چمدانت را می بستی، مرگ ایستاده بود و نفس هایم را می شمرد.

افسردگی لزوما این نیست که یه غم عمیقی داشته باشی، یوقتا این شکلیه که ممکنه ناراحتم نباشی ولی کل روز تو اتاقتی، عملا هیچ کاری نمیکنی، میدونی باید یه تکونی به خود لعنتیت بدی ولی حوصله نداری، بی تفاوتی همه جاتو گرفته. و این روند روزها تکرار میشه.

-

دلم سفر میخواد نه برای رسیدن به جایی فقط برای رفتن ‌.

- یادمه یکی‌ میگفت یه یارویی رو دوست داشتم ؛ اولش خیلی خوب بود باهام ؛ کم کم که دوست داشتنم بیشتر شد . . خودشو گم کرد ! ± بهش گفتم الانم دوسش داری؟! گفت اونی که گم شد رو دوست دارم . . و همیشه منتظر میمونم تا دوباره پیداش بشه ؛ ولی اونی که الان بهش تبدیل شده ، کسی نیست که من عاشقش‌ بودم . . .

نپرسیدی ، نگفتم ، ناگفته ماند .

-

‌- دنیا همه سر به خیال است ، خیال .

کاش میشد برگردم عقب نه برای جبران اشتباهاتم برای اینکه تا یه سری هارو دیدم بهشون اجازه ندم وارد زندگیم شن ...

یه شبایی بوده که آدرسشو به هیچکس ندادیم شبایی که هیچوقت از یادمون‌ نمیره شبایی که صبحش دیگه همون آدم قبل نبودیم شبایی که هنوزم وقتی یادش میوفتیم شب میشه...))

بعضی روزها انسان فقط خسته‌ است، نه تنهاست، نه غمگین و نه عاشق، فقط "خسته" است.