‹إذا أخذنی المَوتَ‌ وَلَم‌ نلتقی ،فَلاتَنسىٰ‌ إنی تَمنيتُ‌ لِقائك‌ كَثيرًا!› اگر مَرگم‌ فرا رسید و یکدیگر را ندیدیم‌، فراموش‌ نکن‌ که‌ من‌ دیدار تو را بسیار آرزو کردم.

-

ما بدون جنگ ، بدون خونریزی ، از مرزهای هم عبور می کنیم ، همدیگر را اشغال می کنیم . . و چند روز بعد ، چند ماه بعد و چند سال بعد ویرانه ی هر کس را به خودش پس می دهیم ؛ بدون جنگ ، بدون خونریزی . !

فعلاً می‌سازم ؛ چه می‌شود کرد ؟ مگر می‌شود دنیا را پاره کرد و از تویش خوشبختی درآورد ؟ همین است که هست !

‏سیسألک الله عن کل قلب کسرته و خدا درباره‌ی تمام قلب‌هایی که شکستی از تو خواهد پرسید

ازلحاظ‌زیبایی؛)

بیماریت چیه ؟ به چیزی که نباید ، زیادی اهمیت میدم !

رد کلمات خیلی عمیق تر از جای زخم ها میمونه .

فکر می‌کنم فقط رها شدن در اتاق نیمه تاریک روی تخت همراه با بغلی که کل وجودم‌ و گرم می‌کنه ، و صدای اصابت ۳ قطره های بارون روی پنجره‌ی نسبتا بزرگ اتاق خواب که گوشام‌و نوازش می‌کنه ، و خیال راحتی که برای چند دقیقه ذهنم‌و از حواشی‌ها دور می‌کنه ، می‌تونه خستگی‌ها رو از تنم بیرون بکشه.

شاید من بهترین آدم زندگیت نیستم . اما فقط امیدوارم یه روزی وقتی اسمم رو شنیدی ؛ لبخند بزنی و بگی " اون متفاوت بود "

زیبایی‌ماه؛

تو داری خوبمو میبینی از دور ؛ نمیدونی چه غوغایی این درون ِ