دیدی یه سری آدم وقتی میان تو زندگیت تازه میفهمی دنیا ارزش ادامه دادن داره، میفهمی که خوشبختی هنوز داره نفس میکشه و میفهمی که چقدر حضورشون وسط زندگیت معجزه اس؟
شاملو راجب این آدمای زندگیمون خیلی قشنگ مینویسه که:
اگر میدانستم پس از آن همه رنج ها و نابسامانیها تو را میتوانم داشته باشم بدون شک با ارادهی آهنین تری تحملشان میکردم.
نمیدانم چه بر سرِ من آمده که دیگر واقعاً برایم فرقی نمیکند. هیچچیز ، باور کنید دیگر هیچچیز برایم آنچنان فرقی ندارد.
زندگی چنین است که . . .
تلخ ترین خاطرات را . . .
در شیرین ترین تجربه ها بدست می آوریم و مهمترین درس هارا . . .
در تلخ ترین تجربه ها . . .
و شیرین ترین خاطرات را
با اشتباه ترین افراد کسب میکنیم:)
هرکسی تو کتاب زندگیش یه فصلی داره که وقتی بهش فکر میکنه تا اعماق وجودش تیر میکشه از علاقه های بی سر انجام،
از اعتماد به ادمای رفتنی!
با کسی باش که وقتی داری از چیزایی که ناراحتت کرده حرف میزنی ، فکر نکنه داری غر میزنی .