🔴 هر اندازه به امام زمانِ خود نزديكیم، انـسـانـیـم
🔹 من و شما به اندازهای كه به امام زمانِ(علیه السلام) خود نزديك شويم، بهرهای از انسانيت داريم.
🔹 روايات شيعه میفرمايد: در بدو ورود به برزخ اوّل از عقيده سؤال میشود و بعد از اعمال. اوّل از ولايت و امام سؤال میكنند و بعد، از نماز و روزه؛ يعنی آيا به امام زمانت نظر داشتهای يا نه؟
🔵 اگر امام زمانت را نشناسی، تو اصلاً كاری نكردهای!
#امام_زمان
@alyassin313
@Elteja_tales | کانال قصّههای مهدوی4_5895651871497916546.mp3
زمان:
حجم:
4M
🔸 فرمود:
چرا برای من نامه نمینویسی؟!
حکایت جالبی از عریضهنویسی به محضر #امام_زمان علیهالسلام
#به_نیت_فرج
@alyassin313
6.6M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
🎥#کلیپ_مهدوی
🎙حجت الاسلام والمسلمین ناصری
🔸عریضه نویسی یکی از راههای توسل به #امام_زمان عجل الله...
🔸کوتاه و شنیدنی
41.8M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
࿐᪥•💞﷽💞•᪥࿐
჻ᭂ❣🌸❣჻ᭂ
👆 تلاوت تصویری همراه با ترجمه و تفسیر مختصر سوره علق (آیات ا تا ۱۲)
❣قرائت قرآن باید با نام خداوند آغاز شود. (اقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّکَ)
❣️اولین فرمان اسلام، فرمان فرهنگی است. (إقْرَأْ)
❣️خواندن باید جهت الهی داشته باشد. (اقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّکَ)
❣️بیان آفرینش انسان از خون بسته شده، هم یک پیشگوئی علمی است و هم راهی برای تربیت انسان که بداند مبدء او از چیست و گرفتار غرور نشود. «خَلَقَ الْإِنْسانَ مِنْ عَلَقٍ»
❣️معلم اصلی انسان خداست. «عَلَّمَ الْإِنْسانَ ما لَمْ یَعْلَمْ»
❣️قلم، بهترین وسیله انتقال دانش است. «عَلَّمَ بِالْقَلَمِ»
❣️رهائی از جهل با استفاده از قلم، جلوه ای از کرم و ربوبیّت اوست و نویسندگی هنر مطلوب و مورد ترغیب اسلام است (عَلَّمَ بِالْقَلَمِ)
❣انسان ناسپاس است. ما او را آفریدیم و هر چه نمی دانست به او آموختیم. امّا او در برابر پروردگارش طغیان می کند. (کَلاّ إِنَّ الْإِنْسانَ لَیَطْغی)
❣️ بازداشتن از نماز، روشن ترین نوع منکرات است (یَنْهی عَبْداً إِذا صَلّی)
❣️ غنی بودن کمال است، ولی خود را غنی دیدن زمینه لغزشهاست (رَآهُ اسْتَغْنی)
❣ایمان به معاد مانع طغیان است. (إِنَّ إِلی رَبِّکَ الرُّجْعی)
❣️نشانه بندگی خدا، نماز است. (عَبْداً إِذا صَلّی)
❣️سزاوار است کسی که امر به تقوا می کند خودش از راه یافتگان باشد. (کانَ عَلَی الْهُدی أَوْ أَمَرَ بِالتَّقْوی)
❣️ ریشه طغیان دو چیز است: یکی آنکه خود را بی نیاز می بیند( رَآهُ اسْتَغْنی)، دیگر آنکه خدا را نمی بیند و گمان می کند خدا هم او را نمی بیند.