به یدونه از این ادمایی که هر غلطی بکنی میگن "عیب نداره دوتایی درستش میکنیم تو فقط غصه نخور" نیاز دارم .
از اون حس متنفرم که چیزی رو میبینی و قلبت میشکنه ولی باید همونجا بشینی و وانمود کنی که اصلا واست مهم نیست.
ولی من فقط دلم سفر میخواهد . .
با حالی که خوش باشد ،
لب هایی که بخندد ،
دلی که آرام باشد ،
شب
موسیقی
تو ؛
و جادهای ؛
که هیچ پایانی نداشته باشد : )!
دلم که خیلی میگیره باخودم میگم شاید تو هنوز گاهی به من فک میکنی.تو اگه به من فکر کنی حتی سال و ماهی یه بار دلم قرصه.میتونم ادامه بدم.تو اگه من رو گوشه ذهنت نگه داری،برام مهم نیست دنیا چی میگه. تو اگه باشی اگه نفس بکشی،اگه منو فراموش نکنی،من زنده میمونم.
یجایی نوشته بود:
«هر بار که میخوام به سمتت بیام، یادم میوفته دلتنگی هرگز بهانه خوبی برای تکرار یه اشتباه نیست.»
آدما چیزی جز اعمال ورفتاری که به مرور ازخودشون نشون میدن نیستند
به چرب زبانی هایشان توجه نکن..
انگار رفیقات برنامه کردن و بهت نگفتن ، انگار غروبِ پاییز از خواب پا شدی و دیدی هیشکی خونه نیست ، انگار موقع قهر با خانوادت مامانت یادش رفته سهم غذاتو نگه داره ، انگار تو مدرسه هیچ دوستی نداری ، انگار برای مدت طولانی نبودی و نبودت حس نشده ، انگار هرچی تلاش کردی نشده...
انگار ديگه حسش نيست بخوای يه بار ديگه از اول خودت رو به يكی ديگه ثابت كنی و بشناسونی...
درونگرا بودن اینجوریه که؛ از شدت حرفا و فکرای توی سرت، سردرد میگیری ولی حرفی برای گفتن نداری.