ولی واقعاً بعدِ یه تایمی که از آدمها فاصله میگیری ، متوجه میشی اونقدرها که فکر میکردی هم بهشون نیاز نداری .

دیوانگیِ بشر آن‌چنان ضروری است که دیوانه نبودن خود شکل دیگری از دیوانگی است :)) -محمدرضا شجریان؛

از بین این همه نداشته هامون "حوصله" رو هر روز بیشتر و بیشتر نداریم

-من فقط برای این حجم از درد و خستگی هنوز خیلی کم سن و سالم !( :

-

دنیا قانون عجیبی دارد؛ هفت میلیارد آدم و فقط با یکی از آنها احساس تنهایی نمی‌کنی و خدا نکند که آن یک نفر تنهایت بگذارد، آن وقت حتی با خودت هم غریبه می شوی.

شده حس کنی داری از بین میری ولی کاری ازت برنمیاد؟ من الان اونجام عزیزم . . .

بعد کلی جون دادن و فروپاشی یه قطره اشک ریخت پایین از چشام. اون روز که گفتی دوستت دارم دقیقا همون روزی که گفتی میمونی کنارم؛ اون روز از شدت شوق اشکام راه به دیدن نمیداد ؛ نمیزاشت ببینم و ثبت خاطره کنم اون روز از خودمو وخدا و هرچیزی که بود خواستم اشکام بند بیان بزارن بینم دورمو . . . حالا که نیستی اشکام نمیان که نبیبنم نبودنتو ، نمیان .

تهی بود ، خالی خالی ، هیچ چیز نمی‌توانست به اشتیاقش بیاورد ؛ دلش می‌خواست به اندازه سال های طولانی بخوابد ، خسته بود ، هیچ چیز به وجدش نمی آورد ، هیچ کس لبانش را به خنده وا نمی‌داشت ، به دنبال راه چاره ای بود ، به دنبال رهایی می‌گشت ، باید کاری می‌کرد اما چه کار ! او تنهاتر از این حرف ها بود . .

بعدِ صحبت‌ کردن با آدمی که همیشه آرومه و درداشو بروز نمیده دیگه هیچ وقت نمیتونی آدمِ سابق شی :))

اون شبی که خواستم فراموشت کنم‌ با خودم گفتم زمان میگذره آدم هم که زیاده، زمان گذشت آدم‌های زیادی هم اومدن ولی هیچکس تو نشد.

شب بچای آندیا بخیر؛