_

اگه بخوای از حالم بدونی، اینطوریم ک یهو ب ی جا خیره میشم، عمیق خیره میشم و فقط فکر میکنم! انقدر فکر میکنم که اگه چند ساعت کسی صدام نکنه، متوجه نمیشم و چشمام مسیرش رو عوض نمیکنه! دچار ی بلاتکلیفی روحیم ک ممکنه خیلی چیزها ناراحتم کنه، اما عمیقا چیزی خوشحالم نمیکنه! ته همه ی این فکرا، فقط ب این فکر میکنم ک باید امیدوار باشم ..!

‏نمیدونم غمه دلتنگیه خستگیه چیه ولی هرچی هست چند وقته اومده پیشم و نمیره ..

رفتنت آن‌قدر ها که فکر میکنی فاجعه نیست من مثل بیدهای مجنون ایستاده می‌میرم؛

زندگی اگر به مویی بند است ، موی ِ تو کاش .

«فيك أجد كل ما ضاع مني.»

در تو هر چیزی که از من گمشده‌ است، می‌یابم.

-

که نگه داشتن از بدست آوردن محترم تر است.

پشت گوشم قبرستانی‌ست از حرف‌هایی که آنجا انداختم.

هيچی فراموش نمی‌شه. هيچی از بين نمی‌ره . زمان آروم ، آروم گرد و غباری روی خاطرات می‌نشونه . روش رو می‌پوشونه . فکر می‌کنی يادت رفته. اما صبح که از خواب پا می‌شی حالت بده . نمی‌دونی چته . نمی‌دونی دردت از کجا آب می‌خوره . اما کافيه که نسيمی يا خاطره‌ای خاکش رو برداره، بعد همه چی تازه می‌شه . همه چی میاد بيرون ، عين روز اول ..

کاش میشد روح و روانمو دربیارم نشونت بدم بگم: ببین چیکارش کردی .