امروز معلم عشقم گفت: دوخط موازی هیچگاه به هم نمیرسند
مگر اینکه یکی از آنها خود را بشکند.
گفتم: من که خودم را شکستم پس چرا به او نرسیدم،
لبخند تلخی زد و گفت: شاید او هم به سوی خط دیگری شکسته باشد!
خدايا ما را از كسانى قرار ده كه
شاخسارهاى اشتياق به سويت
در بوستانهاى سينههايشان
استوار و پابرجا شده است .