همیشه کسانی هستند که در نهایتِ دلتنگی نمیتوانیم در آغوششان بگیریم ، بدترین اتفاق شاید همین باشد.
من کافمو تنهایی رفتم
بیرونمو تنهایی رفتم
گریه هامو تنهایی کردم
تنهایی خندیدم، تنهایی ذوق کردم
پس خیلی طبیعیه که دیگه موندن یا رفتن کسی خیلی فرقی نداره!
بودناتون باعث خوشحالی، نبودن اتون هم آرزوی خوشبختی .
ببین حالِ بدتو،بی اخلاقیاتو،بی حوصلگیاتو،درداتو کی تحمل میکنه
همون آدم واقعیه زندگیته
وگرنه موقع خوشیات که دشمنتم میشه رفیقت .
تو زبان کوردی یه واژه هست به اسم (هایش)
اینو وقتی به کار میبرن که دیگه از زندگی بریدن
و غمشون یه جایی رسیده که با گریه هم اروم نمیگیرن و فقط یه کلمه میگن 'هایش' !
به یکدیگر نگاه کردند ؛
غرور اجازه نمیداد نزدیک شوند ،
پس از هم دور شدند .
و این شروعِ تمام شدنِ صمیمیتشان بود .
دوست داشتن به حرف نیست به رفتاره؛ یه آدم تا صبح میتونه قربون صدقت بره بگه نباشی میمیرم ولی باید دید که وقتی دوساعت نبودی نگرانت میشه یا نه؛ باید دید که وقتی ناراحتی به حال بدت اهمیت میده یا نه؛ باید دید چیکار میکنه واسه خوشحال کردنت واسه یذره لبخند رو لبت؛ خودتونو گول نزنید؛ دوست داشتن خیلی قشنگه ولی اگه فقط به حرف نباشه.