-

- شدم یک موجود استخوانی با یک پیراهن مشکی که وسط یک خیابان شلوغ منتظر است بیاید با خود ببردش !

من خیلی دلتنگتم؛ ولی از این به بعد دیگه هروقت که بیای دیره!

بعضی وقتا تو واسش آدم درستی هستی، ولی اون هنوز واسه داشتن آدم درست آماده نیست.

دلم میخواد بهش تکست بدم بگم : ‏“شاید فکر کنی من فراموشت کردم و الان دورم رو پر کردم از آدم‌های مختلف اما؛ من یک شب رو هم بدون فکر کردن بهت نخوابیدم، توی همه‌‌ی آدم‌هایی که بهم نزدیک میشن دنبال تو میگردم، هر روز صبح با درد توی سینم بیدار میشم، شاید چیزی رو نشون ندم ‏شاید هیچکس نفهمه چه دردی رو دارم تحمل میکنم، ولی اینو بدون توی خلوت خودم درحالِ نابود شدنم.

- حسین پناهی در وصف ِفراغ ِاونی که باید باشه اما نیست ، میگه : ‹ بی تو ؛ نه بوی خاک نجاتم داد ، نه شمارش ستاره‌ها‌ تسکینم ، چرا صدایم کردی ؟ چرا . . :)؟! ›

دل من سخت گرفتار همانیست که بود :)!

-

- تا جایی که بشود ، رنج را تقسیم کرد ؛ رنج ِتو ، رنج ِمن است . . !'

یروزی منم قدیمی میشم برات:)

فقط اون آدمی که میدونه وقتی بد اخلاقی و حوصله نداری، باید باهات مهربون تر باشه و بیشتر درکت کنه>>>

اونی که بهش نزدیک میشی باید خیلی ارزششو داشته باشه، چون ادما هرچی به یکی نزدیکتر شن از بقیه دورتر میشن ، ممکنه به خاطر اون یه‌نفر خیلی موقعیت هارو از دست بدن .