در طبيعيات قديم، حرکت داراي سه نوع طبيعي( طبعي )، قسري و ارادي ( نفساني ) است ( فارابي، 1328، ص 10-11 )؛ سبزواري، 1422هـ، ج4، ص 255 ). از ميان حرکت هاي موجود در عالم، حرکت افلاک، حرکتي ارادي به شمار مي آيد؛ زيرا حرکت اجرام آسماني به مقتضاي طبيعت آنها ( حرکتي طبيعي ) صورت نمي گيرد، چرا که حرکت طبيعي نمي تواند هم مطلوب و هم متروک باشد، در حالي که در حرکت دايره اي، نقطه اي که در آن واقع هستيم، از يک سو مطلوب و از سوي ديگر متروک بعدي ما به حساب مي آيد ( ابن سينا، 1375، ج2، ص 413؛ سهروردي، الواح عمادي، 1380، ج3، ص 150 ). (10) اين مطلب در ضمن قاعده اي فلسفي بدين گونه بيان شده است « محال است که حرکت دايره اي، حرکتي طبيعي باشد. » حرکت افلاک قسري هم نيست چرا که: 1- حرکت قسري برخلاف حرکت طبيعي است، اين گونه حرکت جايي معنا خواهد داشت که حرکت طبعي نيز ممکن باشد؛ 2- بر طبق قاعده « امري قسري دائمي و اکثري نيست » حرکت قسري نمي تواند امري دائمي باشد، در حالي که حرکت افلاک دائمي است؛ بدين ترتيب حرکت افلاک، جز حرکت ارادي ( نفساني ) نمي تواند باشد و آن حرکتي است که نه از غضب سرچشمه مي گيرد، نه از شهوت و تنها از نيروي عقلاني به بار مي آيد ( ابن سينا، الهيات دانشنامه علائي، 1383، ص 139؛ سهروردي، هياکل النور، 1380، ج3، ص 99). با آنکه حرکت افلاک، نفساني ( ارادي ) است، مخالف با طبع اجسام فلکي نيست، به همين سبب گاه به طور مجازي، حرکت فلک را طبيعي دانسته اند . از آنجا که اراده و حرکت ارادي مخصوص موجودات زنده و جاندار است، با ثابت شدن حرکت ارادي در افلاک، وجود نفس ناطقه نيز در آنها به اثبات مي رسد و روشن مي گردد که حرکت دوراني افلاک، ناشي از هوشمندي و هدفداري آنها ( زنده و ناطق بودن آنها ) است ( سهروردي، الواح عمادي، 1380، ج3، ص 150-151؛ سبزواري، 1422هـ، ج4، ص 391 ). همچنين افلاک که موجوداتي حي و ناطق هستند، بايد داراي قواي مدرکه نيز باشند. برخي از متفکران حتي داشتن قوه تخيل را هم براي افلاک ضروري دانسته اند تا بتوانند حرکات جزئي و مسافت هاي بعدي را تحديد کنند ( فارابي، 1328، ص 8 ). اما از آنجا که افلاک موجوداتي عالي هستند، براي ادراک، نيازمند اعضا و شرايطي که براي ما در کار ادراک ضروري است، نخواهند بود؛ زيرا اين اعضا و آلات و شرايط، نسبت به ذات عالي افلاک، اموري پست به شمار مي آيند و بر مبناي قاعده « امکان اشرف »: نخست آنکه وجود وضعي اشرف از وضع ما، ممکن است؛ دوم آنکه عالي، نبايد به امري سافل که اخس از اوست نيازمند باشد، بدين جهت تصريح شده است که افلاک بدون داشتن گوش و بدون بهره مندي از هوا، مي شنوند و بدون داشتن چشم و نور، مي بينند و بدون زبان و حنجره و ساير ابزار و شرايط مي سرايند و ... ( سهروردي، حکمة الاشراق، 1380، ص 241-242). از آنجا که اراده کلي هرگز نمي تواند منشأ صدور يک عمل مشخص باشد، بنابراين نفس فلکي علاوه بر اينکه داراي اراده کلي عقلي است، داراي اراده جزئي، ( منشأ صدور حرکات مداوم ) نيز هست. سبزواري در پاسخ پرسش هاي سيد صادق سمناني مي نويسد: « هر يک از آن عقول، علت فلکي است... چه هر فلک را نفس منطبعه اي است به جاي خيال ما که با آن، تصور جزئيات کند. مانند حرکات و اوضاع جزئيه خود و نفس کليه اي است به جاي عاقله ما که با آن، تصور کليات و مجردات کند و در حرکتند تا متخلق به اخلاق عقول شوند » ( سبزواري، 1376، ص 360 ). ملاصدرا يادآور مي شود که شماري از متفکران برآنند که افلاک کلي، داراي نفس هستند و کواک و افلاک جزئي، اندام و جوارح آن نفوس محسوب مي شوند و فلکهاي تداوير به منزله آلات آنها هستند ( صدرالدين شيرازي، 1360، ص 188). @ALTAFHIM

حرکت افلاک، ارادي و اختياري است و از آنجا که « به ناگزير هر فعل اختياري، داراي مرجحي غايي است » حرکت افلاک نيازمند غايت و هدفي خواهد بود؛ و اين از آن رو است که هيچ گاه حرکت، بذاته مقصود نيست ( طوسي، 1375، ج2، ص 415). غايت حرکت افلاک، تشبه به عقول و تحصيل کمالات عقول است که مرآت کمالات واجب الوجود به شمار مي آيند. بنابراين بر هر يک از افلاک، عقلي حکومت مي کند. همچنين هر فلک، داراي نفسي است که هادي و راهنما و علت حرکت آن فلک است. در حقيقت علت بعيد حرکت فلک، عقل است و علت قريب حرکت آن، نفس به شمار مي آيد که به واسطه عشقي که به مبدأ عالم دارد، فلک را به حرکت درمي آورد ( ابن سينا، 1375، ج2، ص 203؛ نصر، 1342، ص 113و 316 ). ابن سينا در نمط ششم اشارات، ابتدا بيان مي کند که محرک آسمان، عقل محض نيست، بلکه قوه اي است نفساني، منسوب به جسم و سپس در همان نمط مي گويد که محرک اجرام سماوي عقل مفارق از ماده است ( ابن سينا، 1375، ج3، ص 154 ). از آنجا که اين دو سخن به ظاهر متناقضند، در « تنبيهي » به رفع اين تناقض مي پردازد. او مي گويد « تحريک نفس، تحريک فاعلي است و تحريک عقل، تحريک غايي است » ( همو، ص 203) . به اين معنا که عقل، علت بعيد و نفس، علت قريب حرکت است. وي سپس مي افزايد که محرک نخستين افلاک، عقل مفارق از ماده است و نفس، پيوسته از عقل متأثر مي شود و همان اثر را به اجرام آسماني منتقل مي کند. يعني نفس، پذيراي انفعالات نامتناهي است و به واسطه عقل مفارق، مبدأ تأثير حرکات نامتناهي در اجرام آسماني است ( سهروردي، پرتونامه، 1380، ج3، ص 50 ). از آنحا که حرکات افلاک دوگونه است: حرکت اختصاصي هر فلک و حرکت دوري يا دوراني مشترک بين افلاک هفت گانه، بنابراين دو غايت اختصاصي هر فلک که همان عقل ويژه آن است که حرکت اختصاصي فلک متوجه آن عقل خواهد بود. به سبب همين اختلاف غايت ها است که حرکات ويژه افلاک، متفاوت است که اگر غايت يکي بود، اختلاف حرکت معني نداشت ( ابن سينا، 1375، ج3، ص 165؛ سبزواري، 1422 هـ، ج4، ص 400 ). اين مطلب، جوهره استدلال ابن سينا در اثبات « کثرت عقول » است ( ابن سينا، 1375، ج3، ص 165 ). دوم، معشوق مشترک افلاک که همانا ذات بي چون حق تعالي است و حرکات دوري افلاک متوجه آن ذات است ( فارابي، 1328، ص 13 ) نيز بدان سبب که عقول هم خود معلول واجب الوجود و مشتاق او هستند، مي توان گفت هدف نهايي جمله حرکت ها، اعم از حرکت هاي اختصاصي افلاک و حرکات دوري مشترک آنها و نيز حرکت هر پديده، ذات حق خواهد بود و حرکت جمله موجودات، حرکت به سوي او است و به تعبير نظامي در مثنوي « خسرو و شيرين »، جمله متحرک ها طلبکار پديدآورنده ي خويشند:   « خبرداري که سياحان افلاک * چرا گردند، گرد مرکز خاک؟ در اين محرابگه، معبودشان کيست؟ * وزين آمد شدن، مقصودشان چيست؟ چه مي خواهند از اين محمل کشيدن؟*** چه مي جويند از اين منزل بريدن؟ چرا اين ثابت است، آن منقلب نام***که گفت اين را « بجنب » آن را « بيارام »؟ قبا بسته چون گل در تازه رويي***پرستش را کمر بستند گويي مرا حيرت بر آن آورد صدبار * که بندم در چنين بت خانه زنّار ولي چون کرد حيرت تيزگامي * عنايت بانگ بر زد کاي نظامي، مشو فتنه بر اين بتها که هستند * که اين بتها، نه خود را مي پرستند همه هستند سرگردان چون پرگار * پديد آرنده خود را طلبکار » (نظامي، 1378، ص 5-6) @ALTAFHIM

📣 روز سوم ماه محرم؛ روز حضرت رقیه(س) دختر امام حسین(ع) @ALTAFHIM

به دو روز آخر هر ماه قمری که ماه دیده نمی‌شود اصطلاحا محاق گویند... اگر روزهای ماه قمری سی روزه شود دوشب 29و سی ام و اگر 29روزه شود شب 28و 29ام....و به زبان قرن بیست و یکمی می‌گوییم افت تراز انرژی.... در زبان نجوم قدیم می‌گوییم تاثیرماه...در این مورد هم همان کارهایی که در قمر در عقرب نهی شده گفته شده و احادیث بسیاری هست (کلیپ 18تیر 403 مصاف) @ALTAFHIM

‍ ‍ افزایش ۴۸ درصدی انتشار گازهای گلخانه‌ای گوگل در طول ۵ سال/ به نقل از روزنامه گاردین: 🟢 با افزایش تعداد مراکز داده غول فناوری گوگل، این شرکت به میزان انرژی بیشتری نیاز داشته بنابراین مصرف برق مراکز داده و زنجیره تامین این شرکت افزایش یافته، بنابراین از اهداف اقلیمی خود دور افتاده است. 🟢 گوگل در گزارش زیست محیطی سالانه خود فاش کرد که انتشار گازهای گلخانه‌ای آن در سال ۲۰۲۳ نسبت به سال قبل ۱۳درصد افزایش یافته است. 🟢 آژانس بین‌المللی انرژی تخمین می‌زند که کل مصرف برق مراکز داده احتمالا از سال ۲۰۲۲ دو برابر شده و تقریبا به‌اندازه کل تقاضای برق ژاپن در سال ۲۰۲۶ خواهد بود. ✍🏻 #نقدانه همان‌طور که می‌دانید گوگل یک شرکت آمریکایی فعال در حوزهٔ فناوری اطلاعات شامل جست‌وجوی اینترنتی، رایانش ابری و تبلیغات، نرم‌افزار و سخت‌افزار است. این‌ها کشورهایی هستند که مدعی‌اند سایر کشورها باید گازهای گلخانه‌ای را کاهش دهند اما خودشان باید به منتهی الیه پیشرفت برسند ولو اینکه هزاران تن گاز گلخانه‌ای تولید کنند. از آن‌طرف تا کشورِ درحال توسعه‌ای مثل ایران می‌خواهد قدمی در راه توسعه بگذارد فریاد می‌زنند که شما با احداث کارخانجات و پتروشیمی و... عامل گرمایش زمین می‌شوید! اگر تولید این گاز بد است! برای همه بد است، اگر خوب است بگذارید استفاده کنند!!! یک بام و دو هوا به راه نیاندازید!! یادمان نمی‌رود بانو ابتکار! بدون مجوز مجلس و مشورت کارشناسان حوزه انرژی و حقوق بین‌الملل توافق پاریس را امضا کرد! آن هم در جهت له‌کردن اقتصاد نوپا و تازه جان گرفته کشور در دولت روحانی! کاری که هیچ کشور عاقلی با این حجم از دقت و ظرافت انجام نداد! یکی هم مانند ترامپ از این تعهد خارج شد چون آن را مغایر با منافع آمریکا می‌دانست! بالاخره آمریکا جایی نمی‌خوابد که آب زیرش برود. نمی‌دانیم بانو ابتکار در تیم ما بود یا تیم رقیب؟! ❗️جالب و مهم است بدانید، پذیرش توافق پاریس بدون صدور مجوز مجلس خلاف اصل ۷۷ قانون اساسی بود. امیدواریم در دولت جدید ابتکارها دست به همچین ابتکاری نزنند!! #محیط_زیست #تغییر_اقلیم #توافق_ننگین_پاریس @ALTAFHIM

تناقض یا پادگویی (به انگلیسی: Contradiction) عبارت است از رویارویی دو گزاره که از لحاظ موضوع و محمول یکسان‌اند، ولی از حیث کیفیت یکسان نیستند و نیز کمیت یکسان ندارند. به‌طور مثال می‌توان به دو گزارۀ «همهٔ دانش‌جویان روشن‌فکر هستند» و «برخی از دانش‌جویان، روشن‌فکر نیستند» اشاره کرد. درستی هر دو طرف هم‌ستیزی امکان ندارد، یعنی اگر قضیهٔ «همهٔ دانش‌جویان، روشن‌فکر هستند» درست باشد، از درستی آن لازم می‌آید که قضیهٔ «برخی از دانش‌جویان روشن‌فکر نیستند» نادرست باشد و برعکس. نادرستی هر دو طرف هم‌ستیزی هم امکان ندارد، به این معنی که اگر قضیهٔ «همهٔ دانش‌جویان، روشن‌فکر هستند» نادرست باشد، از نادرستی آن لازم می‌آید که قضیهٔ «برخی از دانش‌جویان، روشن‌فکر نیستند» درست باشد، زیرا امکان دیگری در میان نیست. در این صورت باید گفت که در برابر هر قضیه، فقط یک قضیهٔ هم‌ستیز وجود دارد. به بیان دیگر دو طرف هم‌ستیزی برخلاف دوطرف تضاد، هیچ امکانی برای شق ثالث باقی نمی‌گذارند. با آن که معمولاً برای تحقق هم‌ستیزی باید یکی از دو قضیه دارای موضوعی کلی، و قضیهٔ دیگر دارای موضوعی جزئی باشد، میان دو قضیه که دارای موضوع جزئی مشترکی باشند نیز رابطهٔ هم‌ستیزی برقرار می‌شود. از این رو، دو گزارهٔ «سازمان ملل متحد، سودمند است» و «سازمان ملل متحد، سودمند نیست» هم‌ستیز یکدیگر به‌شمار می‌آیند. برای تحقق هرگونه هم‌ستیزی باید قضیه‌های دوگانه در هشت مورد، مشترک باشند: دارای موضوع و محمول مشترک و شامل مکان و زمان مشترک باشند، هر دو مطلق یا هر دو و به شرط‌هایی مشترک مقید باشند و از حیث اضافه یا نسبت و جزء یا کل بودن و در مرحلهٔ قوه یا فعل قرارداشتن یکسان باشند. چنان‌که ملاحظه می‌کنیم، در همۀ گونه‌های قضیه‌های متقابل، میان دو قضیه تغایری وجود دارد. این تغایر در مورد قضیه‌های متداخل نسبتاً ملایم است و در مورد قضیه‌های هم‌ستیز بسیار شدید است. هم‌ستیزی در منطق در منطق، یک هم‌ستیزی عبارت است از ناسازگاری منطقی بین دو گزاره. هرگاه قضیه‌ای صادق و درست باشد، نقیض آن کاذب و نادرست خواهد بود و برعکس. دو قضیه‌ای را که نسبت به هم چنان اختلاف و تقابلی داشته باشند، دو قضیهٔ هم‌ستیز می‌نامند. در منطق صوری، هم‌ستیزی خود یک فرمول گزاره‌ای است که همواره نادرست می‌باشد و با علامت  نشان داده می‌شود. در هم‌ستیزی کمیت و کیفیت قضیه تغییر می‌کند؛ بنابراین هم‌ستیز قضیهٔ کلیه، قضیهٔ جزئیه است و برعکس. هم‌ستیز قضیهٔ موجبه، قضیهٔ سالبه است و برعکس. مثلاً دو جملهٔ «هر عالمی پرهیزکار است» و جملهٔ «بعضی عالمان پرهیزکار نیستند» هم‌ستیز هم هستند؛ هم‌چنین دو جملهٔ «هیچ فلزی عایق نیست» و «بعضی فلزها عایق‌اند» متناقض‌اند. در قضیۀ شخصیه، تنها اختلاف در کیفیت قضیه کافی است و به شرط دیگری حاجت نیست؛ مثلاً هم‌ستیز قضیۀ «محمد خوش‌اخلاق است» می‌شود «محمد خوش‌اخلاق نیست». در منطق سنتی، مسئلۀ وحدت‌های هشت‌گانه مطرح شده‌است که معمولاً در این شعر بیان می‌شود: هم‌ستیزی در ادبیات در تناقض هشت وحدت شرط دانوحدت موضوع و محمول و مکان وحدت شرط و اضافه، جزء و کل قوه و فعل است و در آخر زمان

⁉️ خمیدگی فضا را چطور میتونیم درک کنیم؟ این ویدئو را به دقت ببین 👆

سلام علیکم و رحمت الله و برکاته دوستان گرامی قمر در عقرب تیر ماه هیچ ربطی به روز عاشورای حسینی ندارد....

دوستان گرامی که قصد کمک دارند.... البته ما در مقامی نیستیم که به عزیزی بگوییم چقدر توان دارند...بعضی از دوستان فکر می‌کنند که چند میلیون تومان کمک به نیازمندان واریز می‌شود نه بخدا قسم... مبالغ هزار تمنی و دوتمنی و 5تمنی وووو البته تشکر میکنیم اگر بخواهیم عکس بگیریم زیاده... خدا به همه خیر بدهد