حرف هات بارونی برایِ اسمونِ چشم هام بود . .

‏‌‏ولی به نظرم بدتر از همه اینه که عاشقه یه "عاشق" باشی

عمیق تر از "دلتنگی" بودی

سردرگم تر از آنم ک زنده بمانم

کاش می‌بودی ُ با چشم ِ خودت می‌دیدی که چگونه نفسم با غم ِ تو درگیر است..

" به چه سوگند دهم تا که بمانی در من؟" :

ولی این همه غم این همه نتونستن از کجا میاد؟

- بنظرتون جالب نیست؟ ما برای حقیقت ارزش قائلیم و اون رو دوست داریم، اما شنیدن دروغ و ترجیح میدیم. چون حقیقت همون سیلی هست که از خواب خرگوشی بیدارمون می‌کنه، اما دروغ مثل نوازشی ‏آرام‌بخش ما رو به خواب می‌بره. ما شنیدن دروغی رو که نشون بده حس نفرتمون از طرف مقابل کاملاً درسته و اون رو تایید کنه رو دوست داریم، چون باور اون به ما حس قدرت میده تا بتونیم به جلو پیش بریم. البته که همه‌ی ما در زمان‌هایی این دروغ‌ها رو شنیدیم و با این که می‌دونستیم ممکنه دروغ باشن، اونا رو با تمام وجود باور کردیم.

در دلم غمی نهان است

و دلتنگی چون موریانه، دیوار‌های قلبش را میجوید .!

‏همیشه یه کم حقیقت پشت شوخی کردم یه کم آگاهی پشت نمی‌دونم یه کم احساس پشت مهم نیست و یه کم درد پشت خوبم وجود داره.