پوچی را برداشت، دست و پاهایش را بست و بدون توجه به تقلاهایش به زور دهانش را باز کرد تا مقدار زیادی تنهایی، اندکی احساس ناامید بودن، کمی هم درد و بی انگیزگی را داخل دهانش فرو بریزد.
بعد از اینکه مطمئن شد همهشان را قورت داده، یک گوشه به حال خودش رهایش کرد و گفت؛ ببین پوچی عزیزم تو هم دقیقاً همچین احساسی را با بودنت در کنار من میدهی، امیدوارم از مزهاش خوشت بیاید.
پخته نخواهی شد، مگر بعد از آنکه احساس کردی سرشار از سخنی ولی لازم نمیدانی به کسی چیزی از آن بگویی ¡!
خیلی دوس داشتم چهره ملیح و آرومی داشته باشم ولی متاسفانه از دور هم معلومه اگه ناراحتم کنی قراره چشاتو دربیارم عزیزم.
- چطوری ميتونی انقد به رابطه عاشقانه بقيه مشاوره بدی اما خودت سينگل باشی؟
من: مربيا بازی نميكنن.
اینطوریه که الان اکثرا
همه خوشگلن
خوشتیپن
خوش هیکلن
اما لوِل
نگم از لوِل
نگم از پوچی و سطحی بودن...