متاسفانه واقعيت اينه که دونفر هيچوقت همديگه رو تو يه زمان ب يه اندازه دوس ندارن، يكيشون هميشه وقتی ب خودش مياد ك اون يكی يا حسش وجود نداره،يا خودش .
فاصله گرفتن از یه نفر، یا باعث میشه بفهمی که واقعا چقدر اونو دوست داری، یا بدون اون چقدر آرامش داری.
غمگین ترین و بی پناه ترین آدما ، همیشه سعی میکنن برای دیگران پناه باشن .
چون دوست ندارن اون حسِ تلخی که تو وجودشون ریشه کرده رو بقیه هم تجربه کنن ! :)