رفیقترازآهنگندیدم.
حرفاشوبهتمیزنهنصیحتتمیکنه و
اینومیتونهصدبارمبهتبگهاصلاهمخستهنمیشه.
گذر کردم از کنارت اما اینبار به شکل غریبه ترین آشنایت؛
وای بر من،تو همانی که امیدم بودی؟(:
یهجا خوندم نوشته بود؛
یک نفرُ دوبار پیدا نمیکنی،حتی توی همون آدم
چه واقعیت دردناکی..!