اگر خواستید بروید
بروید و هرگز بازنگردید
لااقل به رفتن وفادار باشید
تا ما هم
به فراموش شدنتان عادت کنیم(:!
دیگه نمیشه کسیو جدی گرفت؛کسی اونقدر واقعی نیست که بمونه،کسی اونقدر شبیهت نیست که بتونی از بغضات واسش بگی،کسیم اونقدر دوست نداره که از جهان نترسی،این دیار از درون خالی شده.
آندیا!
خسرو شکیبایی یه دیالوگ داره ك میگه : ‹ نمیدونم کی بود چی چی بود که یهو دوید تو زندگیم ، با اون چش
یه دیالوگ قشنگی تو سریال لوسیفر بود که میگفت :
باخت و ناراحتیی که باعث بشه آدمارو بشناسی خودش یه برگ برندس !
همینو بفهمیم واقعا زندگی ساده تر میشه ...
سنگینی تنهایی از نبودن کسی نیست؛ سنگینی تنهایی بخاطر جدایی از خودته. اون که دلتنگشی خودتی.
فردا هم مثل امروز، دیروز هم مثلِ امروز، امروز هم مثلِ فردا ، اینجا خیلی وقت است که همهچیز تکراری شده است.