زیبایی‌ماه؛

بعضی وقتا نیاز دارم از کالبدم بیام بیرون و برم یه جایی ؛ شاید دورِ دور ، دورترین نقطه‌ی زمین ؛ شاید هم همین نزدیکی‌ها ؛ بغل تو !

در ابعاد این عصر خاموش ، من از طعم ِ تصنیف درمتن ادراک یک کوچه تنهاترم .

راسته می‌گن هیچوقت نمی‌فهمی آخرین‌بار کِیه.

اونجا‌ که‌ عباس‌ معروفی‌ میگه : - زمانی‌ از‌ دست‌دادن‌ برای ِ من‌ ، فاجعه‌ بود ! بعدها آنقدر‌ از‌ دست‌ داده‌ بودم ، که‌ به‌ مرور یاد گرفتم‌ ، دیگر‌ چیزی‌ برای‌ از‌ دست‌دادن‌ ندارم . . :)!'

- ببینید دوستان : واقعیت اینکه هیچ سری اون‌قدرها شلوغ نیست ؛ بقیه‌ش رو هم ك بلدید .

من بسیار آدم ِ : هر چی‌ بشه ؛ میمونم باهم درستش میکنیم‌ای هستم ! › ولی خوب بستگی به لیاقت توهم داره .

ازلحاظ‌زیبایی؛)

بالاخره میاد اون روزی که بگی آسون نبود ولی انجامش دادم .

چقدر کلمه «سابق» عجیبه. عشق سابق، خونه سابق، آدم سابق. یه جوریه انگار داریم به جای زخم‌هامون نگاه میکنیم.

امروز یه توییت خوندم نوشته بود :

± دیدی اون لحظه‌ای ك آب پرت میشه تو گلوت یا یه تیکه غذا گیر میکنه تو قفسه‌ی سینت چه حالی داری؟ هی تقلا میکنی به بقیه بگی دارم خفه میشم و بقیه هم سریع میگن چیزی نگو بدتر میشی ؛ الان دقیقا یه همچین حسی دارم ، دارم خفه میشم و انگار تقلا میکنم به بقیه بگم اما نمیگم چون میدونم حرف زدن همه چی رو بدتر میکنه !