یکی رو انتخاب کن که وقتی کنارت داریش، دیگه متوجه چیزهایی که نداری نشی .

اینطوریه که روز اول یک اتفاق، داغی و بی اهمیتی، روز دوم قلبت بیشتر درد می‌گیره، روز سوم مچاله می‌شی، روز چهارم انقدر شکسته‌ای که توان ادامه دادن نداری و همینطور هفته‌ها بعد، ماه‌ها بعد و سال‌ها بعد، جایِ این زخم و حادثه بدجور رویِ تنت می‌مونه.

به سر می‌رسد این قصه تلخ، در شبی بارانی اندوهگین .

دمی به روی شانه‌ات بگیرم از غم زمین هزار سال خسته ام از این دو روزِ زندگی ..

_

ما پشت همان دست که پوچ است زدیم .

گفتی چخبر؟ از تو چ پنهان در زندگیم غیر زمستان خبری نیست..

گفته بودم چو بیایی غم دل با تو بگویم .. چه بگویم که غم دل برود چون تو بیایی :)!

مُردم زِ غمت ، نیامدی تو .

تا کی نشون ندم که تنگه دلم واست؟

به که مشغول شدی اینهمه یادت رفتم؟

ازلحاظ‌زیبایی؛