من بسیار آدمِ « شاید نتونم حالتو خوب کنم ولی میتونم باهات غصه بخورم » ای هستم .

من هیچوقت نمی‌دونم چی می‌خوام. همیشه گیجم.

از اون منه قبلی نمونده اثری

کاش میشد برگشت به عقب

پیله ی دلتنگی زیاد تنیده شده دورم کاش میشد برگردی

یکم‌مازنی‌گوش‌کنیم . . . . .

؛

همه ما یه قسمت از خودمون رو از دست دادیم که خیلی دوسش داشتیم و برامون از هرچیزی قشنگ تر بود ، ولی این دنیا و ادماش کاری کردن خودمون قبرش رو بکنیم و خاکش کنیم ، هرچند اشک کل صورتمون رو گرفته بود ولی این بهترین تصمیم ‌بود .

-

‏یه جایی نوشته بود : "هرچند وقت یه بار چک کنین ببینین شبیه اونی که مسخره‌اش میکردین نشده باشین"

من اینجوری‌ام که به یه نخ فکر میکنم، تبدیلش میکنم به طناب، وصلش میکنم به یه لنگر، پرتش میکنم داخل اقیانوس، و بله. غرق میشم.

من با جنگ زنده‌ام ، تو امیدوار به صلح