_

واسم مهم نیست کی میخواد باشه کی میخواد نباشه ، کی بمونه کی بره. اما یه چیزی که خیلی مهمه اینه که تو باید باشی! درسته گاهی اوقات اذیتت میکنم ، گاهی وقتام بی دلیل باهات قهر میکنم. اما تو برام مهم تر از هرچیزی که فکرشو بکنی هستی! اونقدر برام با ارزشی که هیچ آدمی به اندازه‌ی تو واسه من ارزش نداره:)

گویند؛ چرا تو دل ِبدیشان دادی؟ والله که من ندادم! ایشان بردند(:

بهش گفتم غمشو رها کن ، ازش بگذر ، گفت :

- غمش آخرین چیزیه ك ازش برام مونده ؛ نمی‌خوام اونم از دست بدم . . و من تازه فهمیدم‌ چرا بعضی‌ وقتا آدما برای مدت طولانی غمگین میمونن و نمیخوان ازش بیرون بیان ؛ چون غم و درد آخرین‌ حلقه‌ی‌ اتصالشون به چیزیه ك از دست دادن :)!

دلم میخواد بهش تکست بدم بگم : "شاید فکر کنی من فراموشت کردم و الان دورم رو پر کردم از آدم‌های مختلف اما؛ من یک شب رو هم بدون فکر کردن بهت نخوابیدم، توی همه‌‌ی آدم‌هایی که بهم نزدیک میشن دنبال تو میگردم، هر روز صبح با درد توی سینم بیدار میشم، شاید چیزی رو نشون ندم، شاید هیچکس نفهمه چه دردی رو دارم تحمل میکنم، ولی اینو بدون توی خلوت خودم درحالِ نابود شدنم. من دلم واست تنگ شده."

ازلحاظ‌زیبایی؛)

همینقدر می‌دانم که از خودم بدم می‌آید، می‌خورم از خودم بدم می‌آید، راه میروم از خودم بدم می‌آید، فکر میکنم از خودم بدم می‌آید. چه سمج؛ چه ترسناک !

تنهاییم شبیه تنهاییِ ظهرهای بچگیم شده، وقتایی که همه می‌خوابیدن و من خوابم نمی‌برد، آدما بودن اما، نبودن‌ .

گفتنی‌هارانگفتیم‌ ، تاتَرك‌برداشتیم . . )!

من نیاز داشتم وقتی گفتم خداحافظ، تو بگی بمون، وقتی با تک کلمه جواب می‌دادم، بگی خوبی؟ وقتی احساس ناامیدی می‌کردم، بگی من هستم، وقتی غمگین می‌شدم، بگی دوست داشتنم رو یادت نره ولی خب نبودی هیچوقت اینطوری نبودی .

خواستَم شرحِ غمِ دل بنویسَم بِه قلَم؛آتشی در قَلم افتاد کِه طومار بِسوخت!