درحال از دست دادن علاقه‌هام نسبت به همه چیز هستم !

من ناراحتیامو به هرکسی نمیگم اگه بهت گفتم یعنی مراقبم باش(:

آدمارو آدما پیر میکنن نه گذرِ زمان ..

در حسرت دیدار تو آواره ترینم، گرچه تا منزل تو فاصله ای نیست.

نباید یادت بره که من جای همه‌ی اونایی که دوسِت نداشتن دوسِت داشتم.

اما چنان دیوانه‌ام که با غمت سر می‌کنم '!

هیچوقت نفهمیدم که چاره ی دلتنگی برای آدمی که نباید باهاش حرف بزنی چیه؟!

اگه فهمیدی ناراحتم و گذاشتی ناراحت بمونم دیگه فرقی با بقیه آدما نداری.

یکی نوشته بود؛ بعدِ چند سال دیدمش، بهم گفت؛ چقد خانوم شدی :) گفتم؛ دیگ کسی نبود واسش بچه بازی در بیارم :)

؛

به نظرم غمگین‌ترین مکالمه‌ی آدم اونیه که؛ آخر شب توی خلوت خودت با خودت دعوا میکنی، خودتو سرزنش میکنی چون به آدمای بی‌لیاقت اهمیت دادی، از خودت بدت میاد چون سر بعضی از آدما اشک ریختی، در آخرم خودت اشکاتو پاک میکنی و میگی کمتر غصه بخور همه چی درست میشه.

از لحاظ روحی به ی چی نیاز دارما ولی نمیدونم چی.