اشکالی نداره ، بالاخره خوب میشی ، حتی اگه زمان زیادی طول بکشه تا تروما و زخم ها خوب بشن . تو اشتباهی نکردی که با یه آدم صمیمی شدی ، این فقط یه درس برا آینده است ، فقط دوباره جای اشتباه قرار نگیر .
یادت باشه ، بهبودی دشواره .
آندیا!
من خیلی آدم « تموم کارات یادم میمونه و هیچوقت یادم نمیره » ای هستم .
من بسیار آدمِ « شاید نتونم حالتو خوب کنم ولی میتونم باهات غصه بخورم » ای هستم .
همه ما یه قسمت از خودمون رو از دست دادیم که خیلی دوسش داشتیم و برامون از هرچیزی قشنگ تر بود ، ولی این دنیا و ادماش کاری کردن خودمون قبرش رو بکنیم و خاکش کنیم ، هرچند اشک کل صورتمون رو گرفته بود ولی این بهترین تصمیم بود .
یه جایی نوشته بود :
"هرچند وقت یه بار چک کنین ببینین شبیه اونی که مسخرهاش میکردین نشده باشین"
من اینجوریام که به یه نخ فکر میکنم،
تبدیلش میکنم به طناب،
وصلش میکنم به یه لنگر،
پرتش میکنم داخل اقیانوس،
و بله. غرق میشم.