__

۳ روز بود ، میانِ زمین و آسمان معلق بودم .. ۳ روز بود ، علیرضا را به اغوش میکشیدم ؛ و منتظرِ صدایی از زیر خروار خروار اجر و خاک بودم .. با اشک شب را سحر میکردم ؛ و با بوی گرد و غبار افطار .. نفس میکشیدم ، ضربانِ قلبم بود .. اما زنده نبودم .. بلاخره انتظار به پایان رسید ؛ عزیزکرده ام از زیر اوار بیرون آمد .. اما نه پای خودش .. نه با قدِ رعنایی که تمام دلخوشیم بود .. او برخلاف من ضربان نداشت ؛ نفس نمیکشید .. ولی زنده بود .. زنده تر از همیشه ؛ فقط حیف .. حیف که علیرضا هنوز زبان باز نکرده بود ؛ حیف که نمیتوانست اورا صدا کند .. حیف که حسرتِ «بابا» صداکردنش تمام عمر اوارِ دل ما میشود .. حیف که عمرِ این شرینی زندگی با او ، کوتاه بود .. * همسر ِشهیدامیر محمد علی‌محمدی

منم همینطور اقای روی موتور منم همین‌طور :) #رهبر

این روزا دارم به این فکر میکنم چرا نرفتم واسه یه بارم که شده آقا رو از نزدیک ببینم؟ واسه هیچی لایق نیستم یا انقدر گنه کارم که دورمو خط کشیدن..

● این راه رو ادامه خواهیم داد، حتی اگر کشته شویم و همگی به شهادت برسیم، حتی اگر خانه‌هایمان برسرمان خراب شود هرگز از مقاومت دست نخواهیم کشید. شهیدسیدحسن‌نصرالله

تا همت عشق است چرا منت مرگ ؟! باید به شهیدان تو پیوست حسین ..

_