-

همین احساسات هست که مارا آشنا و صمیمی دارد :) که اگر فرو ریزد ، یا منحل شود ؛ همه برای هم غریبه ای بیش نیستیم :)

اون جایی که میدونی همه تلاشت رو کردی و همه حرف‌هات رو زدی؛ حتی اگه تلاشت بی‌نتیجه و حرف‌هات نشنیده مونده باشه ، توی اون نقطه ؛ شاید لبریز از غم باشی ولی آرومی.

وقتی غم داری دیگه نمیتونی عادی باشی. نمیتونی هیچی رو به روی خودت نیاری. یهو به خودت میای می‌بینی بند بند وجودت از غم درد می‌کنه. همون موقع میفهمی از کدوم حرف و کدوم آدم رنجیدی. یه آدم غمگین می‌تونه روزها، ماه‌ها و سال‌ها با غمش زندگی کنه. فقط دیگه بعد از گذروندن اون غم نباید ازش انتظار سالم بودن و شاد بودن داشته باشی.

پای هرچیزی نمونید گاهی وقت‌ها حق دارید برید که موندن تو اون لحظه تو اون موقعیت اوج حماقته، همیشه رفتن بد نیست و گاهی نهایت لطف به خودته.

بله دارم از درون نابود میشم چطور مگه؟

سخت بود گذشتن ازت ولی نه به اندازه گذشتن از خودم؛

زمانی کمتر آسیب میبینی، که به هیچکس اعتماد نکنی.

_

+ میدونستی خیلی بی رحم شدی؟ _ میدونستی الان دیگه از این تعریف لذت میبرم؟