-

ترانه‌ای غمگینم و دریا غروب بچه‌هایش را جمع می‌کند که صدایم را نشنوند ، نت‌هایم را تمام نکرده چرا رهایم کردی ؟

میزنِ یادت شبیخون به دلِ تنگم .

ضعیف منم ؛ ک با ی تشابه اسمی میمیرم :)

ولی ادیب نیشابوری چقد قشنگ میگه: جُز تو یاری نگرفتیم و نخواهیم گرفت... بر همان عهد که بودیم بر آنیم هنوز...!

غم فقط اون لحظه ای ک تو دلت بهش میگی؛ "قهر نکن دیگه من ک غیر تو کسی رو ندارم" =)

بخش عظیمی از وجودم درگیره. درگیرِ احساساتِ‌مجهول، افکار و حتی شنیدنِ صدایی که دائما توی ذهنم کوچک‌ترین رفتار‌‌ها رو تحلیل می‌کنه. شایدم درگیرِ دل‌مشغولی‌‌هایی که انگار تاریخ انقضایِ اونا خیلی‌وقته تموم شده. این در حالیه که من، ساکت و ظاهراََ بی‌خیال گوشۀ اتاقم نشستم و دارم قهومو می‌نوشم.

جبران چیزهایی که از زمانشون گذشته فقط اتلاف وقته. ما خیلی از چیزهارو از دست میدیم و دیگه هیچوقت نمیتونیم به دستشون بیاریم. زندگی همینه. چیزهای از دست رفته، آدمهای غلط، اشتباه پشت اشتباه، حس های خوب و گذرا و انسان های پشیمون. زندگی پر از صحنه های خداحافظیه. پر از تجربه و حس های جورواجوره.

اگه حتی یه شانس کوچیک برای به دست آوردن چیزی که دوست داری وجود داره، ریسک کن! زندگی خیلی کوتاهه و خوشبختی به شدت دست‌نیافتنیه ..

حتی اون آدمی که هرچقدر بیخیال باشه و هیچی براش مهم نیست هم یه زمانی یه جایی کم میاره.

‏وقتی دلت گرفته، اگه ساکت باشی و با کسی حرف نزنی، بزرگترین لطف رو به خودت کردی، اینو ۲ ساعت بعدش میفهمی .