همیشه کنار گذاشتن، به معنایِ دوست نداشتن نیست. یه وقتایی بیخیالِ آدما میشی، چون میبینی دارن به معنایِ واقعی روحت رو خسته می‌کنن ..

_

روزی که بفهمی تو برای ادامه دادن به زندگی و حال خوبت به هیچ بنی بشری محتاج نیستی، اونوقت نه خیلی از تصمیمات غلط رو می‌گیری، نه اینهمه برای موندن آدم‌ها تقلا می‌کنی، نه اینقدر از خودت دور و ناامیدی، نه زندگی برات اینقدر سخته . تو فقط نیاز داری که باور کنی خودت برای خودت کافی هستی .

ما را اندوهی کشت که با هیچکس نگفتیم

ولی اینو بدون، موقعی که از آدمای دورت نا امید شدی، فکر کردی دنیا به آخرش رسیده، شبات تاریک تر از همیشه بودن و اشکی برات نمونده بود بریزی، موقعی که از زندگی خسته شده بودیو فقط می‌خواستی نباشی گم و گور شی و نبینی، موقعی که تا جایی که جا داشت اشتباه کرده بودی و مشغول سرزنش خودت بودی یا مشکلاتت سر به فلک کشیده بود، من دوتا دستامو برات باز کردم و منتظرم که بیای توی بغلم. موهاتو نوازش کنم، سرتو بوس کنم و بهت گوش بدم و حرفایی که ممکنه حالتو بهتر کنه بهت بزنم و اماده ی انجام هرکاری برای خوب شدن حالت باشم؛

-

اگه دیگه از ته دلت نمیخندی و شاد نیستی، بگرد و ببین برای از دست دادن چه کسی یا چه چیزی سوگواری نکردی . اگه دیگه نمیتونی به کسی دل ببندی و عاشق بشی، بگرد و ببین چه کسی رو هنوز به خاطر اشتباهاتش نبخشیدی . اگه دیگه انگیزه ادامه دادن نداری، بگرد و ببین با کدوم حسرت زندگیت هنوز کنار نیومدی . اگه دیگه خودت و دوست نداری، بگرد و ببین تیکه های عزت نفست و تو چه اتفاقی از دست دادی . قبل از اینکه به خودت بیای و ببینی همه سال‌های عمرت رو با غم، خشم، حسرت و پوچی گذروندی؛ بگرد و ببین کجای داستانت خودت رو گم کردی !

چه کسی میخواهد منو تو ما نشویم؟خانه‌اش ویران باد .

کوه باید شد و ماند،رود باید شد و رفت،دشت باید شد و خواند .

ازلحاظ‌زیبایی؛)

یه دیالوگ قشنگ بود که میگفت: بعضی اتفاقا دلت رو میشکنن، اما چشمات رو باز میکنن!اینارو برد حساب کن.

عشق؛خلاصه‌ای از نرسیدن هاست...