بعد تو این بغض دیگه لبخند نشد:)

همه ی نشونه های افسردگی رو دارم ولی نمیدونم چرا خندم میگیره .

بگذریم ولی بازیگر خوبی بودی ..

-

ریشه ام دریاست.. به دنیا که آمدم آب از سرم گذشته بود، حال هیچ طوفانی به خفگی ام نمی انجامد. غرق نخواهم شد ، مگر در خودم.

‌‌ در دلم فریاد بود ، در نگاهم اشك ، در گلویم بغض ، اما بلندتر از همه ، می‌خندیدم

«دل دادم و دل بستم و دلدار نفهمید؛ رسواۍ‌ جهان گشتم و آن یار نفهمید!'

‌‌به گوشم میرسه حرفات ولی ارزش واکنش نداری!

در حسرت یاری که یار دگران است ..🙂

-

من هیچوقت نتونستم دل کسیو سهم خودم کنم .. هیچوقت بودنم کنار کسی آرامبخش نبود هیچکس عاشق خنده هام نشد هیچوقت کسی بودن یا نبودن منو حس نکرد من کسیو ندارم که دوسم داشته باشه همیشه خودم بودم و قلبی که بارها زیر دست و پا له شد :)..

دل حسرت دیدار ط دارد ...!