من هنوزم باهات حرف میزنم و صمیمی رفتار میکنم
انگار که هیچ اتفاقی نیوفتاده
اما دیگه امکان نداره همه چیز مثل قبل بشه..
این روزها تلخ می گذرد ، دستم می لرزد از توصیفش
همین بس که :
نفس کشیدنم در این مرگِ تدریجی، مثل خودکشی است
با تیغِ کُند