"نمیتونم بهت قول بدم که همه مشکلاتتو حل میکنم، اما بهت قول میدم قرار نیست تنهایی باهاشون رو به رو بشی"اگه عکس بود.

بعضی چشما یه جوری لمست میکنن که هیچ دستی هیچوقت نتونسته.:)

ما به کسی که حالمان را اندکی بفهمد ، جانمان را میدهیم .

حس اژدهایی رو دارم که دستش سوخت ، فوت کرد .

-ونوس هم هیچ ماهی نداره ، درست مثل من .

یاد اون قسمت فرندز افتادم که ریچارد از مونیکا خواست برگردن به هم و مونیکا قبول نکرد و گفت: "جدا شدن از تو سخت ترین کاری بود که تو زندگیم مجبور به انجامش بودم و فکر نمیکنم بتونم یه بار دیگه از پسش بربیام. " دقیقا میفهمم مونیکا چی میگفت . . .

-

خاطرات خیلی شگفت انگیزن! گاهی به یاد روزهایی که گریه میکردیم میخندیم و به یاد روزهایی که میخندیدیم گریه میکنیم...

در آغوشم بگیر ؛ که این شب طولانی است و استخوان‌هایم خسته‌ :) ..

ما درون را بنگریم و حال را ..

ﻧﻪ ﻣﺮﮒ ﺁﻧﻘﺪﺭ ﺗﺮﺳﻨﺎﮎ ﺍﺳﺖ ﻭ ﻧﻪ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺁﻧﻘﺪﺭ ﺷﯿﺮﯾﻦ ﮐﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ برای این دو، ﺷﺮفش را بدهد!