی، بلکه عاملی برای فرسایشِ قدرت ملی(سرد شدن مردم در میدان) و تشویق طرف مقابل به پیشرویِ بیشتر در مسیرِ هژمونی است. باورمان بیاید بهترین رویکرد در مواجهه با چنین بازیگری، «مقاومت فعال» و «ایستادگی بر اصول» تنها راهبردِ منطقی برای حفظِ استقلال و تمامیتِ ساختار حکمرانی است. ✍ #علی_صفری ۱۴۰۵/۰۳/۰۳ #سوم_خرداد #شیطان بزرگ ══════════════ ✅ کانال ما در ایتا، بله، ویراستی، اینستا، تلگرام 👇👇👇 🆔 @alisafari_2🇮🇷

📍 پایگاه‌های آمریکایی‌ها در منطقه باید تعطیل شوند 🗒 ما با پانزده کشور همسایگی خاکی یا آبی داریم و همیشه مایل به ارتباط گرم و سازنده با همه‌ی آنان بوده‌ایم و هستیم، لکن دشمن پایگاه‌هایی در بعضی از این کشورها احداث کرده تا تسلّط خود بر منطقه را تأمین نماید... من توصیه میکنم هر چه زودتر آن پایگاه‌ها را تعطیل کنند ✍🏼 بخشی از اولین پیام حضرت آیت‌الله سیدمجتبی حسینی خامنه‌ای، رهبر معظّم انقلاب اسلامی | ۲۱ اسفند ۱۴۰۴ 📲 @rahbar_enghelab_ir

🖼 پزشکیان: خرمشهر امروز ایران، خلیج‌فارس و تنگۀ هرمز است 🔹ملت ما امروز هم‌چنان مردم رزم ندیده اما دلیر خرمشهرند که روزها در مقابل ارتش متجاوز ایستادند تا قدرت مردم ایران را به رخ جهانیان بکشند. 🔹مقاومت، ایثار و دفع تجاوز، ریشه در فرهنگ این سرزمین دارد. پ.ن : آقای رئیس جمهور ما از مردم خیالمان راحت است اگر مسئولین و فرزندانشان کم نیاورند. #سوم_خرداد ══════════════════ ✅ کانال ما در ایتا، بله، ویراستی، اینستا، تلگرام 👇👇👇 🆔 @alisafari_2🇮🇷

🎦 لحظاتی از حضور رهبر شهید انقلاب در خرمشهر در کنار شهید جهان آرا 🔹 رهبر #شهید انقلاب: دشمن راز پیروزی ما در #خرمشهر و خرمشهرها را به چشم دید و امروز سعی میکند همین پرچم را سرنگون کند. #سوم_خرداد ══════════════ ✅ کانال ما در ایتا، بله، ویراستی، اینستا، تلگرام 👇👇👇 🆔 @alisafari_2🇮🇷

♦️الان انتظار جامعه از حاکمیت چیست؟ در دوران حساسِ «سکوت صحنه نبرد نظامی» میان ایران و آمریکا و سایر دشمنان، شفافیت در سطوح کلان تصمیم‌سازی، ضرورتی سیاسی و یک الزام برای حفظ ثبات است. دولت و نهادهای تصمیم‌گیر باید راهبردها و اهداف بلندمدت خود را در #تعامل_سازنده با بدنه ملت #تبیین کنند. ما نباید اجازه دهیم فضای ابهام و بلاتکلیفی دوران #نه_جنگ #نه_صلح مستولی و منجر به ایجاد شکاف در صفوف بخش‌های از #جامعه شود. از منظر مدیریت بحران و پایداری سیستماتیک، دوره کنونی حساس‌ترین مرحله برای مدیریت انتظارات داخلی است. سکوت، بی تفاوتی و عدم شفافیت در مورد «نقشه راه» و اهداف استراتژیک ایران در روزهای پیش رو، می‌تواند منجر به بروز «بحران انتظارات» در جامعه شود. از دیدگاه استراتژیک، برای جلوگیری از ایجاد خلأهای امنیتی و سیاسی، ضروری است که میان «تدبیر عالی حکومتی» و «پویایی جامعه»، پیوند مستحکمی برقرار شود. اگر میان روایت‌های رسمی و واقعیت‌های میدانی، ابهام وجود داشته باشد، خطر اصلی، فروپاشیِ انسجامِ توده‌ای است. برای حفظ پایداری ساختار قدرت و جلوگیری از انحراف یا فرسایشِ صفوف منسجمِ ملت، باید از طریق « #مشارکت_فعال و تعیین نقش‌های اجرایی برای مردم»، ابهام‌زدایی کرد تا از تبدیل شدنِ فضای کنونی به یک چالشِ داخلی و ایجاد انشقاق در بدنه اجتماعی پیشگیری شود. #نگاه_جامعه_شناسی 📝 #علی_صفری 1405/01/23 ══════════ ✅ کانال ما در ایتا، بله، ویراستی، اینستا، تلگرام 👇👇👇 🆔 @alisafari_2🇮🇷

درباره اسلام آباد از رهبری می‌خواهند خرج بکنند صحبت‌های مهم و روشنگرانه دکتر ایزدی: رهبر شما را شهید کرده است، نباید این مطلب را کوچک گرفت. رهبری درباره تنگه هرمز بیانیه دادند، اینکه بروید و درباره تنگه مذاکره بکنید، چه امتیازی سر تنگه می‌خواهید بدهید؟ طبق قانون اساسی قوه مجریه در تصمیمات سیاست خارجه حرف اول را می‌زند. تا یک سوال می‌پرسیم درباره اسلام آباد از رهبری صحبت می‌کنند. این کار خوبی نیست. ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ ✅ #اخبار_لحظه‌ای_جنگ✌️👇 @saeedism

🔴 ناراحتی یا خوشحالی دشمن شاخصی برای ارزیابی توافق برای ما نیست ✍️ وحید یامین پور 🔹روشن است که جیغ و فریاد صهیونیست‌ها و نئوکان‌ها و تندروهای جمهوری‌خواه از توافق احتمالی از این بابت است که آنها فرصت طلایی پیش آمده برای از بین بردن جمهوری اسلامی را از دست رفته می‌دانند. از نگاه آنها این توافق به معنای شکست‌ناپذیر بودن جمهوری اسلامی خواهد بود ضمن اینکه از نظر آنها اجتماع شرایطی اینچنینی برای حل همیشگی معضلی به‌نام جمهوری اسلامی در آینده بسیار بعید است. به همین دلیل در تلاشند پنجره‌ی از سر گیری جنگ را باز بگذارند... و تا وقتی ترامپ بر مسند است، باز خواهد ماند. 🔹بنابراین هرچند اطلاع از اظهارات کسانی چون گراهام یا دوبوویتز و... برای درک ابعاد پیروزی جمهوری اسلامی در جنگ مفید است ولی واضح است که شاخصی برای ارزیابی مفاد توافق برای ما نیست. ارزیابی مفاد توافق برای ما متکی به خوشحالی یا ناراحتی دشمن نیست، ما شروطی داریم که از طرف رهبر معظم انقلاب تعیین شده و ملت مبعوث هفته‌ها آنها را در خیابانها مطالبه کرده‌اند؛ اینها حافظ دستاوردهای همان «پیروزی قطعی در میدان» است. ما تجربه‌‌ی تلخ برجام را پشت‌سرمان داریم که هرکسی «دلواپس» توافق بود از سوی برخی رسانه‌های غربگرا ناجوانمردانه به همسویی با اسرائیل متهم می‌شد. روشن است ما و دشمن در دو چارچوب نظری و از دو زاویه‌ی متفاوت صحنه را می‌بینیم و حقوق و منافع‌مان را مطالبه می‌کنیم. همانطور که توقع این است مذاکره‌کنندگان امروز با تیم دیپلماتهای برجامی مقایسه نشوند، رفتار مسئولانه با مردم نگران هم مورد توقع است. ══════════════ ✅ کانال ما در ایتا، بله، ویراستی، اینستا، تلگرام 👇👇👇 🆔 @alisafari_2🇮🇷

♦️هنوز هم می روی #خیابان؟! در پاسخ به سوال بالا: فرصتِ کنشگری، اکنون است؛ فردا، تنها زمانِ پذیرشِ واقعیت‌های تحمیل‌شده خواهد بود. تحلیلِ جامعه‌شناختیِ رفتارهای سیاسی در بزنگاه‌های حساس نشان می‌دهد که «زمان»، نه یک مفهوم انتزاعی، بلکه تعیین‌کننده‌ترین متغیر در «پیروزیِ میدان و دیپلماسی» است. در سپهرِ علوم سیاسی، ما با مفهومی به نام «ظرفیت بسیج‌گری» روبه‌رو هستیم. حضور در عرصه عمومی (خیابان)، زمانی که در زمانِ طلایی صورت نگیرد، دچار «تأخر زمانی» شده و کارکرد خود را از دست می‌دهد. تاریخِ سیاسیِ اسلام و ایران، مملو از نمونه‌های «پشیمانیِ پس از کنش» است که ناشی از درک نادرست از «پنجره‌های فرصت» بوده است: ۱. درسِ حکمیت در صفین: در جریانِ جنگ صفین، ضعف در تحلیلِ استراتژیک و نبودِ فشار اجتماعیِ بهنگام از سوی نیروهایِ وفادار به #جبهه‌ی_حق، باعث شد که ابزارِ دیپلماسیِ حریف (حکمیت)، بر قدرتِ نظامیِ میدان پیشی بگیرد. وقتی توده‌ها پس از تحمیلِ حکمیت بیدار شدند، زمان وقوعِ فاجعه گذشته بود. این مصداق عینیِ «شکستِ ساختار در برابرِ بازیِ سیاسیِ حریف» است. ۲. پسا-عاشورا: کنشگریِ پس از وقوعِ حادثه (مانند قیام توابین بعد از فاجعه‌ی کربلا)، اگرچه از منظر اخلاقی ارزشمند است، اما از منظرِ «اثربخشیِ سیاسی»، در دسته‌بندیِ کنش‌های «واکنشی و دیررس» قرار می‌گیرد. در #جامعه‌شناسی_سیاسی، کنشِ پیش‌دستانه برای جلوگیری از وقوعِ هزینه‌های استراتژیک، با کنشِ واکنش‌گرایانه که پس از شکستِ نخبگانِ سیاسی رخ می‌دهد، تفاوت ماهوی دارد. ۳. تجربه قطعنامه ۵۹۸: در پایانِ جنگ تحمیلی، یکی از نقدهای جدیِ تحلیلی این است که «سرمایه اجتماعیِ حامیِ حاکمیت» نتوانست در بزنگاهِ تصمیم‌گیریِ ساختاری، میدان را به نفعِ تقویتِ موضعِ ولی‌فقیه مهندسی کند. نوشیدن «جام زهر»، نتیجه‌ی منطقیِ «انفعالِ بخشی از مردم و مسئولین» در برابرِ «اعمالِ فشارِ ساختاری» است. وقتی موازنه قدرت در کفِ خیابان و افکار عمومی به نفعِ طرفِ مقابل سنگینی کند، دستِ دیپلماتیکِ نظام برای چانه‌زنی خالی می‌شود. نتیجه‌گیری راهبردی: امروز، «خیابان» به عنوانِ «میدانِ اصلیِ بازتولیدِ قدرت»، نیازمندِ کنشگریِ فعال است. سیاست، هنرِ «حضور در لحظه» است؛ نه نوستالژیِ حضور. اگر جبهه‌ی حق، در مقامِ «سرمایه‌ی حامیِ ولایت»، در این لحظه حضورِ خود را برای افزایش «توان چانه‌زنیِ ساختاری» به نمایش نگذارد، فردا که درهای مصالحه گشوده شود، دیگر کنش‌های اعتراضی یا حمایتی -که پس از توافقات انجام شوند- در حکمِ نوش‌داروی پس از مرگِ سهراب خواهند بود. کنشگریِ امروز، پیش‌شرطِ «دستِ پُر داشتن» در دیپلماسیِ فردای کشور است. فردا، «میدان» خالی است و تصمیمات، بی‌رقیب اتخاذ می‌شوند. فتامل. ✍ #علی_صفری ۱۴۰۵/۰۲/۰۶ ══════════ ✅ کانال ما در ایتا، بله، ویراستی، اینستا، تلگرام 👇👇👇 🆔 @alisafari_2🇮🇷

🔴🔴🔴 فرصتِ کنشگری، اکنون است؛ فردا، تنها زمانِ پذیرشِ واقعیت‌های تحمیل‌شده خواهد بود.

♦️ ظاهراً قرار است مجلس را بسته نگهدارند تا بتوانند تنگه را باز کنند‌. مردم نخواهند گذاشت. آن زمان که کشور رهبر نداشت، مردم اداره کردند. مجلس هم نداشته باشد، مردم اداره خواهند کرد. (هرچند نمایندگان معترض هم تصمیم لازم را خواهند گرفت.) ══════════════ ✅ کانال ما در ایتا، بله، ویراستی، اینستا، تلگرام 👇👇👇 🆔 @alisafari_2🇮🇷

طرف به عنوان نفر اول مذاکره کنند کشور، بعد از چندسال تازه فهمید که اسنب بک در متن برجام وجود دارد بعد الان برخی ها انتظار دارند ما از متن پیش نویس تفاهم نامه باخبر باشیم.🥺 #مذاکره ══════════════ ✅ کانال ما در ایتا، بله، ویراستی، اینستا، تلگرام 👇👇👇 🆔 @alisafari_2🇮🇷