وقتی زل زدم به یه جا و ازم میپرسن به چی فکر میکنی ،
و جواب میدم هیچی تو همون هیچیای:)))
من همیشه نگران بودم !
نگران دوستام
نگران خانواده ام
نگران کسایی که می شناختم
ولی هیچ کس نگران من نشد
نگران منی که هر لحظه تو خودم میشکستم و از درون درحال نابود شدن بودم :)
براتون کسی رو آرزو میکنم که:
حامی باشه.
کسی که بتونید بدون ترس از قضاوت همه چیز رو براش تعریف کنید.
کسی که هیچوقت بهتون حس ناکافی بودن نده.
کسی که جوری نگاهتون کنه انگار خوشگلترین موجود دنیایید.
کسی که روزای خوب و بد همیشه پیشتون باشه.
کسی که پناهگاه باشه، کسی که وقتی دنیا آوار میشه رو سرتون بگید خداروشکر که دارمش!
کسی که اگه کار اشتباهی کنید،
اولین نفر به اون زنگ بزنید .
کسی که بودنش بیارزه به نبودن همه :)