آندیا!
- امروز یه توییت خوندم نوشته بود :
احتمالا واست پیش اومده ! بعضی وسیلهها وقتی خراب میشن ،
اگه بخوای درستشون کنی خراب تر میشه ؛ اگه
واست مهم باشه ،
باید بذاریش یه گوشه یادگاری بمونه ؛ اگه هم مهم نباشه باید بندازیش دور .
بعضی دوستیها و رابطهها هم دقیقا اینجوریه ؛
خراب ك شد
دیگه درست بشو نیست ؛ بخوای درستش کنی هم فقط بدترش میکنی ؛
دیگه اون دوستی اول نمیشه !‹ اگه واقعا اون آدم خیلی واست مهمه ،
خاطرات خوبش رو نگه دار ، اگر نه برای ابد فراموشش کن . . ')! ›
ولی واقعاً بعدِ یه تایمی که از آدمها فاصله میگیری ، متوجه میشی اونقدرها که فکر میکردی هم بهشون نیاز نداری .
آندیا!
«فعلاً میسازم -چه میشود کرد؛ مگر میشود دنیا را پاره کرد و از تویش خوشبختی را درآورد- همین است
دیوانگیِ بشر آنچنان ضروری است
که دیوانه نبودن خود شکل دیگری از
دیوانگی است :))
-محمدرضا شجریان؛
دنیا قانون عجیبی دارد؛ هفت میلیارد آدم و فقط با یکی از آنها احساس تنهایی نمیکنی و خدا نکند که آن یک نفر تنهایت بگذارد، آن وقت حتی با خودت هم غریبه می شوی.